به گزارش خبرگزاری ایمنا، در حالی که دونالد ترامپ در ۲۱ ژانویه ۲۰۲۶ در نشست مجمع جهانی اقتصاد در داووس حضور داشت، جنگندههای رژیم صهیونیستی با حمله به نوار غزه، ۱۱ فلسطینی از جمله دو کودک و سه خبرنگار را به شهادت رساندند. ساعاتی بعد، مناطق مختلف جنوب لبنان نیز هدف شدیدترین حملات هوایی از زمان آغاز آتشبس نوامبر قرار گرفت.
در همان روز، بنیامین نتانیاهو به طور رسمی عضویت خود در «شورای صلح» ترامپ را پذیرفت؛ نهادی که ادعا میشود با هدف بازسازی غزه و مدیریت بحرانهای جهانی تشکیل شده است.
این همزمانی، از نگاه ناظران سیاسی، تصویری روشن از تناقض بنیادین این ابتکار ارائه میدهد: چگونه عامل اصلی ویرانی، مسئول بازسازی معرفی میشود؟
کارنامهای آغشته به خون غیرنظامیان
بر اساس آمارهای منتشرشده، از آغاز جنگ غزه در اکتبر ۲۰۲۳ تاکنون بیش از ۷۱ هزار فلسطینی به شهادت رسیدهاند که دستکم ۱۷ هزار نفر از آنان کودک و ۱۲ هزار نفر زن بودهاند. حتی پس از آغاز آتشبس ادعایی در اکتبر ۲۰۲۵ نیز بیش از ۴۸۰ فلسطینی دیگر جان خود را از دست دادهاند.
دامنه این تجاوزها محدود به غزه نبوده است؛ در لبنان، از اکتبر ۲۰۲۳ تاکنون بیش از ۴۲۰۰ نفر در حملات رژیم صهیونیستی شهید شدهاند. در سوریه، بیش از ۶۰۰ حمله هوایی طی یک سال گذشته ثبت شده که صدها کشته برجای گذاشته است. در ژوئن ۲۰۲۵ نیز حمله مستقیم اسرائیل به ایران منجر به شهادت صدها نفر شد. در کرانه باختری نیز بیش از هزار فلسطینی توسط ارتش و شهرکنشینان صهیونیست به شهادت رسیدهاند.
از دادگاه لاهه تا شورای صلح
در نوامبر ۲۰۲۴، دیوان کیفری بینالمللی حکم بازداشت نتانیاهو را به اتهام جنایت جنگی و جنایت علیه بشریت صادر کرد؛ حکمی که طبق قوانین بینالمللی باید توسط ۱۲۵ کشور عضو اجرا شود.
با این حال، بهجای پاسخگویی حقوقی، نخستوزیر رژیم صهیونیستی اکنون در جایگاه یکی از اعضای «شورای صلح» قرار گرفته است؛ شورایی که نه تحت نظارت سازمان ملل است، نه تابع دیوان کیفری و نه پاسخگو به هیچ نهاد بینالمللی.
همزمان، رژیم صهیونیستی فعالیت آژانس امدادرسانی آنروا را نیز متوقف کرده و حتی مراکز این نهاد در قدس اشغالی را تخریب کرده است؛ اقدامی که با محکومیت دبیرکل سازمان ملل همراه شد.
شورای صلح؛ جایگزین عدالت بینالمللی؟
بر اساس اعلام رسمی، عضویت دائم در شورای صلح ترامپ مستلزم پرداخت یک میلیارد دلار است و تاکنون حدود ۲۵ کشور به آن پیوستهاند؛ از جمله برخی کشورهای عربی، چند کشور اروپای شرقی و دولتهایی که روابط نزدیکی با واشنگتن دارند.
در مقابل، کشورهای مهمی چون فرانسه، آلمان، نروژ، سوئد، چین، روسیه و هند از پیوستن به این طرح خودداری کردهاند. مقامهای اروپایی این سازوکار را مغایر با منشور سازمان ملل و فاقد مشروعیت حقوقی دانستهاند.
صلح یا بازتولید اشغال؟
تحلیلگران معتقدند «شورای صلح» ترامپ نه تلاشی برای پایان جنگ، بلکه ابزاری برای حذف نهادهای مستقل بینالمللی و تطهیر چهره جنایتکاران جنگی است. عضویت نتانیاهو در این شورا، بیش از هر چیز نشان میدهد که قرار نیست اشغال پایان یابد، بلکه قرار است با ظاهری جدید، تثبیت شود.
در چنین چارچوبی، صلح نه بهمعنای پایان خشونت، بلکه بهمعنای مدیریت و مشروعیتبخشی به آن تعریف میشود.
نظر شما