به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، نقشه جهانی مراکز داده در سال ۲۰۲۶ تصویری روشن از زیرساخت پنهانی جهان دیجیتال ارائه میدهد؛ زیرساختی که از پخش ویدئو و ذخیرهسازی ابری تا سامانههای هوش مصنوعی و خدمات مالی آنلاین را ممکن میکند. این دادهها که بر پایه آمار Data Center Map تهیه شدهاند، تعداد مراکز داده فعال هر کشور را، از هابهای کوچک ابری تا پردیسهای بزرگ کولوکیشن، نشان میدهند. هرچند روشهای شمارش متفاوت است، تمرکز شدید این زیرساختها در چند اقتصاد بزرگ جهان مشهود است.
در صدر این فهرست، ایالات متحده آمریکا با ۳۹۶۰ مرکز داده قرار دارد؛ رقمی که از مجموع مراکز داده ۱۴ کشور بعدی نیز بیشتر است. این برتری نتیجه سالها سرمایهگذاری شرکتهای بزرگ فناوری و ارائهدهندگان خدمات ابری و توسعه زیرساخت برای پشتیبانی از رایانش ابری، هوش مصنوعی و اقتصاد دیجیتال است. بعضی برآوردهای صنعتی حتی تعداد مراکز داده این کشور را بیش از پنجهزار واحد تخمین میزنند.
پس از آمریکا، خوشهای قدرتمند در اروپا دیده میشود. بریتانیا با ۴۹۸ مرکز داده، آلمان با ۴۷۰ و فرانسه با ۳۳۵ مرکز، ستونهای اصلی زیرساخت دیجیتال این قاره محسوب میشوند. وجود نقاط تبادل اینترنتی مهم و نقش این کشورها در میزبانی خدمات ابری و فناوری اطلاعات بینالمللی، دلیل تمرکز بالای مراکز داده در این منطقه است. کشورهای دیگری همچون هلند، اسپانیا، سوئد، ایرلند و سوئیس نیز نقش مهمی در اکوسیستم دیجیتال اروپا ایفا میکنند.
در آسیا، رشد زیرساختهای دیجیتال با سرعت چشمگیری ادامه دارد. چین با ۳۶۵ مرکز داده، ژاپن با ۲۴۹ و هند با ۲۷۵ مرکز در میان بازیگران اصلی قرار دارند. افزایش تقاضای دیجیتال، رشد تجارت الکترونیک، توسعه هوش مصنوعی و خدمات ابری، محرکهای اصلی این گسترش هستند. کشورهایی همچون اندونزی، مالزی، کرهجنوبی، تایلند و ویتنام نیز در حال تقویت ظرفیتهای دیجیتال خود هستند. در همین حال، مراکز مالی و ارتباطی کوچک اما راهبردی همچون سنگاپور و هنگکنگ بهدلیل موقعیت ارتباطی و سیاستهای اقتصادی باز، حضوری فراتر از اندازه جغرافیایی خود دارند.
در قاره آمریکا، پس از آمریکا، کانادا با ۲۸۵ مرکز داده، برزیل با ۱۹۸، مکزیک با ۶۲، شیلی با ۶۶ و کلمبیا با ۴۱ مرکز، بازیگران مهم منطقهای محسوب میشوند. در آمریکای لاتین، رشد خدمات دیجیتال و تقاضای ابری موجب افزایش سرمایهگذاری در این زیرساختها شده است. در خاورمیانه، امارات متحده عربی (۵۷)، عربستان سعودی (۵۸)، ترکیه (۷۶)، ایران (۲۰)، قطر (۱۱)، عمان (۱۶) و بحرین (۸) در حال توسعه زیرساختهای دیجیتال برای پشتیبانی از اقتصادهای دیجیتال و خدمات مالی و انرژی هستند.
در آفریقا، آفریقای جنوبی با ۶۱ مرکز داده پیشتاز است و کشورهایی همچون نیجریه، کنیا، مراکش و مصر نیز در حال توسعه زیرساختهای ارتباطی برای پاسخگویی به رشد اینترنت و خدمات موبایلی هستند. در اقیانوسیه، استرالیا با ۲۶۸ مرکز داده و نیوزیلند با ۵۷ مرکز، ستونهای اصلی زیرساخت دیجیتال منطقه محسوب میشوند. در اروپای شرقی و اوراسیا، کشورهایی همچون روسیه (۱۷۸)، لهستان، جمهوری چک، اتریش، رومانی، اوکراین و کشورهای حوزه بالتیک و اسکاندیناوی نقش مهمی در شبکه دیجیتال قاره دارند.
در کنار قدرتهای بزرگ، دهها کشور با ظرفیتهای کوچکتر (از آمریکای مرکزی و حوزه کارائیب تا آفریقا و اقیانوس آرام) نیز در این نقشه دیده میشوند. حتی کشورهایی با تنها یک مرکز داده نیز بخشی از شبکه جهانی اینترنت هستند؛ شبکهای که بهصورت فیزیکی از کابلها، مراکز داده و گرههای ارتباطی ساخته شده است، نهتنها ابری نامرئی.
تمرکز مراکز داده در اقتصادهای بزرگ نشاندهنده نیاز شدید به انرژی، اتصال پرسرعت، ثبات سیاسی و سرمایهگذاری کلان است. در عین حال گسترش این زیرساختها در بازارهای نوظهور نشان میدهد که اقتصاد دیجیتال بهسرعت در حال جهانی شدن است. جهان آنلاین، برخلاف ظاهر بیوزنش، بر پایه ساختمانهایی عظیم، مصرف انرژی گسترده و شبکهای پیچیده از زیرساختهای فیزیکی بنا شده است؛ معماری خاموشی که ستون فقرات تمدن دیجیتال را تشکیل میدهد.
نظر شما