به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، پاویونها ساختارهای موقت شهری هستند که بهمنظور زیباسازی، تغییر هویت موقت شهر برای مناسبتهای جهانی و همچنین فضایی برای تعامل یا امور فرهنگی در محیطهای شهری طراحی میشوند. در ادامه با تعدادی از آنها در سراسر جهان آشنا میشویم.
پارک ابریشم تهران، ایران
پارک شهری دوستدار ناشنوایان در تهران که برای افراد در هر سن و با هر میزان توانایی فیزیکی طراحی شده است، نمونهای از پاویونهای فراگیر است که تمرکز آن بر ایجاد محیط شهری امن و راحت برای افراد ناشنوا و کم شنوا است. این پروژه بر اساس دستورالعملهای فضایی برای افراد ناشنوا و کمشنوا طراحی شده و شامل طراحی فراگیر و غنیشده با توجه به نیازهای خاص است.
استراتژی اصلی طراحی این پارک شامل فضاهای نشستن دایرهای با شعاع بین ۲.۸ تا ۵.۵ متر است که فاصلهای ایدهآل برای تسهیل گفتگوی بصری ناشنوایان بهشمار میآید. صندلیهایی به شکل دایره تعامل دوستانه با افراد ناآشنا را تشویق میکند و برای تقویت بیشتر ایمنی و راحتی، صندلیهای دایرهای دارای ورودیهایی رو به گذرگاه است. فضای نشستن از هر طرف با پوشش گیاهی و فضای سبز احاطه شده است تا از برخوردهای ناگهانی یا تصادفی از زاویهای که برای افراد قابل مشاهده نیست، جلوگیری شود.
پاویون اومبرا؛ پوشش خورشیدی در خدمت طراحی شهری
در هفته طراحی هلند ۲۰۲۵، پروژهای نوآورانه با عنوان «پاویون اومبرا» در شهر آیندهوون توجه بسیاری از علاقهمندان به طراحی پایدار و فناوریهای نوین را به خود جلب کرده است. این پاویون، حاصل همکاری یک طراح مد هلندی و یک شرکت مشاوره طراحی است و با استفاده از پارچهای خورشیدی به نام «هلیوتکس»، نمونهای از تلفیق طراحی، انرژی و پایداری را به نمایش گذاشته است.
هلیوتکس که پیشتر با نام «سانتکس» شناخته میشد، از نخ پلیاستر بازیافتی ساخته شده است و در ساخت آن ۱۵۰ سلول خورشیدی آلی (OPV) بهصورت یکپارچه بافته شدهاند. این سلولها برخلاف پنلهای سیلیکونی سنتی، سبک، انعطافپذیر و نیمهشفاف هستند و میتوانند در فضاهایی بهکار روند که پنلهای معمولی بهدلیل وزن و سختی، قابل استفاده نیستند.
این پارچه خورشیدی با سطحی به وسعت ۴۰ متر مربع، شامل هشت متر مربع سلول خورشیدی است که به یک سیستم ذخیره انرژی متصل شدهاند. توان تولیدی فعلی این سلولها حدود ۵۳ وات در هر متر مربع است که حدود یکپنجم توان پنلهای سیلیکونی است. با این حال، تیم طراحی با همکاری پژوهشگرانی از یک دانشگاه دانمارکی در حال توسعه نسخهای هستند که توان خروجی آن دو برابر شده و به حدود ۱۰۰ وات در متر مربع رسیده است.
پاویون اومبرا با سایهبان شبیه بادبادک، نهتنها از نظر زیباییشناسی چشمنواز است، بلکه عملکردی چندگانه دارد. این سایهبان بهگونهای زاویهدار طراحی شده است تا سایهای خنک بر فضای داخلی بیندازد که نیمکتهای دایرهایشکل برای نشستن و تعامل بازدیدکنندگان تعبیه شدهاند. رنگ آبی آسمانی پارچه، در کنار بافت سبک و شناور آن، حس آرامش و سبکی را در فضا القا میکند.
هلیوتکس بهطور ویژه برای کاربردهای معماری از جمله پوشش نما، چادرهای جشنوارهای، سقفهای موقت و پوستههای دوم برای ساختمانهای موجود توسعه یافته است. پوسته دوم ساختمان میتواند همزمان با تولید انرژی، دید از پنجره را حفظ کند.
یکی از چالشهای اصلی در توسعه هلیوتکس، مقاومت در برابر شرایط محیطی است. این پارچه در برابر تابش فرابنفش، رطوبت، باد و آتش مقاومسازی شده است. برای این منظور، روکشی با استحکام کششی بالا طراحی شده است که پلیوینیل کلراید (PVC) سمی ندارد. پلیوینیل کلراید مادهای است که میتوانست سلولهای خورشیدی را درون پارچه محبوس کند و مانع عملکرد آنها شود. به گفته طراح پاویون، ساختار پارچهای به گونهای است که سلولها را در جای خود نگه دارد. بخشهایی از نخهای مونوفیلامنت شناور، پنلها را بدون چسب در جای خود نگه میدارند، بنابراین بهراحتی قابل تعویض، تعمیر یا بازیافت هستند.
استفاده مجدد و بازیافت مواد در چشماندازهای شهری
در طراحی یک پاویون، همواره بحثهایی پیرامون عمر مفید پس از آن مطرح میشود که به اصول اقتصاد دایرهای، استفاده مجدد، سازگاری و پایداری سازهها، مواد و تکنیکهای ساخت مربوط میشود. طراحی سازه گردونه ولوو در کره جنوبی نشان داد که مواد مورد استفاده قابلبازیافت و استفاده مجدد در سازهها است و به این ترتیب تأثیرات زیستمحیطی را کاهش میدهد. این پاویون با تیوک (Tyvek) پوشانده شده بود که بهعنوان مادهای ضد آب با ویژگیهای فیزیکی مشابه کاغذ شناخته میشود. این ماده پس از برچیدن سازه به تختههای پلاستیکی بازیافتی برای ساخت مبلمان شهری تبدیل شد. نیمکتهای پازلی ساختهشده از چوبهای مصنوعی نیز جمعآوری شده و به مدارس ابتدایی محلی، مهد کودکها و کتابخانههای کودکان در سئول اهدا شد.
پاویون بامبو هشت چین نیز نمونه دیگری است که بهعنوان یک سازه موقت ۲۰ روزه برای یک مرکز خرید طراحی شد. در ساخت این پاویون از بامبو استفاده شد که میتواند بازیافت و دوباره استفاده شود. المانهای سازه به صورت پیشساخته است که بهراحتی جدا و به صندلیها و نیمکتهای فضای باز تبدیل میشود. سازههایی همچون پاویون آتلانتیس در لیتوانی و پاویون Fuggerei NEXT۵۰۰ در آلمان نیز بهگونهای طراحی شدهاند که بهراحتی جدا و برچیده میشوند تا برای سازههایی با اهداف جدید در مکانهای دیگر دوباره مونتاژ شوند. این رویکردها بهوضوح نشان میدهند که چگونه معماری موقت میتواند به بهینهسازی منابع و ارتقای پایداری در محیطهای شهری کمک کند.
روژه «پاویون میراث ناملموس باغ شنجیا» در شانگهای چین بهعنوان یک نمونه برجسته از همنشینی سنت و فناوری معرفی شد. این مجموعه در مساحتی حدود ۲۸۶۲ متر مربع ساخته شده است و بهعنوان یک مرکز نمایشگاهی و فرهنگی ویژه، نقش هویتی و محوری در احیای شهری و پیوند میان تاریخ، فرهنگ و زندگی معاصر محلی ایفا میکند.
این پاویون نقش لنگر فرهنگی را بر عهده دارد و در عین حال پلی میان سنت و معاصر بودن، زندگی اجتماعی و هنرهای دستی است. پروژه با رویکردی یکپارچه از طراحی پارامتریک، ساختوساز رباتیک، استفاده از مصالح بومی و بهینهسازی ساختاری با استفاده از الگوریتمهای توپولوژیک، فضای فرهنگ و بستر ساخت را در هم میآمیزد.
ساختمان پاویون به جای رقابت با حجم بلند و غالب شهر، ساختار افقی دارد تا در هماهنگی با ساختار کمارتفاع باغهای تاریخی قرار گیرد. ورودی اصلی بنا بهگونهای قرار گرفته است که خط دید از سمت باغ به سوی عمارت اصلی را مسدود نمیکند، بلکه آن را تقویت میکند. ورود به این پاویون نه یک گسست، بلکه ادامهای از مسیر قدمزنی در باغ است.
یکی از عناصر شاخص این پروژه نمای بیرونی آن است که با استفاده از آجرهای سنتی چینی، اما با الگویی معاصر، طراحی شده است. نمای آجری به کمک الگوریتمهای طراحی پارامتریک بهگونهای ساخته شده است که گویی باد بر سطح آب موج انداخته و حالتی مواج و زنده به سطح بیرونی بخشیده است. آجرها با کمک فناوری رباتیک، بدون نیاز به داربست و بهشکلی دقیق و پیشساخته چیده شدهاند. این فرایند نهتنها جلوه بصری خاصی ایجاد کرده بلکه منجر به صرفهجویی در زمان اجرا و کاهش قابلتوجه در مصرف مصالح شده است، به طوری که زمان ساخت حدود ۳۰ درصد سریعتر و هدررفت مصالح حدود ۴۰ درصد کمتر شده است.
فضای داخلی پاویون بهگونهای طراحی شده است که بتواند میزبان طیف متنوعی از رویدادها، از نمایشگاه گرفته تا کارگاههای صنایع دستی باشد. ساختمان سهطبقه، با استفاده از سازهای ویژه متشکل از بتن صاف و فرمهای خمیده، علاوهبر زیبایی چشمگیر، عملکردی اقلیمی دارد. این ساختار همچون دودکشی طبیعی عمل میکند و باعث تهویه و خنککنندگی غیرفعال در فضای درونی میشود.
نظر شما