مصطفی رزاق کریمی در گفتوگو با ایمنا، با اشاره به نگاه خود در سینمای جنگ اظهار کرد: علاقهای به پرداخت مستقیم به جنگ ندارد و تمرکز فیلم بر روایت انسانی و تجربه زیسته قرار گرفته است. این رویکرد باعث شده فیلم بتواند با مخاطب داخلی و جهانی ارتباط برقرار کند و اثری ماندگار ارائه دهد.
وی درباره چرایی پرهیز از ساخت فیلم مستقیم درباره جنگ افزود: در مقطعی از سوی برخی ارگانها پیشنهاد ساخت چنین فیلمی مطرح شد اما کسی آن را نپذیرفت زیرا جامعه هنوز با پیامدهای جنگ دستبهگریبان بود و پرداخت مستقیم به موضوع دشوار و حساس بود. در کافه سلطان جنگ تنها در بستر روایت حضور دارد و اشارههایی محدود به وقایع جنگ دوازده روزه دیده میشود.
کارگردان فیلم «کافه سلطان» با تأکید بر اهمیت جهانبینی شخصی فیلمساز گفت: هر فیلمساز اثر انگشت سینمایی خود را دارد و هیچ دو نگاهی شبیه هم نیست. سینما زمانی اصالت پیدا میکند که بر اساس باور و تجربه شخصی شکل گیرد و در این فیلم نیز مسیر بر همین اصل طراحی شده است.
رزاق کریمی درباره داستان فیلم گفت: کافه سلطان مستقیم به جنگ نمیپردازد؛ در جریان جنگ اخیر آثار متعددی تولید شده و همچنان ساخته خواهند شد اما فیلمهایی که از شعار فاصله میگیرند و به لایههای انسانی توجه دارند، ارتباط مؤثرتری با مخاطب داخلی و جهانی برقرار میکنند.
وی درباره نگاه انسانی در آثار خود عنوان کرد: روایت غیرمستقیم جنگ و تمرکز بر انسان عمق بیشتری به اثر میبخشد. انسان همواره محور اصلی آثار او بوده و پرداختن به صحنههای نبرد، تانک و توپ کاری تخصصی است که فیلمسازان متبحر از عهده آن برمیآیند اما او ترجیح میدهد به لایههای درونی زندگی و روابط انسانی بپردازد.
کارگردان فیلم «کافه سلطان» درباره تجربه خود در سینمای مستند گفت: مرز روشنی بین سینمای مستند و داستانی وجود ندارد و این دو گونه به طور طبیعی با یکدیگر گره خوردهاند. ایران از نظر تنوع سوژه و ظرفیت انسانی مزرعهای بزرگ برای سینما است و جشنوارهها، با وجود کاستیها و محدودیتها، فرصتی مناسب برای نمایش این تنوع فراهم میکنند.
رزاق کریمی درباره نسل جوان فیلمسازان گفت: ظهور نسل جدید با ذهنیت و ژن متفاوت نقطه مهمی در سینمای ایران است. تجربه سالها فعالیت در مستند در اختیار جوانان قرار گرفته و نگاه تازه این نسل میتواند مسیر جدیدی برای سینمای ایران ایجاد کند؛ مسیری که نویدبخش و امیدبخش است.
نظر شما