به گزارش خبرگزاری ایمنا، گزارش نابرابری جهانی ۲۰۲۶، اثر لوکاس چَنسل و توماس پیکتی با مقدمهای از جوزف استیگلیتز و جایاتی گوش، تصویری جامع از نابرابریهای اقتصادی، اجتماعی و محیطی در سطح جهانی ارائه میدهد، این گزارش شامل یک خلاصه اجرایی، هشت فصل تحلیلی و پروفایل یکصفحهای از ۴۰ کشور، از جمله ایران، است.
گزارش بر نابرابری درآمد، ثروت، جنسیت، آموزش، اقلیم و نظام مالی جهانی تمرکز دارد. بر اساس دادهها، ۱۰ درصد پردرآمد جهان ۵۳ درصد از کل درآمد جهانی را دریافت میکنند، در حالی که ۵۰ درصد پایینتر تنها ۸ درصد را دارند، نابرابری ثروت حتی شدیدتر است؛ ۱۰ درصد بالای جامعه مالک ۷۵ درصد ثروت جهان هستند، در حالی که ۵۰ درصد پایینتر کمتر از ۲ درصد آن را در اختیار دارند.
۶۰ هزار فرد ثروتمند جهانی، درآمد بیش از سه برابر کل درآمد ۵۰ درصد پایین جامعه را دارند. از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۲۵، تنها ۲ تا ۴ درصد از رشد ثروت جهانی به این گروه رسید، در حالی که ۱ درصد بالای جامعه ۳۶.۷ درصد از این رشد را به خود اختصاص داده است.
در حوزه جنسیت، زنان تنها ۲۸ درصد درآمد شغلی جهان را دریافت میکنند و در خاورمیانه این رقم به ۱۶ درصد میرسد. بدون محاسبه کارهای بدون مزد، درآمد ساعتی زنان ۶۱ درصد مردان است؛ اما با احتساب کارهای خانگی و مراقبتی، این نسبت به ۳۲ درصد میرسد. زنان بهطور متوسط ۵۳ ساعت در هفته کار میکنند (در حالی که مردان ۴۳ ساعت).
هزینه آموزشی نیز نابرابر است: در آفریقای جنوب صحرا، سرانه هزینه آموزشی سالانه حدود ۲۲۰ یورو است، در حالی که در آمریکای شمالی و اقیانوسیه ۹۰۲۵ یورو است، خاورمیانه با ۱۴۴۴ یورو، پایینتر از میانگین جهانی ۱۶۴۲ یورو قرار دارد.
نابرابری اقلیمی نیز جدی است؛ ۱۰ درصد ثروتمند جهان ۷۷ درصد از گازهای گلخانهای ناشی از مالکیت خصوصی را تولید میکنند، در حالی که ۵۰ درصد پایینتر تنها ۳ درصد انتشار را دارند. با این حال، این گروه کمدرآمد بیشترین آسیب را از تغییرات اقلیمی میبینند.
سیستم مالی جهانی به نفع کشورهای ثروتمند طراحی شده است، این کشورها سالانه منابعی معادل ۱ درصد تولید ناخالص داخلی جهان را از کشورهای فقیر جذب میکنند، سه برابر کل کمکهای توسعهای جهانی. این ساختار، توانایی کشورهای فقیر برای سرمایهگذاری در آموزش، سلامت و توسعه انسانی را محدود میکند.
نابرابری اقتصادی منجر به نابرابری سیاسی شده و همکاری جهانی برای اصلاحات ساختاری را ضعیف میکند. اما گزارش تأکید میکند که نابرابری نتیجه انتخابهای سیاسی است و با مالیات تصاعدی، سرمایهگذاری در آموزش و سلامت و اصلاح نظام مالی جهانی قابل کاهش است، در ایران ۱۰ درصد پردرآمد ۴۶ درصد درآمد و ۶۳ درصد ثروت را در اختیار دارند؛ ۱ درصد ثروتمند ۲۹ درصد ثروت را کنترل میکنند و ۵۰ درصد پایینتر کمتر از ۴ درصد ثروت را دارند.
نظر شما