به گزارش خبرگزاری ایمنا، در سالهای اخیر کارشناسان با انتشار گزارشها و تحلیلهای بینالمللی بر نقش رو به رشد اقتصادهای آسیایی تأکید کردهاند؛ روندی که میتواند نقشه اقتصادی جهان را در دهههای آتی دگرگون کند.
آسیا؛ موتور رشد اقتصادی جهان
بر اساس گزارش سال ۲۰۲۵ «Boao Forum for Asia»، اقتصاد آسیا با رشد ۴.۵ درصدی در سال آینده، نزدیک به ۴۸.۶ درصد از تولید ناخالص داخلی جهان را بر اساس برابری قدرت خرید (PPP) تشکیل خواهد داد که این سهم رو به افزایش است و نشان میدهد آسیا در آستانه تبدیل به محور رشد جهانی است. اقتصادهایی همچون چین، هند و کشورهای جنوبشرق آسیا همچنان نرخهای بالای رشد را تجربه میکنند.
این دادهها بازتابدهنده جابهجایی مرکز ثقل اقتصادی دنیا است؛ جایی که اقتصادهای در حال توسعه (EMDEs) سهم خود را در تولید جهانی افزایش دادهاند و حتی پیشبینی میشود تا دهه آینده این گروه بیش از ۴۲ درصد از GDP جهان را به خود اختصاص دهد.
نقش چین و هند در نظم اقتصادی جدید
چین با داشتن دومین اقتصاد بزرگ جهان و حدود ۲۰ درصد از GDP جهانی یکی از بازیگران تعیینکننده اقتصاد جهانی است و در صنایع کلیدی همچون فناوری، انرژیهای نو و تولید نقش برجستهای دارد. از سوی دیگر سیاستهای اقتصادی پکن در سالهای اخیر نشان داده که این کشور در حال تغییر مدل رشد خود به سمت افزایش مصرف داخلی و تعادل صادراتی پایدارتر است.
هند نیز یکی از سریعترین اقتصادهای بزرگ جهان به شمار میرود. برآوردهای جدید نشان میدهد که این کشور میتواند تا دهه ۲۰۴۰ به سومین اقتصاد بزرگ جهان تبدیل شود و نقش محوری در رشد آسیا داشته باشد. رشد جمعیت، نیروی کار جوان و سرمایهگذاری در بخشهای فناوری و دیجیتال از جمله عوامل تقویتکننده این روند است.
دادههای جدید نشان میدهند که چین بیشترین سهم را در رشد واقعی GDP جهان در سال ۲۰۲۶ خواهد داشت و هند نیز در رتبه دوم قرار میگیرد که حتی از ایالات متحده در سهم رشد اقتصادی جهانی بالاتر است که نشاندهنده تغییرات بنیادین در ساختار اقتصادی جهانی خواهد بود.
چالشها و نقاط ضعف رشد آسیا
آمارها حکایت از آن دارد که مسیر این تغییر توازن بیچالش نیست، اقتصاد چین با کاهش نسبت رشد در مقایسه با سالهای گذشته روبهروست و با مشکلاتی همچون بحران املاک و نیاز به تقویت مصرف داخلی روبهرو است. اقتصاد هند نیز با چالشهایی همچون نابرابری درآمد، نیاز به سرمایهگذاری در زیرساختها و مدیریت تنشهای ژئوپلیتیکی دستوپنجه نرم میکند.
از سوی دیگر، گزارشهای سازمان ملل متحد و IMF نشان میدهند که در سالهای آتی، اروپا و برخی اقتصادهای توسعهیافته ممکن است بهدلیل مشکلات سرمایهگذاری، بهرهوری پایینتر و تنشهای سیاسی-اقتصادی، رشد کندتری نسبت به آسیا داشته باشند.
عصر جدید اقتصاد جهانی
تحلیلهای بینالمللی در یک نگاه حکایت از آن دارند که قدرت اقتصادی جهان در حال حرکت به سمت شرق است. اگرچه ایالات متحده و اروپا همچنان نقش مهمی ایفا میکنند، اما آسیا با موتورهای رشد قوی چون چین و هند و جمعیت بزرگ، به مرکز ثقل اقتصاد جهانی تبدیل شده است.
چنین تحولی نهتنها در اعداد و شاخصهای اقتصادی قابل مشاهده است، بلکه در زنجیرههای تامین، سرمایهگذاریهای بینالمللی و الگوهای تجارت جهانی نیز قابل لمس است. در دهههای پیشرو، رقابت و همکاری میان این قدرتهای نوظهور و اقتصادهای سنتی، مسیر آینده اقتصاد جهانی را رقم خواهد زد.
نظر شما