مهرداد دشتی در گفتوگو با خبرنگار ایمنا با اشاره به نحوه برخورد با احساسات، نقش آنها در زندگی افراد و تاثیر احساسات والدین بر رفتار و تربیت فرزندان آنها اظهار کرد: در نگاه روانشناسی، یکی از خطاهای رایج در تربیت فرزندان این است که والدین تصور میکنند نباید احساسات خود را بروز دهند.
وی با بیان اینکه این تصور در حالی است که نادیده گرفتن احساسات و بیان نکردن آنها، نه تنها کمکی به آرامش خانواده نمیکند، بلکه زمینهساز بروز رفتارهای مخرب در آینده میشود، افزود: والدینی که ناراحتی، خشم یا دلخوری خود را بیان نمیکنند، این احساسات را به صورت غر زدنهای مکرر، پرخاشگری یا حتی رفتارهای تحقیرآمیز نسبت به کودک نشان میدهند.
روانشناس و مشاور خانواده با بیان اینکه در چنین شرایطی کودک ناخودآگاه این پیام را دریافت میکند که احساسات جایز نیست و در نتیجه یا احساسات خود را نادیده میگیرد میکند یا با رفتارهای منفی و پرخاشگرانه بروز میدهد، تصریح کرد: آثار منفی این رفتارها در رشد هیجانی فرزند باقی میماند.
بیان احساسات توسط والدین به فرزندان کمک میکند تا ارتباط سالمتری با هیجانات خود برقرار کنند
دشتی با تاکید بر ضرورت شناخت احساسات و توجه به آنها ادامه داد: شناخت احساسات، نخستین گام در مدیریت هیجانات است و والد باید بداند چه زمانی ناراحت است، چرا عصبانی شده و این احساس از کجا آمده است. وقتی والد خودش را بشناسد و متوجه شود که چه چیزی او را ناراحت کرده یا باعث خشم او شده است، میتواند با آگاهی بیشتری با کودک تعامل کند و از انتقال هیجانات منفی به او جلوگیری کند.
وی با بیان اینکه بیان این احساس، چه در همان لحظه و چه پس از آرام شدن فضا، به کودک کمک میکند تا ارتباط سالمتری با هیجانات خود برقرار کند، گفت: گفتن جملاتی ساده مانند «این رفتارت من را ناراحت میکند» یا «الان عصبانیام و نیاز دارم کمی آرام شوم» نه تنها نشانه ضعف نیست، بلکه آموزش عملی تنظیم هیجان به کودک است و وقتی والد احساس خود را بیان میکند، کودک یاد میگیرد که احساسات خود را شناسایی و راههای سالمی برای مدیریت آنها پیدا کند.
روانشناس و مشاور خانواده با بیان اینکه در مورد کودکان، نباید تنها به رفتارهای آشکار مانند گریه یا عصبانیت توجه کرد، اضافه کرد: سکوت، کمحرفی و گوشهگیری نیز میتوانند نشانههایی از اضطراب، کمبود شادی یا فقدان هیجان سالم در فضای خانواده باشند.
کمبود هیجان در خانه زمینهساز مشکلات رفتاری، اضطراب و احساس ناامنی میشود
دشتی افزود: گاهی اوقات کودک در خانهای بزرگ میشود که به ظاهر آرام و بیتنش است، اما در واقع او از نبود تجربه هیجان مثبت رنج میبرد و این کمبود هیجان میتواند زمینهساز مشکلات رفتاری، اضطراب و احساس ناامنی در آینده شود.
وی با اشاره به اینکه خانهای که در آن هیچ احساس روشنی بروز پیدا نمیکند و همهچیز یکنواخت و خنثی است، میتواند به همان اندازه آسیبزا باشد که خانهای پر از تنش آسیبزا است، خاطرنشان کرد: در چنین شرایطی، والدین باید به طور آگاهانه فضاهایی برای تجربه شادی، هیجان مثبت و نشاط ایجاد کنند.
روانشناس و مشاور خانواده ادامه داد: این فضاها میتواند شامل بازیهای دستهجمعی، گفتوگوهای صمیمانه، خلاقیتهای هنری یا فعالیتهای مشترک خانوادگی باشد و ایجاد چنین شرایطی باعث میشود کودک نه تنها احساس امنیت کند، بلکه یاد بگیرد که هیجانهای مثبت و منفی هر دو طبیعی و قابل مدیریت هستند و زندگی خانوادگی میتواند مکانی برای رشد سالم هیجانی باشد.
نظر شما