به گزارش خبرگزاری ایمنا، بازار طلا و سکه ایران در هفته گذشته در پی نوسانات جهانی و انتشار اخبار دیپلماتیک، شاهد روندی دوگانه بود؛ آغاز هفته با کاهش قیمتها همراه شد، اما رشد نرخ اونس جهانی و ارز فضای صعودی ایجاد کرد تا در پایان هفته با کاهش مجدد نرخها و فشرده شدن حباب سکه به ۵ میلیون و اندی تومان پایینترین رقم ثبتشده روبرو شود، در مقابل صنعت مصنوعات طلا در بحرانی بیسابقه غرق شده است؛ ۹۰ تا ۹۵ درصد واحدهای تولیدی نیمهفعال یا تعطیل هستند و خرید و فروش به سطح نزدیک به صفر رسیده است.
تغییر ذائقه مصرفکنندگان از هنر به سرمایهگذاری، گرانی بیرویه طلا و فرهنگسازی نادرست دولت در دهه اخیر، این بخش را به سمت رکود عمیق سوق داده است.
حباب سکه ترکید، اما رکود در بازار طلا ماندگار شد
ابراهیم حبیب اللهی، رئیس انجمن تولیدکنندگان و صادراتی کندگان استان اصفهان در گفتوگو با خبرنگار ایمنا اظهار کرد: در هفتهای که گذشت، بازارهای جهانی و به تبع آن بازار ایران، نوسانات افزایشی و کاهشی قابل توجهی را تجربه کردند. آغاز هفته با انتشار اخبار مثبت در حوزه دیپلماسی و روابط بینالملل همراه بود که همین امر موجب کاهش قیمتها در بازار داخلی شد. با این حال، همزمان افزایش نرخ اونس جهانی طلا و رشد نرخ ارز، فضای صعودی و گارد افزایشی را در بازار ایجاد کرد و در اواخر هفته جاری شاهد تغییر مسیر قیمتها بودیم.
وی افزود: در روزهای پایانی هفته، مجدد با انتشار اخبار مثبت در عرصه بینالمللی و همچنین کاهش نرخ اونس جهانی، بازار داخلی ایران نیز روندی کاهشی به خود گرفت. در آخرین ساعات معاملات شب گذشته، قیمتها در بازار داخلی با رهبری روند نزولی همراه شدند و همچنین حباب سکه در طول هفته نسبت به هفته گذشته گارد کاهشی داشت و حدود ۷۰۰ هزار تومان تا یک میلیون تومان کاهش پیدا کرد. حتی در مقاطعی حباب سکه به محدوده پنج میلیون و اندی رسید که این رقم، پایینترین سطح ثبتشده در هفته گذشته بود. این روند نشان میدهد که در بازار، عرضه و تقاضای چشمگیری وجود ندارد و رفتارهای هیجانی نیز مشاهده نمیشود. کاهش قیمت سکه و مدیریت نرخ حباب، تلاشی برای تنظیم بازار و ایجاد ثبات در برابر نوسانات صعودی بوده است.
رئیس انجمن تولیدکنندگان و صادراتی کندگان استان اصفهان تصریح کرد: در حوزه مصنوعات طلا، وضعیت بسیار نامطلوبی حاکم است. میزان خرید و فروش مصنوعات در طول ماه جاری به صفر نزدیک شده و بسیاری از واحدهای تولیدی در یک ماه گذشته تولیدی نداشتهاند. حدود ۹۰ تا ۹۵ درصد واحدهای تولیدی یا نیمهفعالاند یا خارج از چرخه فعالیت قرار گرفتهاند. یکی از دلایل اصلی این وضعیت، مسئله منشأ و پیشانی صنفی مصنوعات و کاهش استقبال عمومی از خرید مصنوعات طلاست. افزایش بیش از حد قیمت طلا و همچنین تمایل مردم به خرید اقتصادی و سرمایهگذاریمحور، از دیگر عوامل مؤثر در این رکود به شمار میرود.
حبیب اللهی ادامه داد: در سالهای اخیر، ذائقه مصرفکنندگان تغییر کرده است. گرایش به زیباییدوستی و هنر در طلا، جای خود را به نگاه سرمایهگذاری داده است. این تغییر نگرش، تا حدی ناشی از فرهنگسازی نادرست طی دو دهه اخیر بوده که با ورود دولت و بهویژه بانک مرکزی به بازار و عرضه گسترده سکه تقویت شد. این روند به تدریج رکودی عمیق در صنعت طلا و جواهر ایجاد کرده، بهگونهای که امروز برای مصنوعات طلا خریدار چندانی وجود ندارد. این مسئله یک معضل اجتماعی نیز محسوب میشود، زیرا هزاران نفر در زنجیره تولید و ارزش افزوده مصنوعات طلا اشتغال داشتهاند و اکنون طی دو ماه اخیر بخش بزرگی از این صنعت به سمت تعطیلی سوق یافته است.
وی با اشاره به پیشنهاد و بیان راهکار برای حفظ صنعت مصنوعات تاکید کرد کرد: برای احیای این صنعت، پیشنهادهایی به دولت ارائه شده است. نخستین پیشنهاد، ایجاد تنوع عیار در تولید مصنوعات طلاست؛ بدین معنا که تولید طلا با عیارهای پایینتر اما استاندارد مجاز شود تا قیمت تمامشده محصولات کاهش پیدا کرد و مردم بتوانند مصنوعات ارزانتری خریداری کنند. دومین پیشنهاد، نظاممند و قانونی کردن چرخه خرید و فروش طلای آبشده است، در حال حاضر طلای آبشده غیر استاندارد در بازار بین همکاران معامله میشود و در حوزه سرمایهگذاری مردمی نیز رواج یافته است، در حالی که طلای استانداردی مانند شمش باید جایگزین آن شود.
رئیس انجمن تولیدکنندگان و صادراتی کندگان استان اصفهان افزود: طلای آبشده غیر استاندارد باید از دست مردم جمعآوری و با محصولات استاندارد جایگزین شود تا از خرید و فروش کالاهای ناسالم جلوگیری گردد. در مقابل، خرید مصنوعات طلا به معنای حمایت از هنر ایرانی و صنعت داخلی است. مصنوعات دارای فاکتور رسمی و شفاف هستند و خریدار سند معتبری دریافت میکند، در حالی که در معاملات طلای آبشده چنین شفافیتی وجود ندارد و اصالت کالا محل تردید است. آگاهیبخشی به مردم در خصوص مزایای خرید مصنوعات استاندارد و پرداخت اجرت ساخت در قبال دریافت کالای هنری و اصیل، میتواند بخشی از این مشکل را حل کند و از سوی دیگر، مقایسه هزینه ساخت مصنوعات با هزینه ضرب سکه نیز قابل توجه است.
وی بیان کرد: عرضه سکه توسط دولت موجب شده که ساختار قیمتی آن برای خریدار جذابتر به نظر برسد، در حالی که تولید یک قطعه طلا مستلزم صرف انرژی، هزینههای ریالی، تخصص فنی و همکاری چندین نیروی انسانی است. با وجود شرایط اقتصادی سال ۱۴۰۴، واحدهای تولیدی برای خروج از بحران، دستمزدهای خود را بین ۱۰ تا ۳۰ درصد کاهش دادهاند تا بتوانند در بازار باقی بمانند. صنعت طلا صنعتی استراتژیک و تخصصی است که ورود به آن نیازمند دانش فنی و مهندسی ویژه بوده و به سادگی قابل جایگزینی نیست.
حبیب اللهی با اشاره آینده قیمت طلا و سکه در هفته آینده خاطرنشان کرد: در خصوص پیشبینی بازار هفته آینده، با توجه به تعطیلات پیشرو انتظار میرود بازار طلا هفتهای به طور نسبی، آرام را سپری کند، در صورت تداوم شرایط فعلی و نبود شوک سیاسی یا اقتصادی، روند اونس جهانی در سطوح متعادل باقی خواهد ماند و بازار داخلی نیز گرایش ملایم و حتی اندکی کاهشی داشته باشد. البته روند اصلی بازار همچنان وابسته به تحولات بینالمللی، مذاکرات و نوسانات نرخ ارز است.
به گزارش ایمنا، نتیجهگیری جامع بازار طلا و سکه ایران در هفته گذشته گویای دو روی سکهای تلخ بود: از سویی، کاهش ۷۰۰ هزار تا یک میلیون تومانی (حباب سکه) و رسیدن آن به پایینترین سطح ۵ میلیون و اندی تومان، نشاندهنده تلاش برای بازگشت به تعادل قیمتی و کاهش نوسانات صعودی بود؛ از سوی دیگر، این ثبات نسبی در بازار سکه، سایهای تاریک بر سرنوشت صنعت مصنوعات طلا افکند. رکود تاریخی این بخش با تعطیلی ۹۰ تا ۹۵ درصد واحدهای تولیدی و نزدیک شدن معاملات به صفر فقط یک بحران اقتصادی نیست، بلکه فروپاشی فرهنگی و اجتماعی است که ریشه در تغییر بنیادین ذائقه مصرفکننده دارد: جایگزینی هنر و زیبایی با سرمایهگذاری خشک و این تحول، حاصل دو دهه فرهنگسازی نادرست دولت و بانک مرکزی بود که با عرضه گسترده سکه، طلا را از یک کالای فرهنگی-هنری به ابزاری صرف برای پسانداز تبدیل کرد.
پیامدهای این بحران فراتر از ارقام اقتصادی است. هزاران نفر در زنجیره ارزشآفرینی مصنوعات طلا از طراح و رییسکار تا جواهرساز و فروشنده در معرض بیکاری قرار گرفتهاند و هنری چندهزارساله ایرانی در آستانه فراموشی است و در عین حال، گسترش طلای آبشده غیراستاندارد، شفافیت بازار را زیر سؤال برده و مصرفکننده را در معرض کالای ناسالم قرار داده است. راهحل این بحران نیازمند تدبیر فراتر از مداخلههای کوتاهمدت است: ایجاد تنوع عیار برای دسترسیپذیری بیشتر، نظاممندسازی چرخه طلای آبشده، و بازگرداندن «ارزش هنری» به مصنوعات طلا از طریق آگاهیبخشی و حمایت دولتی، سه محور کلیدی برای نجات این صنعت استراتژیک محسوب میشوند. بدون اقدام فوری، نهتنها یک صنف از بین خواهد رفت، بلکه بخشی از هویت فرهنگی ایران برای همیشه از دست خواهد رفت. آینده نزدیک بازار با توجه به تعطیلات پیشرو و ثبات نسبی اونس جهانی شاید آرام باشد، اما آرامشی که بر بحرانی عمیق ساخته شده، پایدار نخواهد ماند.
نظر شما