به گزارش خبرگزاری ایمنا و به نقل از امآیتی، در سال ۲۰۲۶، حدود ۲.۲ میلیارد نفر در جهان یا به اینترنت دسترسی ندارند یا دسترسیشان بسیار محدود است( بهطورعمده بهخاطر زندگی در مناطق دورافتاده، کوهستانی یا کمجمعیت)، اینترنت استراتوسفریک تلاش میکند این شکاف دیجیتال را از طریقسکوهای ارتفاعبلند پر کند تجهیزاتی که بالای سطح زمین، در لایه استراتوسفر، موقعیت میگیرند و اینترنت را بهصورت بیسیم به مناطق زیرین میرسانند.
در این رویکرد، از بالنهای ارتفاعبلند، پهپادهای بدونسرنشین وسکوهای مشابه استفاده میشود که میتوانند در ارتفاع حدود ۲۰ کیلومتر بالای سطح زمین بمانند و بهعنوان ایستگاههای مخابراتی شناور عمل کنند. این شبکهها میتوانند اینترنت را به جایگاههایی برسانند که شبکههای زمینی قادر به خدمترسانی به آنها نیستند و میتوانند پوشش اینترنت را در مناطقی بیابانی، کوهستانی یا جزیرهای فراهم کنند.
سرویس اینترنت استراتوسفریک از فرستندههای بیسیم که درسکوهای ارتفاعبلند نصب شدهاند، سیگنال اینترنت را به زمین میفرستد. اینسکوها میتوانند برای ماهها یا حتی سالها در استراتوسفر باقی بمانند و با همکاری هم یک شبکه بیسیم گسترده در ارتفاع بالا تشکیل دهند. این شبکهها در سطحی بالاتر از ابرها عمل میکنند و میتوانند نقاط کور شبکههای سنتی را پوشش دهند.این فناوری مشابه اینترنت ماهوارهای LEO نیست که از ماهوارههای در مدار پایین زمین استفاده میکند، بلکه ازسکوهای نزدیک به زمین در ارتفاع زیاد بهره میبرد تا اتصال اینترنتی سریعتر و با تاخیر کمتر ارائه دهد البته همچنان با چالشهای فنی و هزینهای روبهرو است، این پروژهها میتوانند ارتباطات اینترنتی را به مدارس، مراکز درمانی و اجتماعات روستایی که شبکههای زمینی به آنها نمیرسند گسترش دهند و به کمک پوشش اینترنتی اضطراری در مواقع بحران یا بلایای طبیعی بیایند. اگر این برنامهها موفق و مقیاسپذیر شوند، میتوانند شکاف دیجیتال جهانی را بهطور قابلتوجهی کاهش دهند. کارشناسان میگویند که سال ۲۰۲۶ میتواند نقطه عطفی برای اینترنت استراتوسفریک باشد، زیرا آزمایشهای مختلف در این حوزه به بلوغ فنی لازم نزدیک شدهاند و ممکن است در سال جاری آغاز خدمات اولیه در برخی مناطق را شاهد باشیم.
با وجود چشمانداز امیدوارکننده، برپایی شبکههای استراتوسفریک با چالشهایی روبهروست از جمله: ثباتسکوها در ارتفاع بالا، نگهداشتن بالنها یا پهپادها برای مدت طولانی با مصرف انرژی کم، هماهنگی فرکانسی و تراکم ترافیک، مدیریت سیگنالها در مناطق گسترده، هزینههای عملیاتی و نگهداری، بهخصوص در مقایسه با اینترنتهای ماهوارهای یا زمینی از این موارد است.
طبق گزارش MIT Technology Review، اینترنت استراتوسفریک ممکن است در سال ۲۰۲۶ سرانجام به مرحله اجرا برسد و اتصال اینترنت را به میلیاردها نفر در مناطق کمپوشش جهان گسترش دهد. این فناوری که ازسکوهای ارتفاعبلند برای ارائه اینترنت استفاده میکند، میتواند شکاف دیجیتال جهانی را کاهش دهد و راهحلهای جدیدی برای ارتباطات ارائه کند، هرچند هنوز با چالشهای فنی و اقتصادی مهمی روبهرو است.
نظر شما