به گزارش خبرگزاری ایمنا و به نقل از الجزیره، یک عملیات بزرگ نظامی برای بازیابی یک جسد اسراییلی، پارادوکس اخلاقی هولناکی را نشان میدهد: بررسی دقیق و علمی برای اشغالگر و گورهای دستهجمعی و هویت از دست رفته برای افراد تحت محاصره و بمباران شده.
برای بازیابی یک جسد، ارتش اسرائیل ناوگان تانک، پهپاد و آنچه ساکنان «روباتهای انفجاری» نامیدند را بسیج کرد. آنها یک محله را به «منطقه کشتار» تبدیل کردند، حدود ۲۰۰ قبر فلسطینی را کندند و چهار غیرنظامی را در این مسیر از دست دادند.
تمرکز این نیروی عظیم بر روی ران گوویلی، پلیس اسراییلی بود که بیش از دو سال پیش کشته شد و آخرین اسراییلی در غزه پس از بیش از دو سال جنگ نسلکشی اسرائیل علیه این نوار محاصرهشده بود.
بازیابی موفقیتآمیز جسد او روز دوشنبه با استقبال بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، بهعنوان نماد «تعهد و پیروزی» همراه شد. اما تنها چند متر آن طرفتر از جایی که باقیماندههای گوویلی با دقت خارج شد، واقعیت دیگری، هولناک و متفاوت هنوز پابرجاست.
بر اساس گزارش کمیته ملی مفقودان، بیش از ۱۰ هزار فلسطینی هنوز زیر آوار غزه دفن هستند، در سکوت تجزیه میشوند، هویت خود را از دست دادهاند و گم شدهاند.
خانوادهها بدون یافتن آرامش برای عزیزان مفقود و کشتهشده خود عزادارند.
هیچ ربات انفجاری مسیر آنها را باز نمیکند، هیچ تیم پزشکی قانونی برای شناسایی آنها نمیآید و هیچ اعتراض جهانی برای بازیابیشان صورت نمیگیرد.
رسانههای بینالمللی برای انتشار اخبار مربوط به آنها عجله نمیکنند.
کندن قبرستان «البطش» در محله طوفه غزه به نماد عینی یک استاندارد دوگانه مرگبار تبدیل شده است: دنیایی که در آن یک جسد اسراییلی توجه یک ارتش را جلب میکند، در حالی که هزاران جسد فلسطینی به بخشی از چشمانداز ویران و آخرالزمانی تبدیل شدهاند.
«منطقه کشتار» اطراف قبرها
خمیس الرفی، خبرنگار غزه که از نزدیکی محل یورش گزارش داده بود، جزئیات استفاده از نیروی گسترده برای محاصره منطقه را شرح داد.
او به الجزیره گفت: «این عملیات با ر باتهای انفجاری و حملات هوایی شروع شد … تا مسیر تانکها باز شود.» الرفی توضیح داد که نزدیک شدن به قبرستان غیرممکن بود، زیرا تانکها یک محیط کشنده ایجاد کرده و به هر چیزی که حرکت میکرد، شلیک میکردند.
از موقعیت خود نزدیک «خط زرد»، منطقه خودخوانده اسرائیل در داخل غزه، او «دیوار آتش» ایجاد شده توسط توپخانه و هلیکوپترها را برای محافظت از واحدهای مهندسی توصیف کرد. در داخل این منطقه محصور، شاهدان و فیلمهای بعدی نشان داد که نیروها دو روز خاک را جابهجا کردند.
او گفت: «آنها حدود ۲۰۰ قبر را کندند. شهدا را یکییکی بیرون آوردند و تست کردند تا جسد [اسرائیلی] را پیدا کردند.»
تفاوت در نتیجه مشهود بود: باقیماندههای گوویلی برای دفن با احترام به اسرائیل منتقل شد، در حالی که اجساد فلسطینیان به حال خود رها شدند تا بولدوزرها با آنها رفتار کنند.
الرفی افزود: «وقتی شهروندان پس از عقبنشینی به منطقه رفتند، دیدند که شهدا بهطور تصادفی بازگردانده شده و با خاک پوشانده شدهاند. بعضی اجساد هنوز روی سطح قابل مشاهده بودند.»
بزرگترین قبرستان جهان
در حالی که اسرائیل با استفاده از فناوری ماهوارهای و آزمایشگاههای DNA پرونده پلیس مفقود خود را بست، خانوادههای فلسطینی حتی ابزار ابتدایی برای کندن قبرها را ندارند.
علاءالدین العقلوک، سخنگوی کمیته ملی مفقودان، در نوامبر گذشته اعلام کرد که غزه «بزرگترین قبرستان جهان» شده است.
او گفت: «این شهدا زیر آوار خانههای خود دفن شدهاند … بدون اینکه حتی آخرین کرامت آنها حفظ شود.» العقلوک به «بیعدالتی مرگبار» جامعه بینالمللی اشاره کرد که منابع خود را برای اسرای اسرائیلی بسیج کرد و در عین حال ورود تجهیزات دفاع مدنی سنگین برای بازیابی قربانیان فلسطینی را مسدود نمود.
مصطفی برغوثی، دبیرکل ابتکار ملی فلسطین، دوشنبه به الجزیره گفت که در حالی که او حق هر خانواده برای دفن عزیزان خود را محترم میشمارد، تفاوت واضح و غیرقابل انکار است: «برخورد تکردن برابر، نبود احترام به فلسطینیان بهعنوان انسانهای برابر، واقعاً شگفتآور است.»
قیمتی که با خون پرداخت شد
طنز تلخ این عملیات اسرائیلی در این است که قربانیان جدیدی ایجاد کرد. صبح سهشنبه، وقتی ساکنان برای بررسی قبرهای عزیزانشان به قبرستان تخریبشده نزدیک شدند، دوباره آتش اسرائیل به آنها اصابت کرد.
الرفی گفت: «چهار شهید در این منطقه صبح امروز سقوط کردند» و افزود که یکی از آنها، یوسف الرفی، خویشاوند او تنها برای بررسی خرابیها رفته بود.
در تلاش برای بستن فصلی دردناک که از اکتبر ۲۰۲۳ جامعه اسرائیل را تحت تأثیر قرار داده، اسرائیل در سال ۲۰۲۶ قبرهای جدیدی گشود. این عملیات نمونه کوچکی و تلخ از کل جنگ است: حرمت جان و مرگ یک طرف با هزینه کامل جان و حرمت طرف دیگر تأمین میشود.
نظر شما