به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، سنگاپور با کمبود زمین برای کاشت درختان بزرگ در مناطق پرتراکم شهری مواجه است و به همین دلیل به سراغ استفاده از درختان مصنوعی و سازههای سبز شهری رفته است. این درختان نهتنها به عنوان المانهای تزئینی عمل میکنند، بلکه مجهز به فناوریهای پیشرفتهای هستند که محیط شهری را به شکل قابل توجهی بهبود میبخشند.
سازههای شبیه درخت در سنگاپور وظایفی چندگانه دارند؛ ایجاد سایه و خنکای هوای خیابانها، پشتیبانی از پوشش سبز عمودی در مناطقی که کاشت درخت واقعی ممکن نیست، جمعآوری آب باران، نصب حسگرهای کیفیت هوا و روشنایی و کمک به کاهش اثرات حرارت شهری از جمله مزایای آنهاست. نمونه شاخص این رویکرد را میتوان در پروژه «سوپرتریها» در باغهای خلیج مشاهده کرد؛ سازههایی که علاوه بر عملکردهای اکولوژیک، به عنوان جاذبه گردشگری نیز شناخته میشوند. این تجربه پارکها و فضاهای سبز، بهتدریج به خیابانها، گذرگاههای شهری و مناطق پرجمعیت شهر نیز توسعه یافته است.
کارشناسان شهری سنگاپور این سازهها را راهکاری هیبریدی میدانند که محدودیتهای فضای شهری، گرمای بیش از حد و کمبود پوشش سبز طبیعی را جبران میکند و در عین حال باعث ارتقای کیفیت زندگی شهروندان میشود. تجربه سنگاپور الهامبخش دیگر شهرهای جهان مانند دبی، بارسلونا و میلان نیز شده است؛ شهرهایی که به نصب نسخههای کوچکتر و مدولار درختان مصنوعی در میادین و خیابانها اقدام کردهاند.
تحلیلگران شهری معتقدند موفقیت سنگاپور در این زمینه نهتنها بهدلیل فناوری پیشرفته و طراحی خلاقانه است، بلکه ناشی از حمایت بلندمدت سیاستگذاران شهری و ادغام سازهها با زندگی روزمره مردم است. این رویکرد نشان میدهد که میتوان در شهرهای پرجمعیت و محدود از منظر فضا، طبیعت و تکنولوژی را به شکلی همزمان و پایدار تلفیق کرد و خیابانها را به محیطهایی سالمتر و دلپذیرتر برای شهروندان تبدیل نمود.
نظر شما