هر سنگری را سنگربانی است

به گزارش خبرگزاری ایمنا، سنگر نام و نشان و عنوان خوبی برای مسجد است، اما واکاوی همین نام و عنوان در دوران کنونی ضرورتی دوچندان است. سنگری که اگر فعال، پویا و با برنامه باشد سنگرسازان و سنگردارانش بیشتر و بیشتر و مشتاق‌تر می‌شوند و بهتر کارها را پیش می‌برند و اگر برعکس، تنها در همان بازه زمانی نمازهای یومیه باز و بسته شود، خانه عبادت و دورهمی سالمندان می‌شود و در نهایت تعدادی میانسال و جوان که تنها برای همان عبادت می‌آیند و می‌روند و در این روند و آیند، نقش دیگری ندارند و دغدغه ای هم برایشان متصور نیست.

این در حالی است که کارکردهای این سنگر، علاوه‌بر عبادی بودن، اجتماعی، اقتصادی، آموزشی، فرهنگی و از همه مهم‌تر تربیتی و معرفتی است.

تربیت و معرفتی که می‌تواند یک محله و آینده آن را با پویایی و نشاط و برنامه‌ریزی تضمین کند و نسلی را به آینده تحویل بدهد که از همه جهات سرآمد و ساخته و پرداخته شده است.

بگذریم که هنوز هم عده‌ای نقش منفی و مثبت هیئت‌امنای مساجد را در این میان یادآور می‌شوند و به‌دنبال آن از نقش و تکلیف روحانی هر مسجد می‌گویند، اما باز هم باید برای هر کدام از این مسائل (البته در صورت وجود مشکل) تدبیر داشت و پاپس نکشید و سنگرداران را متقاعد کرد، که هر سنگری را سنگربانی است.

امروز جوان و نوجوان ایرانی باید سنگربان باشد، اما نیست، مسجد برای او جذابیت‌های فضایی که او می‌پسندد و دوست دارد را ندارد؛ همین می‌شود که می‌رود در سنگری که نباید پناه می‌گیرد. آن سنگر دیگر، به‌طور معمول سست و بی بنیاد است و هر چه بیشتر درونش پناه می‌گیرد، بیشتر در هیچی و پوچی و سطحی بودنش غرق می‌شود؛ به‌ویژه اینکه سواد رسانه‌ای او هم چندان قوی نباشد و سیطره شبکه‌های موبایلی و مجازی هم او را فراگرفته باشد.

اینجاست که نقش کلیدی خانواده؛ آن هم خانواده‌ای که سبک زندگی ایرانی-اسلامی را می‌شناسد و آن را در خانه و زندگی خود اجرا می‌کند، ملموس‌تر می‌کند. خانواده‌ای را هم که در فضایی جز آنچه گذشت سیر می‌کند که تکلیفش معلوم است و تربیت اعضایش به گونه ای دیگر رقم می‌خورد و گاه به سمت و سوی همان سنگرهای سست بنیاد و سیاه‌نما و پوچ‌گرا کشیده می‌شود.

مسجد، تاریخی به درازای اسلام دارد و به قدری ارزشمند است که مکان دیگری در جهان هستی، همپای ارزشمندی آن نیست و باز از همین روست که مورد هجوم تروریست‌های داعشی و کوردلان وحشی واقع می‌شود.

مسجد، دیروز مامنی برای انقلابیون و مبارزان مسلمان بود تا از خانه خدا برای رضایت خدا و سربلندی خلق خدا قیام کنند و انقلاب اسلامی را پس از سال‌ها حکمرانی پادشاهی رقم بزنند و امروز هم باید پایگاهی باشد، برای تداوم همان میسر روشن انقلابی که تا فراسوی مرزها را درنوردیده و لرزه بر ستون‌های کاخ های سرمایه‌داری و مادی‌گرایی و دنیاطلبی انداخته است.

مسجد محلی برای تشکیلات و قوام هر محله است و طبیعی است مسجدی که غریب و تنها بماند و تنها اوقات نماز باز شود، به راحتی در آشوب و فتنه طعمه گرگ‌ها و درندگان وحشی فرصت طلب می‌شود، بنابراین امروز تقویت هر چه بیشتر مساجد امری حیاتی و فرامحلی است و برنامه داشتن برای کارکردهای متعدد آن اجتناب‌ناپذیر است.