به گزارش خبرگزاری ایمنا از چهارمحالوبختیاری، کتابخانه محمدیه شهر بروجن یکی از مراکز قدیمی فرهنگی در این شهرستان است که در سال ۱۳۴۹ شمسی به همت یکی از نوادگان مرجع عالی قدر شیعیان جهان آیتالله سید ابوالحسن اصفهانی، مرحوم حاجسید محمد حسینی متقی نجفی در شهر بروجن افتتاح شد.
به واسطه ارتباط ایشان با نجف اشرف و حوزههای علمیه معتبر کشور بسیاری از متون دینی به زبانهای عربی و فارسی که امروزه چاپ جدیدی از آنها وجود ندارد در این کتابخانه گردآوری شد، از سوی دیگر مردم به واسطه جنبه معنوی این کتابخانه و بانی آن بسیاری از کتاب ها و کتابخانههای شخصی خود را وقف آن کردند و بر غنای آن افزودند.
در این کتابخانه ارزشمند، نسخههای خطی و چاپهای سنگی و همین طور چاپهای قدیمی و گردآوری وجود دارد که از ویژگیهای ممتاز این کتابخانه به شمار میرود، همچنین کتابهای معتبر چاپ کشورهایی نظیر لبنان (بیروت)، مصر (قاهره)، عراق (بغداد، نجف) در این کتابخانه وجود دارد، همین طور مجموعه کتابهای مهم و معتبر اهل سنت (برای مثال صحاح سته) نیز در این کتابخانه به چشم میخورد.
از دیگر منابع مهم این کتابخانه فرهنگهای معتبر فارسی و عربی است که در نوع خود کم نظیرند، در این کتابخانه آرشیو برخی از نشریات قدیمی معتبر وجود دارد که به صورت صحافی شده در مجلدهای جداگانه در دسترس علاقمندان این حوزه قرار دارد. آرشیو نشریات و مجلات قدیمی معتبری همچون مکتب اسلام، روزنامه اطلاعات از سال ۱۳۰۴ به بعد ومجله ادبی سخن و یغما از جمله داراییهای کتابخانه محمدیه است.
حق انتفاع کتابخانه محمدیه در سال ۱۳۹۳ به نهاد کتابخانه های عمومی واگذار شد و از ابتدای این امر، کار بازسازی و ترمیم ساختمان آن پیگیری و به سرانجام رسید، همچنین تمام منابع موجود در آنکه نزدیک ۱۲ هزار کتاب است در سامانه سامان ثبت و طبق ردهَبندی دیویی چیدمان و در دسترس عموم قرار گرفت.
این روزها این مرکز فرهنگی شناخته شده روزهای سختی را سپری میکند و رد سیاهی آتش روی دیوارها و پنجرههای ساختمانش مظلومیت فرهنگ را فریاد میزند، ساعت ۸ شب هجدهم دی بود که شعلههای آتش دشمنی و کینه اغتشاشگران در این کتابخانه زبانه کشید.
زمانی که رضا پهلوی از آن سوی مرزها از مردم ایران خواست پنجشنبه و جمعه هجدهم و نوزدهم دی ساعت ۲۰ به خیابانها بیایند عدهای خود فروخته و اوباش که به ظاهر معترض به شرایط اقتصادی بودند، به خیابانها آمدند و با آتش زدن مساجد، حوزههای علمیه، بانکها و کتابخانه خوش خدمتی خود را ثابت کردند.
در میان این شلوغیها عدهای ساعت ۸:۰۰ شب روز پنجشنبه هجدهم دی در شهر بروجن به کتابخانه محمدیه حملهور شدند و با شکستن شیشهها و پرتاب چند کوکتل مولوتوف بخش کودک کتابخانه را به آتش کشیدند و تمام کتابها و تجهیزات این بخش در چند دقیقه در میان شعلههای آتش سوخت.
با رسیدن نیروهای آتشنشانی و خاموش کردن آتش از سرایت شعلهها به بخشهای دیگر کتابخانه جلوگیری شد و اهالی فرهنگ و هنر شهر نفس راحتی کشیدند اما انگار این قوم مغول صفت نقشه دیگری در سر میپروراندند، دقایقی از خاموش کردن آتش نگذشته بود که بار دیگر چند نفر با چهرههایی که پوشانده شده بود با شکستن شیشههای باقیمانده بخشهای دیگر کتابخانه بخش نسخ خطی و لابی کتابخانه را که تمام کامپیوترها و دوربینها در آن قرار داشتند، به آتش میکشند، البته این مغولان قرن ۲۱ به اینها اکتفا نمیکنند و تعدادی از کامپیوترها، میزها و صندلیها را به وسط خیابان میآورند و همه را میسوزانند.
به گفته مسئولان در این اقدام وحشیانه بالغ بر ۳۵۰ نسخه خطی، چاپی سربی، سنگی و افست که مربوط به دوران قاجار بودند و همچنین حدود دو هزار جلد کتاب کودک و یک هزار و ۵۰۰ جلد کتاب کمک درسی طعمه آتش شدند.
گفته میشود بسیاری از این کتب قدیمی در کشور کم نظیر یا بینظیر بوده است و سالانه پژوهشگران زیادی از سراسر کشور برای دسترسی به این منابع گرانبها به بروجن سفر میکردند تا همه سیاحتی کرده باشند و هم پژوهش خود را انجام دهند.
در صحبت با یکی از مسئولان متوجه شدم کتابخانه محمدیه مرجع مهمی برای پژوهشگران کشور است و بسیاری از نسخههای قدیمی که در این مکان نگهداری میشد و شبیه به این کتابخانه در کشور وجود ندارد اما متاسفانه تعدادی از این کتابها و نشریات قدیمی که آرشیو شده بودند در آتش جهالت اغتشاشگران سوخت و به تلی از خاکستر تبدیل شد و علاوه بر این خسارات قابل توجهی به تجهیزات و ساختمان قدیمی کتابخانه وارد شد.
آتش زدن کتابخانه و مراکز تاریخی و فرهنگی توسط اغتشاشگران در دی ۱۴۰۴ آدمی را ناخودآگاه به دوران حمله مغولان به ایران میبرد، مغولان میخواستند با آتشزدن کتابخانههای ایران هیچ فرهنگ و علمی از ایرانیان باقی نگذارند اما هیچگاه موفق به نابودی فرهنگ و تاریخ ایران و اسلام نشدند و ایران بار دیگر از میان آن خاکسترها جوانه زد و حالا نیز آشوبگران و تروریستهای اجیر شده غرب و اربابانشان بدانند با این شیطنتها و کتابسوزیها چیزی از فرهنگ غنی ایرانی – اسلامی کم نمیشود، چرا که این کشور کم از این حوادث به خود ندیده است اما هیچ گاه کمر خم نکرده و نمیکند.
نظر شما