به گزارش خبرگزاری ایمنا، اسفراین شامگاه پنجشنبه ۱۸ دی ۱۴۰۴، صحنه یکی از تلخترین رخدادهای سالهای اخیر بود؛ شبی که با فراخوانهای منتشرشده در فضای مجازی آغاز شد و با شهادت جمعی از خادمان مردم پایان یافت.
بر اساس گزارشهای میدانی، عناصر سازمان یافته و وابسته به جریانهای صهیونیستی_آمریکایی با تجمع در میدان امام خمینی این شهر، اقدامات خشونتآمیز خود را کلید زدند.
آشوبگران در نخستین گام، ساختمان فرمانداری و شهرداری اسفراین را هدف حمله قرار دادند و این اماکن اداری را به آتش کشیدند که این اقدام خسارات گستردهای برجای گذاشت.
در ادامه، مهاجمان با حضور در میدان امام خمینی به نیروهای نظامی و انتظامی مستقر در محل حمله کردند و شدت درگیریها بهگونهای بود که تعدادی از نیروها مجروح شدند و شماری نیز به فیض شهادت نائل آمدند.
همزمان، مسجد جامع و مصلای اسفراین نیز از تعرض این عناصر در امان نماند و طعمه حریق شد؛ رخدادی که موجی از تأثر و خشم را در میان مردم متدین منطقه برانگیخت.
آشوبگران سپس با حرکت به سمت ایستگاه پلیس راهور در همان میدان، مسیرهای منتهی به محل را با سوزاندن خودروهای شهروندان مسدود کردند و در اقدامی جنایتبار، یک مأمور فراجا را مقابل ایستگاه به آتش کشیدند.
آتشسوزی به داخل ساختمان نیز سرایت کرد و صحنههایی رقم خورد که به تعبیر منابع محلی، یادآور شیوههای خشونتبار گروهکهای تکفیری بود.
وقتی شهید علیاکبر حسینزاده شجاعت را در میدان معنا کرد
در میان شهدای این حادثه، نام دادستان اسفراین نیز به چشم میخورد؛ علیاکبر حسینزاده، از قضات جوان و خوشنام دستگاه قضایی که بنا بر گزارشها، با هدف گفتوگو و مدیریت میدانی شرایط در محل حضور یافته بود، وی در جریان حمله به ایستگاه راهور، همراه با دو مأمور انتظامی و یک بسیجی، در آتشسوزی به شهادت رسید.
شهید حسینزاده که زادگاهش روستای جابوز از توابع کاشمر در استان خراسان رضوی است، به گفته همکاران و اهالی منطقه، همواره ارتباطی نزدیک و اخلاقمدارانه با مردم داشت و از چهرههای فعال و میدانی در عرصه خدمت قضایی بهشمار میرفت و حضور مستقیم وی در صحنههایی که آشوبگران رقم زدند، نیز در همین چارچوب ارزیابی میشود.
انتشار تصاویر ضبطشده توسط عاملان آشوب، ابعاد تازهای از قساوت و سازمان یافتگی این حملات را آشکار ساخته است.
در میان همه ابعاد این حادثه تلخ، آنچه بیش از هر چیز در روایتها برجسته است، شخصیت دادستان شهید اسفراین است؛ علیاکبر حسینزاده که به گفته همکارانش، قضاوت را نه تنها یک منصب اداری، بلکه مسئولیتی اجتماعی میدانست. او از جمله قضاتی بود که ترجیح میداد مسائل را از نزدیک ببیند و بشنود و این حضور میدانی در بسیاری از پروندههای اجتماعی و مردمی نیز مشهود بود.
روایت جلوهای از تعهد و شجاعت / شهیدی که مسئولیت را با حضور در میدان به انجام رساند
بر اساس روایتهای موجود، وی در شامگاه ۱۸ دی با اطلاع از شرایط شهر، تصمیم گرفت شخصاً در محل حاضر شود، تصمیمی که میتوانست به تعویق بیفتد یا به دیگران واگذار شود، اما او ترجیح داد در میدان باشد. هدف او گفتوگو با معترضان و نیز توصیه به خویشتنداری بوده است و این رویکرد، نشان از باوری داشت که امنیت و آرامش را جستوجو میکرد.
همکاران دستگاه قضایی در توصیف او، بر روحیه مردمی و سادهزیستش تأکید دارند؛ قاضی جوانی که از زادگاه خود در روستای جابوز از توابع کاشمر تا مسئولیت در اسفراین، مسیر پیشرفت را با اتکا به تلاش شخصی و پایبندی به اصول طی کرده بود.
اقدام وی در حضور مستقیم در صحنه آشوبها نماد مسئولیتپذیری مدیری است که در شرایط بحران نیز از میدان فاصله نگرفت. همین حضور، اگرچه به شهادت او انجامید، اما در ذهنها به عنوان جلوهای از تعهد و شجاعت ثبت شد.
شهادت دادستان، برای بسیاری از افراد نه صرفاً از دست رفتن یک مقام قضایی، بلکه فقدان چهرهای آشنا و در دسترس بود که تلاش میکرد میان اقتدار قانون و کرامت مردم، توازن برقرار کند.
حادثه تلخ اسفراین، با شعلههای آتش در حافظه شهر ثبت شد، اما در سوی دیگر، نام و منش دادستان جوانش را نیز برجستهتر کرد؛ مدیری که مسئولیت را به حضور در میدان معنا کرد و در همان مسیر به شهادت رسید و امروز مطالبه افکار عمومی، هم پیگیری قاطع عاملان این جنایت و هم پاسداشت راه کسانی است که امنیت و آرامش مردم را بر آسایش شخصی ترجیح دادند.
اسفراین با بدرقه شهدای خود نشان داد که در برابر آشوب و ناامنی، ایستاده است و یاد خادمان صادقش را سرمایهای برای تداوم مسیر خدمت و ثبات میداند.
نظر شما