به گزارش خبرگزاری ایمنا، فیلم سینمایی «احمد» سومین فیلم بلند سینمایی امیرعباس ربیعی است که در چهلودومین جشنواره فیلم فجر حضور داشت و موفق شد سیمرغ بلورین جلوههای ویژه بصری، سیمرغ بلورین بهترین چهرهپردازی (گریم) و سیمرغ بلورین بهترین فیلم از نگاه ملی را از آن خود کند.
فیلم «احمد» به روایت بخشی کمتر دیدهشده از زندگی شهید احمد کاظمی، فرمانده وقت نیروی زمینی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، میپردازد و تمرکز خود را بر یکی از مقاطع مهم حضور او در عرصههای میدانی خارج از جبهههای جنگ قرار داده است، این اثر تلاش دارد با تکیه بر مستندات و روایتهای موجود، تصویری از فعالیتها و مسئولیتهای این فرمانده نظامی در شرایط بحرانی ارائه دهد، شرایطی که کمتر در روایتهای رسمی و تصویری به آن پرداخته شده است.
در احمد، فرماندهای به نمایش کشیده شده است که در صحنهای غیر از جنگ نقش آفرینی میکند؛ در این قاب حاج احمد کاظمی را نمایش میدهد که بسیاری از اصول و فنون مدیریت را از جنگ آموخته، اما در جنگ نمانده است.
امیرعباس ربیعی کارگردان فیلم «احمد»، در گفتوگو با خبرنگار ایمنا، درباره شکلگیری روایت فیلم اظهار میکند: ماجرای فیلم، سفر حاج احمد کاظمی به زلزله بم در همان ساعات اولیه برای امدادونجات و کمک به مردم است که در واقع نقطه آغاز این حرکت حاج قاسم سلیمانی بوده است. حاج قاسم زودتر از همه وقتی متوجه زلزله بم میشود، به حاج احمد میگوید «برویم» و رفیق دیرین نیز لبیک میگوید و هر دو خالصانه راهی میشوند و کمک به مردم را آغاز میکنند.
وی میافزاید: ویژگی مهم احمد این است که یک فرمانده جنگ را در میدانی غیر از میدان جنگ میبینیم، میدانی برای رفع گره از کار مردم و روبهرو مستقیم با رنج مردم. گاهی مردم این بُعد از شخصیت حاج قاسم و حاج احمد را نمیشناسند؛ اینکه این افراد علاوهبر میدان نبرد، در مسئولیتهای اجتماعی و در نسبت مستقیم با مردم نیز خاضعانه و خالصانه مسئولیت خود را انجام میدادند و دینشان را به مردم ادا میکردند.
این کارگردان تأکید میکند: این شهدا باور داشتند که حیات و اعتبارشان را مدیون مردم مؤمن ایران هستند. امروز جای این نگاه در میان مسئولان ما خالی است؛ اینکه بتوانند از امثال حاج قاسم و حاج احمد در نسبت با مردم الگو بگیرند و خادم مردم باشند؛ همین روحیه است که موجب شده شخصیتهایی همچون این افراد در قلوب همه مردم، با همه طیفها و سلایق جا خوش کند.
ربیعی با اشاره به بازخوردهای مخاطبان میگوید: نکته جالبی که برای من بسیار تأثیرگذار بود، صحبتهایی بود که پسر شهید احمد کاظمی با من مطرح کرد. او میگفت پدرش بسیار دوربینگریز بوده و خانواده همواره دوست داشتند کاری برای حاج احمد ساخته شود. حتی حاج قاسم بارها به فرزند شهید کاظمی اصرار کرده بود که برای پدرت کاری ساخته شود، اما این اتفاق هیچوقت تاکنون رخ نداده بود.
وی میافزاید: پس از شهادت حاج قاسم، زمینه ساخت این فیلم فراهم شد، پسر شهید کاظمی به من میگفت که احساس میکند حاج قاسم رضایت حاج احمد را گرفته تا فیلمی درباره او ساخته شود. من هم این حس را دارم که حاج قاسم دوست دارد صدای احمد در ایران شنیده شود.
کارگردان احمد درباره نقدهای مطرحشده نسبت به آثار سینمای دفاع مقدس توضیح میدهد: در سالهای اخیر، این نقد مطرح میشود که بهدلیل معاصر بودن ما با این شخصیتها و شناخت نزدیکی که مردم از آنها دارند، گاهی تصویر ارائهشده در فیلم با اسطورهای که در ذهن مردم شکل گرفته، همخوانی ندارد، از شهید چمران گرفته تا شهید کاظمی.
ربیعی ادامه میدهد: ما تا جایی که توانستیم تلاش کردیم حق حاج احمد را ادا کنیم، البته قاصر هستیم از اینکه بتوانیم عظمت این شخصیتها را بهطور کامل با زبان سینما منتقل کنیم، اما فیلم احمد توانست بخش مهمی از مخاطبان را با بُعدی از شخصیت شهید کاظمی آشنا کند که پیش از این از آن اطلاعی نداشتند؛ اینکه او بدون هیچ وظیفه قانونی یا سازمانی، در زلزله بم حضور پیدا کرد و خدمترسانی کرد.
وی میافزاید: اینکه فرماندهان جنگ را در میدانی غیر از میدان نظامی ببینیم، برای مردم جذاب است. استقبال مخاطبان و فروش فیلم نیز نشان میدهد که افراد با سلایق و دیدگاههای مختلف با این اثر ارتباط برقرار کردهاند و هنوز ارزشهای شهدا برای همه جذاب است؛ تنها کافی است شناخته شوند و به خوبی به تصویر درآیند.
این کارگردان درباره حضور نداشتن پررنگ حاج قاسم در فیلم میگوید: ما نمیخواستیم هیچکدام از این دو قهرمان تحتالشعاع دیگری قرار بگیرد. اگر حاج قاسم قرار بود در فیلم حضور داشته باشد، نیاز به پرداخت مستقل و عمیقتری داشت. خانواده شهید نیز تأکید داشتند که شخصیت حاج قاسم ذیل حاج احمد قرار نگیرد، بنابراین تصمیم گرفتیم روایت مستقل احمد را در بم دنبال کنیم.
ربیعی تاکید میکند: شخصیتهایی همچون حاج احمد، حاج قاسم و شهید چمران لایههای متعدد دارند و نمیتوان در یک فیلم به همه ابعاد آنها پرداخت. هر فیلم تنها یک زاویه دید میدهد و هر کاری که درباره این شهدا ساخته شود، قابل احترام و ارزشمند است. برای این شخصیتها هرچه کار شود، باز هم کم است و باید این مسیر در هنر ادامه پیدا کند.
احمد برای مخاطب باورپذیر و نزدیک است
مریم محمدی، منتقد سینما درباره این فیلم در گفتوگو با خبرنگار ایمنا اظهار میکند: سحرگاه پنجم دی ۱۳۸۲، شهر تاریخی بم با زلزلهای مهیب به بزرگی ۶.۶ ریشتر لرزید؛ زلزلهای که بهدلیل بافت خشتی و تاریخی شهر، به یکی از تلخترین فجایع طبیعی ایران تبدیل شد و جان هزاران نفر را گرفت. در همان ساعات ابتدایی حادثه، شهید احمد کاظمی، فرمانده وقت نیروی هوایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، بدون هیچ مأموریت رسمی و تنها با حس مسئولیت انسانی و انقلابی، خود را به بم رساند تا در کنار مردم باشد.
وی تصریح میکند: فیلم سینمایی «احمد» برای نخستینبار به روایت ۱۸ ساعت ابتدایی این حادثه و نقش کمتر دیدهشده شهید احمد کاظمی در امدادرسانی و مدیریت بحران میپردازد، این فیلم روایت زندگینامه کلاسیک یک شهید نیست و تصویری انسانی، ملموس و بهدور از شعار از شخصیتی ارائه میدهد که اهل عمل، مدارا و مسئولیتپذیری است.
این منتقد سینما میگوید: «احمد» شخصیتی را به تصویر میکشد که میخندد، میگرید، خسته میشود و دوباره میایستد. بازی تینو صالحی در نقش شهید احمد کاظمی، با پرهیز از اغراق و قهرمانسازی مرسوم، موجب شده این شخصیت برای مخاطب باورپذیر و نزدیک باشد؛ تا جایی که بیننده فراموش میکند با روایتی از دو دهه قبل روبهروست.
به گزارش ایمنا، در حالی که سینمای امروز به جای آنکه عرصهای برای بروز فرهنگ باشد، میدانی برای کسب درآمد شده است، احمد به موضوعی پرداخته است که دور از یک نگاه اقتصادی صرف، به سوژهای پرداخته است که فرهنگ اصیل ایرانی را به رخ میکشد؛ فرهنگی که به کمک یک قهرمان ملی به تصویر درآمده است.
نظر شما