به گزارش خبرگزاری ایمنا از چهارمحالوبختیاری، جایی در جغرافیای کوهستانی غرب ایران، نام شهری کوچک بیش از آنکه با جمعیت و وسعتش سنجیده شود، با جرقههای آتش و فلز شناخته میشود؛ هفشجان امروز نه تنها یک شهر، که یک برند مهارتی در صنعت جوشکاری کشور است. شهری که صدای قوس الکتریکی در آن به بخشی از هویت جمعی مردم تبدیل شده و مهارت، مهمترین سرمایه اجتماعی آن به شمار میرود.
اینجا جوشکاری یک شغل ساده یا انتخابی مقطعی نیست؛ میراثی است که از پدران به پسران و از استادان به شاگردان منتقل شده و اکنون در قامت هزاران نیروی ماهر، تکنسین و استادکار به پشتوانهای برای صنایع بزرگ کشور بدل شده است. از پروژههای نفت و گاز تا سازههای عظیم فلزی، رد مهارت جوشکاران هفشجانی دیده میشود؛ مهارتی که با آموزشهای نوین، دورههای تخصصی و ایجاد زیرساختهایی همچون آکواریوم جوش، وارد مرحلهای تازه از بلوغ حرفهای شده است.
با این حال، این قطب انسانی قدرتمند در نقطهای حساس ایستاده است؛ جایی میان ظرفیت کمنظیر نیروی کار و کمبود تجهیزات مدرن و مواد مصرفی استاندارد. هفشجان امروز نماد تلاقی سنت و فناوری است؛ شهری که اگر زیرساختهایش همپای توان نیروهایش تقویت شود، میتواند از یک قطب ملی فراتر رفته و به مرکز تخصصی جوش در سطح منطقه تبدیل شود.
بیش از ۲۷۰ مدرک جوشکاری در استان صادر شده است
محمد علوی، مدیرکل فنیو حرفهای چهارمحالوبختیاری با بیان اینکه شهر هفشجان به واسطه تمرکز بینظیر نیروی انسانی ماهر، اکنون نه تنها یک شهر، بلکه یک هویت صنعتی به نام خود ثبت کرده است، به خبرنگار ایمنا میگوید: این منطقه با بیش از شش هزار تا هفت هزار جوشکار، تکنسین و کارگر فعال، عملاً به عنوان قطب جوشکاری ایران شناخته میشود.
وی میافزاید: صنعت جوشکاری در هفشجان فراتر از یک فعالیت صنفی رایج است؛ این یک تخصص فنی ریشهدار است. تمرکز اصلی این صنعت بر ارائه خدماتی است که نیازمند مهارتهای خاص هستند.
مدیرکل فنی حرفهای چهارمحالوبختیاری میگوید: در سالجاری، اقدامات مهمی برای حفظ و توسعه این قطب صنعتی صورت گرفته است، یکی از برجستهترین این اقدامات، سرمایهگذاری در آموزش تخصصی است، برای ارتقای سطح فنی نیروها، نخستین آکواریوم جوش ایران در هفشجان احداث شده است، این زیرساخت منحصربهفرد، که ابعادی قابل توجه دارد، نقشی اساسی در آموزش عملی جوشکاران و تکنسینهای آینده استان ایفا میکند.
علوی ادامه میدهد: با تداوم حمایتها، این مرکز میتواند از سطح استانی فراتر رفته و به یک مرکز ملی و بینالمللی تبدیل شود که این امر مستلزم جذب سرمایهگذاریهای بیشتر، حتی از طریق مشارکت خیران است.
وی تصریح میکند: در سالجاری ۹۰۵ نفر در ۵۰ دوره آموزش جوشکاری شرکت کردهاند و از این تعداد ۲۷۱ نفر مدرک دریافت کردند.
موانع توسعه و افتخارات نخبگان صنعت جوشکاری هفشجان
اشکبوس فرامرزی، دبیر انجمن علمی صنعت جوش چهارمحالوبختیاری با بیان اینکه این انجمن با هدف اصلی توسعه تخصصی این حرفه، بر برگزاری مسابقات مهارتی به عنوان ابزاری برای شناسایی و شکوفایی استعدادها تمرکز دارد، به خبرنگار ایمنا میگوید: این مسابقات به صورت مرحلهای و سلسلهمراتبی سازماندهی میشوند.
وی میافزاید: فلسفه این مسابقات، ایجاد رقابت عملی و پروژهمحور است تا افراد مستعد، توانمندیهای واقعی خود را در اجرای فنی اثبات کنند و شایستگی خود را برای ورود به عرصههای ملی به نمایش بگذارند، انجمن در حال حاضر درگیر اجرای بیستمین دوره مسابقات ملی مهارت است؛ هرچند رشته جوشکاری یکی از چهل حرفه شرکتکننده در این رویداد کلی است.
دبیر انجمن علمی صنعت جوش چهارمحالوبختیاری میگوید: یکی از بزرگترین دستاوردهای اخیر این انجمن، کسب مقام اول (مدال طلا) در سطح کشوری در رشته جوشکاری در دو سال گذشته بوده است، بزرگترین چالش کنونی انجمن که به طور مستقیم تحقق چشمانداز پایتخت جوش را تهدید میکند، کمبود امکانات، تجهیزات مدرن جوشکاری و مواد مصرفی با کیفیت است.
فرامرزی ادامه میدهد: انجمن همکاریهای فعالی با نهادهای بیرونی از جمله تعامل مستمر با انجمن جوش ایران و شرکتهای صنعتی مانند گام الکتریک برای حمایتهای فنی و اسپانسری دارد.
وی تاکید میکند: مسابقات تحت نظارت انجمن به دو دسته تقسیم میشود که شامل مسابقات آزاد بدون محدودیت سنی و مسابقات مهارتی تخصصی که فرآیند استعدادیابی دقیق را دنبال میکند.
وقتی کمبود ابزار، بزرگترین مشکل جوشکاران هفشجانی میشود
محسن قدیری، یکی از جوشکاران هفشجانی به خبرنگار ایمنا میگوید: ما هر روز با فلز و حرارت سروکار داریم و مشکلاتمان ملموس است، در هفشجان، جوشکاری فقط یک شغل نیست؛ یک میراث است، نسل به نسل یاد گرفتهایم چهطور با کمترین امکانات، بهترین جوشها را بزنیم. این تجربه عملی، موتور اصلی ماست.
وی میافزاید: بزرگترین درد ما، این است که میدانیم چطور یک جوش عالی بزنیم، اما ابزارش را نداریم، نیاز مبرم به موتورهای جوش دیجیتال و اینورترهای پیشرفته داریم که دقت را دو برابر و مصرف را نصف میکنند. کار با تجهیزات قدیمی، هم کیفیت را پایین میآورد و هم ایمنی را به خطر میاندازد.
این جوشکار ادامه میدهد: میتوانیم همیشه روی کیفیت الکترود یا سیم مصرفی حساب کنیم. وقتی جنس نامرغوب استفاده میکنیم، مجبوریم دو برابر تلاش کنیم تا جوش ترک نخورد و این یعنی اتلاف وقت و انرژی، گاهی یک محموله الکترود نامرغوب، کل پروژه را به تأخیر میاندازد.
قدیری عنوان می کند: با اینکه مسابقات آزاد خوبی داریم، اما مسیر استعدادیابی برای جوانان (زیر ۲۱ سال) باید تقویت شود تا آنها به جای هدر دادن مهارتشان در کارهای معمولی به سمت افتخارآفرینی ملی هدایت شوند.
وی تاکید میکند: کمبود کابینتهای جوشکاری استاندارد باعث میشود که کار ما نه تنها از نظر ایمنی، بلکه از نظر ارگونومی بسیار ضعیف باشد. ساعتها خم شدن و کار در وضعیت نامناسب در درازمدت کار دست ما میدهد.
به گزارش ایمنا، در مجموع، صنعت جوشکاری هفشجان دارای سرمایه انسانی بسیار قدرتمندی است که توان اثبات خود در بالاترین سطوح مهارتی کشور را دارد. با این حال، این پتانسیل عظیم نیازمند تغذیه از سوی زیرساختهای سختافزاری استاندارد و تأمین مداوم مواد مصرفی با کیفیت است. تسریع در اختصاص بودجهها برای تجهیزات، تقویت مسیرهای استعدادیابی برای جوانان زیر ۲۱ سال و ایجاد تعامل مستمر با رئیس مرکز تخصصی، نه تنها برای حفظ جایگاه فعلی منطقه، بلکه برای تحقق هدف بلندپروازانه تبدیل شدن به قطب جوشکاری غرب آسیا، امری ضروری و غیرقابل تأخیر است.
نظر شما