به گزارش خبرگزاری ایمنا، شهید سید حسین علمالهدی یکی از برجستهترین و تأثیرگذارترین جوانان انقلابی و فرماندهان دفاع مقدس ایران است که نامش با حماسههای هویزه پیوند خورده است. او فرزند آیتالله سید مرتضی علمالهدی بود و در خانوادهای بسیار مذهبی و انقلابی در شهر اهواز چشم به جهان گشود. از همان دوران کودکی، علاقهمندی او به قرآن، نهجالبلاغه و آموزههای اسلامی زبانزد بود و خیلی زود در جمع جوانان به یک محور معنوی و فرهنگی تبدیل شد.
او از حدود ۱۴ سالگی فعالیتهای سیاسی و انقلابی خود علیه رژیم پهلوی را آغاز کرد و در سالهای نوجوانی در انجمنهای اسلامی مدرسه شرکت میکرد، علیه فساد فرهنگی و نمادهای رژیم اقدام میکرد و حتی در یکی از نخستین حرکتهای خود، وقتی سیرکی در اهواز با برنامههای غیرمذهبی اجرا شد، به شدت مقابل آن ایستاد؛ حرکتی که او را درگیر نفوذ ساواک کرد و موجب شد چندینبار زندانی و شکنجه شود.
او در سال ۱۳۵۶ در رشته تاریخ در دانشگاه فردوسی مشهد پذیرفته شد و همزمان با تحصیل، جلسات تفسیر قرآن و نهجالبلاغه را در حرم امام رضا (ع) و منزل خود برگزار میکرد و بسیاری از دانشجویان را به این مباحث معنوی دعوت میکرد.
پس از انقلاب اسلامی علمالهدی حضور فعالی در عرصه دفاع از انقلاب و تثبیت ارزشهای اسلامی داشت. او در تسخیر لانه جاسوسی آمریکا حضور مؤثر داشت و در کشف و بررسی اسناد محرمانه نقش ویژهای ایفا کرد، همچنین در موضوعات مهمی همچون گنجاندن اصل ولایت فقیه در قانون اساسی نقشآفرینی داشت و با تشکیل و مدیریت راهپیماییها، جوانان را به این آرمانها دعوت میکرد.
ورود به جنگ تحمیلی و فرماندهی در هویزه
با شروع جنگ تحمیلی در سال ۱۳۵۹، حسین علمالهدی همچون بسیاری از جوانان مؤمن و انقلابی به سمت جبهههای جنوب شتافت و بهسرعت در میان رزمندگان شناخته شد و بهدلیل شجاعت، تحلیل دقیق نیرو و روحیه معنوی، بهعنوان یکی از فرماندهان سپاه هویزه پذیرفته شد.
هویزه، منطقهای استراتژیک در جنوب غرب ایران (استان خوزستان) بود که در اوایل جنگ یکی از محورهای اصلی تهاجم ارتش عراق به سمت شهرهای مهم همچون اهواز و سوسنگرد محسوب میشد. در این منطقه، نیروهای ایرانی با کمبود سلاح، مهمات و تدارکات روبهرو بودند، اما مقاومت بیامان و اهتمام آنها به دفاع از خاک کشور، محیط جنگ را به عرصهای برای خلق حماسه تبدیل کرد.
عملیات هویزه (عملیات نصر)
حسین علمالهدی در روز شانزدهم دی ۱۳۵۹ در عملیاتی بزرگ در منطقه هویزه به شهادت رسید. این نبرد بعدها در تاریخ دفاع مقدس بهعنوان بخشی از سلسله عملیاتهای «نصر» شناخته شد که هدف آن بازپسگیری بخشهایی از خاک ایران و مقابله با پیشروی نیروهای عراق بود.
در آن روز، هنگامی که گروهی از نیروهای ایرانی در مقابل نیروهای زرهی دشمن قرار گرفتند، شرایط فوقالعاده سخت شد و تانکهای عراقی با تعداد بالا پیش میآمدند و منطقه با آتش سنگین در محاصره قرار گرفت.
از همرزمان شهید روایت شده است که: «در حالی که بسیاری از نیروها به شهادت رسیده بودند و تنها ده نفر زنده مانده بودند، ارتش عراق حدود ده تانک را به سمت خاکریز رزمندگان ایرانی روانه کرده بود و در آن مرحله از نبرد، حسین علمالهدی با آر.پی.جی (ضدهوایی ضدزره) سرسختانه پشت خاکریز منتظر فرصتی مناسب بود.
وقتی تانکها به کمتر از ۵۰ متر فاصله رسیدند، حسین ناگهان ایستاد و نخستین گلوله را به سمت یکی از تانکها شلیک کرد و موفق شد آن را به آتش بکشد، پس از او دو نفر دیگر نیز با آر.پی.جی دو تانک دیگر را منهدم کردند، اما فشار دشمن رو به افزایش بود.
پس از آن، تانکهای باقیمانده، منطقه را زیر آتش گرفتند. حسین بار دیگر برخواست و آخرین گلوله خود را به سمت تانک نشانه گرفت؛ گلولهای که با آن توانست یکی دیگر از نیروهای زرهی دشمن را متوقف کند. اما درست در همان لحظه، سه تانک همزمان شروع به شلیک مستقیم کردند و با تیرهای مستقیم، سنگر و خاکریز را آماج قرار دادند.
هنگامی که گردوغبار شلیکها فروکش کرد، رزمندگان پیکر بیجان حسین علمالهدی را دیدند که پشت خاکریز افتاده است، درست همانجا که لحظاتی پیش با شجاعت میجنگید. در آن عملیات نیروهای علم الهدی محاصره و به طرز عجیبی قتل عام شدند. آر.پی.جی علم الهدی و قرآن او که امضای امام خمینی (ره) و آیتالله خامنهای در آن بود، بعدها موجب شد تا او بهراحتی شناسایی شود.
پس از شهادت حسین و دیگر رزمندگان، نیروهای عراق منطقه عملیاتی و شهر هویزه را برای مدتی اشغال کردند و با تانک از روی پیکر شهدا عبور کردند و بسیاری از ساختمانها را ویران کردند؛ اما تنها حدود ۱۸ ماه بعد (در سال ۱۳۶۱)، نیروهای ایرانی توانستند با عملیات مجدد، هویزه را باز پس گیرند و آثار مقاومت و شهادت علم الهدی و یارانش را در آن منطقه یافتند.
شهید حسین علمالهدی یک فرمانده نظامی بود که بهخاطر اخلاق، تقوا، زهد و فروتنی بسیار مورد توجه قرار گرفت و در میان رزمندگان به اخلاص و پاکی یاد میشد.
کتابهایی درباره شهید علمالهدی
در باره زندگی و شخصیت این شهید بزرگ، چندین اثر منتشر شده است که از مهمترین آنها میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
«سفر سرخ» زندگینامه داستانی شهید سید حسین علمالهدی به قلم نصرتالله محمودزاده است که در بیش از ۳۵۹ صفحه و ۱۳ فصل، براساس وقایع، خاطرات و یادداشتهای شهید تدوین شده و تاکنون بیش از ۱۲۰ هزار نسخه از آن منتشر شده است.
«راز بیبیجان» نیز زندگینامه داستانی مادر شهید (سیده بتول جزایری) است که بخشهای مهمی از نقش خانواده و تربیت او در شکلگیری شخصیت حسین علمالهدی را روایت میکند.
نظر شما