به مقام بندگيام در پيشگاه او اقرار مي کنم و به پروردگارياش گواهي مي دهم. آنچه که بر من وحي شده انجام مي دهم، زيرا مي ترسم که اگر انجام ندهم عذاب کوبندهاي از او بر من فرود آيد که احدي قدرت ندارد آن را از من دفع کند، هرچند بسيار تدبير و چاره سازي کند که جز او خداي چاره سازي نيست. همانا او به من اعلام فرمود که اگر آنچه بر من نازل شده ابلاغ نکنم وظيفهي رساندن پيغامش را انجام ندادهام و خداي تعالي، هم ضمانت کرده که مرا حفظ کند، و نگه داري آن کريم مرا کفايت مي کند؛ پس بر من وحي فرستاد: «به نام خداي رحمتگر مهربان. اي پيامبر! آنچه از جانب پروردگارت به سوي تو نازل شده، ابلاغ کن؛ و اگر نکني پيامش را نرساندهاي. و خدا تو را از [گزند] مردم حفظ خواهد کرد.» اي مردم! در رساندن آنچه خداي تعالي بر من نازل کرده کوتاهي نکردهام، و اينک سبب نزول اين آيه را براي شما روشن مي سازم: همانا جبرئيل سه مرتبه بر من فرود آمد و سلام پروردگارم را ـ که او خود سلام است ـ بر من ابلاغ نمود. فرمان داد که در اين جمع و حضور همگاني برپا ايستم و بر هر سفيد پوست و سياه چهرهاي اعلام کنم که علي فرزند ابوطالب برادر و وصي و جانشين من و امام است بعد از من. او کسي است که نسبت و منزلتش به من چون نسبت و موقعيت هارون به موسي است، جز اين که بعد از من پيامبري نيست.
او بعد از خدا و پيامبرش ولي و سرپرست شماست. خداي تبارک و تعالي در اين باب آيهاي بر من فرو فرستاد: «همانا ولي امر و صاحب اختيار شما تنها خدا و رسول او و آن مؤمناني خواهند بود که نماز به پا داشته، در حال رکوع [به فقير] زکات مي دهند.» علي تنها رادمردي است که نماز به پاداشت و در حال رکوع زکات پرداخت و اوست که در همه حال جز خداي عزوجل هدف و مقصود ديگري ندارد.
من از جبرئيل خواستم که از رساندن و گفتن اين پيام به شما مرا معاف دارد، چرا که از کمي متقين و زيادي منافقين و نيرنگ گناهکاران و فريب مسخره کنندگان اسلام آگاه بودم و آنان که خداوند در کتابش وصف کرده، مي فرمايد: «به زبان هايشان چيزي مي گويند که در دل هايشان نيست، و اين را براي خود کاري ساده و بي اهميت حساب مي کنند در حالي که نزد خدا خطايي بزرگ است.» آنان که نه يک بار، بلکه همواره مرا بسيار مي آزردند تا جايي که مرا اذن حرف شنو و خوش باور ناميدند، به جهت همراهي زياد علي با من و عنايت من به او، پنداشتند که اين چنين هستم تا اين که خداي عزوجل در اين باب آيهاي نازل فرمود: «و از ايشان کساني هستند که پيامبر را آزار مي دهند و مي گويند: او زود باور است، بگو: گوش خوبي براي شماست.»
اگر مي خواستم گويندگان چنين گفتاري را نام ببرم، بيان مي کردم و به فرد فردشان اشاره مي نمودم و يک يکشان را معرفي مي کردم، اما به خدا سوگند در مورد آن ها بزرگواري مي کنم. تمام اين ها را خدا از من نمي پذيرد و راضي نمي شود، مگر آنچه خدا بر من فرو فرستاده برسانم. سپس تلاوت فرمود: «اي پيامبر! آنچه از جانب پروردگارت به سوي تو نازل شده، ابلاغ کن؛ و اگر نکني پيامش را نرساندهاي و خدا تو را از [گزند] مردم نگاه مي دارد.»
پس بدانيد اي مردم! خداوند علي را به سرپرستي شما منصوب کرده، و امام و پيشوايي که فرمان بردارياش بر مهاجرين و انصار و تابعين، بر بياباني و شهري، غير عرب و عرب، آزاد و بنده، کوچک و بزرگ، سفيد و سياه واجب و حتمي است و بر هر موحدي فرمانش جاري و گفتارش روا و به جا و امرش نافذ است؛ هرکه او را مخالفت کند؛ ملعون است و کسي که پيروياش کند؛ مورد رحمت الهي است، و آن که تصديقش نمايد؛ مؤمن است. سخن نيوش و طاعت پذير او مشمولِ آمرزش خداوندي است. اي گروه مردم! اين آخرين مقامي است که در حضور انبوه شما به سخن برخاستهام. به گفتارم گوش فرا داده، بپذيريد، و فرمان پروردگارتان را گردن نهيد، که خداي عزوجل اختيار دارد و معبود شماست، بعد از او پيامبرتان محمد (صلي الله عليه و آله) ولي و سرپرست شماست، پيامبري که در حضورتان به سخن ايستاده است، آن گاه علي بعد از من به فرمان خداوند سرپرست و امام شماست، سپس امامت و رهبري تا ملاقات خدا و رسولش در رستاخيز بر ذريهي من از فرزندان اوست.
جز آنچه خداوند حلال و حرام فرموده چيزي حلال و حرام نيست. خدا حلال و حرام را به من شناساند و من آنچه پروردگارم از حقايق قرآن و حلال و حرام به من آموخت به علي واگذار کردم...
خبرگزاري ايمنا: علي بعد از من به فرمان خداوند سرپرست و امام شماست.
کد خبر 7901
نظر شما