به گزارش خبرگزاری ایمنا از مازندران، شهر در آرامشی عمیق و معنادار فرو رفته بود، آرامشی که از دل آمادگی میجوشید، نه از غفلت، هرکس به سهم خود در تدارک دفاعی برای جنگی تحمیلی بود؛ یکی لباس رزمش را شسته و مهیای پوشیدن کرده بود تا فردا راهی خط مقدم شود و بانویی دیگر با همیاری زنان همسایه، بستههایی از اقلام ضروری را آماده میکرد تا به پایگاه مقاومت محله بسپارد.
در گوشهای دیگر از این شهر، بیآنکه مردم از توطئههای پنهان آگاه باشند، کودکان با دستان کوچکشان قلکهای پلاستیکی پر از سکههای دهریالی و پنجریالی را برمیداشتند و به مدرسه میبردند تا آنچه اندوخته بودند، سهمی باشد در یاریرساندن به رزمندگان جبههها؛ تصویری ناب از پیوند معصومیت و مسئولیت.
اما همانسوی شهر، دشمن با خیالی خام در جنگلها اردو زده بود؛ با این تصور که میتواند با ورود به شهر، افکار عمومی را تسخیر کند، از اینجا راهی پایتخت شود، انقلاب را در هم بشکند و حکومتی را به زانو درآورد، غافل از آنکه این شهر را نشناخته بود؛ شهری که ریشه در تاریخ داشت و مردمانی که حافظه قیام در خونشان جاری بود.
این شهر، دیار علویتباران بود، پیشانی قیام علویان با رهبری حسن بن زید، مشهور به ناصر کبیر، قیامی که با پایتختی این شهر، دامنهاش تا تبرستان، گیلان و گرگان گسترده شد و به سرنگونی حکومت ستمگر زمان انجامید و نام این شهر را در تاریخ علویان جاودانه کرد.
مردمی که در تکوین اندیشه دینی اسلام و گسترش تشیع نقشی بنیادین داشتند؛ آنان که با قیام میرقوامالدین مرعشی لبیک گفتند و مازندران را به خاستگاه نهاد تشیع بدل ساختند؛ نهادی که بعدها در سراسر ایران گسترش پیدا کرد، شهری که فرزندانی همچون شیخ خلیفه آملی پروراند و شاگردی چون شیخ حسن جوری را به تاریخ سپرد تا قیام سربداران در گستره خراسان شعلهور شود.
حماسهآفرینی آملیها در ششم بهمن ۶۰
در سال ۶۰، متفکران کمونیستی و گروهک منافقین، بیهیچ شناختی از این پیشینه عمیق تاریخی و با سوءاستفاده از درگیریهای جمهوری اسلامی در برابر جنگ تحمیلی، گمان بردند که میتوانند این شهر را با همراهی مردم پیر و جوان، زن و مرد در اختیار بگیرند و از آن بهعنوان مسیری برای تصرف دیگر شهرها و تسلط بر محورهای مواصلاتی منتهی به پایتخت بهره ببرند.
اما آمل، آمل بود، شهری که مردمانش با برپایی هزار سنگر، حماسهای ماندگار آفریدند، تفکر واهی منافقین در برابر اراده مردمی که ریشه در قیام علویان داشتند، در هم شکست، نیمروزی بیش نپایید که آن توطئه متلاشی شد و آمل با افتخار «شهر هزار سنگر» نام گرفت و در تاریخ انقلاب اسلامی ثبت شد.
شهری سرافراز به وجود شهدایی همچون سردار شهید منفرد نیاکی، سردار شهید محمد تیموریان، سردار شهید خلبان علی قاسمی و تقدیم بیشترین شهدای مدافع حرم و بالاتر از آن، زادگاه دو علامه بزرگ، مرحوم آیتالله حسنزاده آملی و آیتالله جوادی آملی که جایگاهی ویژه به این شهر در ایران اسلامی بخشیدند، دیاری که با نام پرآوازه آرش کمانگیر نیز در تاریخ افتخار میآفریند و هویت علوی خود را تا ابد حفظ میکند.
و این روزها نیز آملیها حماسههای دیگری در دفاع از انقلاب رقم زدهاند، حماسه حضور در حمایت از ولیفقیه و نظام اسلامی که برای حفظ آن خونهای شریف بسیاری ریخته شده است.
حاجآقا حامد تجنجاری از رزمندگان دوران دفاع مقدس یکی از فرزندان برومند این دیار است. او هنگامی که سخن از مردم آمل به میان میآید، به خبرنگار ایمنا چنین میگوید: مردم این سرزمین ریشهای دیرینه در پاسداری از خاک و وطن خود دارند، اگر به تاریخ و منابع مکتوب مراجعه کنیم، بهروشنی میبینیم که این دیار چه نقش تعیینکنندهای در حفظ مذهب تشیع و جریان علوی در طول تاریخ ایفا کرده است.
وی با اشاره به حماسه بزرگ ششم بهمن ۱۳۶۰ آمل میافزاید: پیش از پرداختن به این واقعه، لازم میدانم به دوران پیش از انقلاب اشاره کنم، مردم آمل در آن سالها حضوری گسترده و تأثیرگذار در مبارزه برای سرنگونی رژیم پهلوی داشتند، به یاد دارم در سال ۵۶، گروههایی از سیاهپوشان در سطح شهر علیه رژیم فعالیت میکردند، همچنین نقش مؤثر آیتالله جوادی آملی در شکلگیری و هدایت تظاهرات مردمی کاملاً مشهود بود؛ تجمعهایی که در محلی برگزار میشد که امروز به نام استادیوم شهید چمران شناخته میشود و مردم با صدای رسا علیه رژیم شعار میدادند.
این رزمنده هشت سال دفاع مقدس ادامه میدهد: واقعه بزرگ ششم بهمن و نقشآفرینی مردم آمل هرگز از خاطرم پاک نمیشود، هرچند در آن روز بهدلیل شغل پدرم در آمل حضور نداشتم، اما هفتم بهمن همراه خانواده برای شرکت در مراسم تشییع یکی از بستگانمان که از شهدای همان روز بود، وارد شهر شدیم، از همان ورودی مسیر آمل به بابل که امروز به میدان هزارسنگر نامگذاری شده سنگرهای متعددی برپا شده بود و شهر حالوهوای مقاومت به خود گرفته بود.
مقاومت مداوم یک شهر در چهار دهه انقلاب
حاجآقا تجنجاری با مرور خاطرات آن روزها میگوید: در همان ورودی شهر از خانواده جدا شدم و بسیاری از نقاط آمل را پیاده طی کردم، هنوز صدای تیراندازی از باغ هاشمی که امروز ستاد ناحیه سپاه آمل است، به گوش میرسید و مردم شهر همچنان در حال مقابله و نبرد با نیروهای کمونیست بودند.
وی با اشاره به گستردگی سنگرها در سطح شهر تصریح میکند: سنگرها در تمام مسیرها و خیابانهای اصلی و فرعی برپا شده بود، حضور مردم، آن هم با دست خالی و ابزار سادهای همچون بیل و داس کشاورزی، حقیقتاً ستودنی بود، همین مردم با همان امکانات ابتدایی در برابر نیروهای مسلح منافقین و کمونیستها ایستادند و در کمتر از نصف روز شهر را حفظ کردند.
این مدافع امنیت وطن در ادامه خاطرنشان میکند: این روحیه مقاومت تنها به حماسه ششم بهمن ۶۰ محدود نمیشود، آن هم در شرایطی که کشور همزمان درگیر جنگ تحمیلی هشتساله بود، مردم آمل با ایستادگی و حضور مستمر خود در دفاع از وطن، سرداران بزرگی همچون امیرسرتیپ شهید منفرد نیاکی، سردار محمد تیموریان و جانباز شهید محمد رنجبر را تقدیم کردند تا این خاک و این نظام پایدار بماند.
حاجآقا تجنجاری با اشاره به حوادث و فراز و نشیبهای کشور در ۴۷ سال پس از پیروزی انقلاب اسلامی تأکید میکند: فتنهگران همواره در تلاش بودهاند با بهانههای گوناگون، ناامنی و آشوب را به داخل کشور بکشانند و در شهرهای مختلف اغتشاش ایجاد کنند، اما تجربه نشان داده است که مردم ایران بهویژه مردمان آگاه و ریشهدار این دیار در بزنگاههای تاریخی همواره هوشیارانه در برابر این توطئهها ایستادهاند.
اینجا آمل است؛ سنگر هنوز پابرجاست
وی در ادامه میگوید: در سال ۱۳۸۸ و در جریان فتنه پس از انتخابات ریاستجمهوری و وقایع تأسفبار روز عاشورا، مردم آمل با بصیرت و هوشیاری به ندای رهبر معظم انقلاب لبیک گفتند و همزمان با سراسر کشور، در نهم دی به صحنه آمدند، حضور آگاهانه آنان در راهپیمایی آن روز، نقش مهمی در خاموشکردن آتش فتنه و بازگرداندن آرامش به کشور داشت.
این رزمنده هشت سال دفاع مقدس با اشاره به حوادث سال ۱۳۹۸ نیز تأکید میکند: آن وقایع نیز نباید از یاد برود؛ زمانی که دسیسهگران بار دیگر با پوشش اعتراض، درصدد مخدوشکردن چهره نظام بودند، در همان سال که مصادف با سالروز حماسه نهم دی بود، مردم ولایتمدار آمل همزمان با برگزاری مراسم گرامیداشت آن روز تاریخی به رهبری امام جمعه وقت در برابر اغتشاشگران ایستادند و پاسخ قاطعی به فتنهگران دادند تا این توطئه نیز ناکام بماند و مردم شهر هزارسنگر، همصدا با جمهوری اسلامی ایران، پای آرمانهای انقلاب بایستند.
این شهروند آملی ادامه میدهد: حضور پرشور مردم آمل به همین مقاطع محدود نشد، در عرصههای مختلف، نقشآفرینی آنان همواره ملموس بوده است، در ماجرای فتنه موسوم به «زن، زندگی، آزادی» نیز مردم این دیار قاطعانه به خواستههای دشمنان نظام و حکومت اسلامی «نه» گفتند، به یاد دارم که آن ایام در سفر زیارتی کربلا بودم و از همانجا اخبار را دنبال میکردم؛ اخباری که نشان میداد مردم آمل بار دیگر با حضوری پرشور در راهپیماییها در صف نخست دفاع از نظام در برابر منافقین و فتنهگران قرار گرفتند.
وی با اشاره به اتفاقات اخیر میگوید: در این تجمع مردمی، حضور آملیها با برپایی «اتحاد مقدس» آنچنان گسترده بود که به گمان من، حتی در یومالله ۲۲ بهمن اخیر نیز چنین جمعیتی به میدان نیامده بود، این حضور گسترده، ریشه در هوشیاری، بیداری و آگاهی مردم این شهر دارد؛ مردمی که بار دیگر نشان دادند پای نظام ایستادهاند و اجازه نخواهند داد نقشههای شوم دشمنان جمهوری اسلامی ایران از آمریکا و اسرائیل گرفته تا دیگر بدخواهان به ثمر بنشیند.
تجنجاری خاطرنشان میکند: بیتردید مردم و کشور با مشکلات اقتصادی، تورم و گرانیها دستوپنجه نرم میکنند و ما نیز نسبت به این شرایط معترض هستیم، اما هرگز پشت رهبری را خالی نمیکنیم، ما این نظام و پرچم پرافتخار وطن را حفظ خواهیم کرد تا آن را به دست صاحبالزمان (عج)، امام عصر (عج)، بسپاریم.
به گزارش ایمنا، آمل، شهری که در بزنگاههای تاریخ، پیش از آنکه دشمن قدم بردارد، مردمش سنگر ساختهاند، از قلکهای کوچک کودکان تا داس و بیل کشاورزان، از خاطره قیام علویان تا حماسه ششم بهمن. مردم این دیار بارها ثابت کردهاند که حافظه تاریخیشان هنوز زنده است و «ایستادن» را خوب بلد هستند.
گزارش از کبریا مقدس خبرنگار ایمنا در مازندران
نظر شما