ویترین افتخارات بسکتبال ایران فرو می ریزد؟

به گزارش ایمنا، داستان ذوب‌آهن، بی پولی، منع قانونی هزینه‌کرد در ورزش و حق و حقوق بر زمین مانده بازیکنان را همه از بر هستند.
بی پولی؛ همه داستان ذوب‌آهن
« سال ۸۹ طبق قانون، یک درصد از اعتبارات شرکت ذوب‌آهن که حدود ۱۹ میلیارد تومان بود باید صرف ورزش قهرمانی می‌شد که این امر صورت گرفت. اما در سال ۹۰ مطابق برنامه پنجم توسعه شرکت‌های دولتی نمی‌توانند به ورزش حرفه‌ای کمک کنند. خوشبختانه با تفسیری که وزارت ورزش ارائه داد و باشگاهها را حرفه‌ای ندانست و آنها را در زمره ورزش قهرمانی قرار داده‌است، این محدودیت رفع شد اما در بودجه امسال تنها ۴ میلیارد به ورزش اختصاص داده شد که نسبت به سال گذشته رقم بسیار کمی است. ما موظفیم در محدوده این بودجه به باشگاه پول بدهیم اما به دنبال راهکارهایی برای کمک بیشتر به باشگاه هستیم. شرکت ذوب آهن توانایی کمک به باشگاه را دارد اما قانون این اجازه را نمی‌دهد و ما نیز هیچ‌گاه خلاف قانون عمل نمی کنیم.» این همه داستان ذوب آهن است که براتی مدیرعامل شرکت در نشست خبری دوم آذر سال گذشته در جمع خبرنگاران از آن سخن گفت.
شاید ذوب‌آهن، صبا باطری دوم شود
این داستان آنقدر برای اصفهانی ها تکراری شده که دیگر میلی به بازخوانی آن ندارند. اما به ناچار باید به سراغش رفت، اگر به سبک مدیران باشگاه درمانده اصفهانی دست روی دست گذاشت؛ هیچ چیز از سال ها افتخار، آوازه و هویت بسکتبال ایران باقی نمی ماند. شاید به سرنوشت آنهایی دچار شود که برای یک فصل آمدند و رفتند، شاید ذوب آهن، صبا باطری دوم شود که با شش قهرمانی در لیگ برتر نامش در بایگانی بسکتبال ایران خاک می خورد.
ابراهیمی بسکتبال را نمی خواهد؟
آینده ذوب آهن چیست؟ از تیم محبوب بسکتبال اصفهان نامی باقی می ماند یا نه؟ سرنوشت آنها را مدیری می نویسد که می گویند هدف اولش فوتبال و آخرش والیبال نشسته است. در صحبت هایش هم کم و بیش این را نشان می دهد: احتمال دارد این تیم با برند ذوب آهن به بخش خصوصی واگذار شود. این مساله در زمان حضور خدابخش مطرح شد ولی با توجه به تغییرات مدیریت ورزش استان باید فعلا صبر کنیم اما هرچه زودتر جلسه ای با مدیرکل جدید برگزار خواهیم کرد تا در این مورد تصمیم گیری شود. با این حال اگر شرایط فراهم نشود احتمال انحلال بسکتبال هم وجود دارد.
شاید همه آنهایی که با ذوب آهن بزرگ شدند، شهر خود را ترک و حق و حقوقی که یک سال و نیم در ذوب آهن به دنبالش بودند را در جایی دیگر مطالبه کنند تا ذوب آهن از نو با جوانتر ها که هنوز پول، حرف اول در ذهن حرفه ای شان نیست ساخته شود. شاید پیشنهادی که خدابخش قبل از رفتن از آن صحبت کرد عملی شود، بسکتبال در اصفهان با برند ذوب آهن به باشگاهی دیگر واگذار شود. اما آینده این تصمیم چیست؟ بهتر است جوان ها بیایند تا حداقل نام ذوب آهن باقی بماند تا بعد شرایط چه می شود و یا تصمیم دوم؟ کدام باشگاه حاضر است نام خود را حذف و نام دیگری را پسوند تیمی قرار دهد که میلیون ها تومان هزینه اش می کند؟
پیش بینی؛ ۴۰۰ میلیون می گیرند و از شر دردسرهایش خلاص می شوند
منابع نزدیک به باشگاه ذوب آهن تصمیم دوم را نظر شخصی مدیرعامل می دانند. گیتی پسند که سال پیش قرار بود امتیاز ذوب آهن را بخرد باز هم به میدان می آید. رقم پیشنهادی آن طور که شنیده می شود ۴۰۰ میلیون تومان است. پول را می گیرند و از شر دردسرهای این تیم خود را خلاص می کنند! احتمالا بازیکنان گران قیمت ذوب آهن هم که هنوز با این تیم قرارداد دارند راهی دیگر تیم ها می شوند تا از این راه هم چیزی عاید باشگاه شود! اما آینده ذوب آهن در یک باشگاه خصوصی چه می شود؟ سال اول "ذوب آهن" پسوند نام اول باشگاه است اما چون حضور در ورزش آن هم همزمان در چند رشته هزینه بر، سرمایه می خواهد سال دوم چیزی از ذوب آهن باقی نمی ماند. پس ذوب آهن هم نامش وارد بایگانی تاریخ بسکتبال ایران می شود.
طبیعی است که بازیکنان قبل از هر صحبتی از حق و حقوق فراموش شده خود سخن بگویند. در روزهایی که دو ملی پوش ذوب آهن و البته دو شاکی و خبرساز اول این تیم تعطیلات را در خارج از کشور می گذرانند صحبتی کوتاه با سه بازیکن این تیم داشتیم. علی باهران، محمدرضا اکبری و کرم احمدیان.
اول پول ما را بدهند
باهران می گوید: تا امروز باشگاه نه با ما صحبتی کرده و نه حتی از پرداخت قراردادهایمان حرفی زده است. مثل اینکه بسکتبال کلاً فراموش شد و هیچ کس حتی نمی گوید ما بیشتر از یک سال مفت و مجانی بازی کردیم. به هر حال اگر علاقه مند هستند که بازیکنان را نگه دارد حداقل باید یک تماس با ما بگیرد.
ذوب آهن حق شرکت در لیگ را ندارد
اکبری از رسانه ها دلخور است. او می گوید: با پایان فصل بسکتبال، ذوب آهن کاملا فراموش شد و حتی در رسانه ها نیز حرفی از این تیم و حق و حقوق بازیکنانش زده نمی شود. اکبری معتقد است اگر ذوب آهن خصوصی شود و بماند آینده ای بهتر در انتظار این تیم خواهد بود. اما او هم ابتدا نظر باهران را تایید می کند: تا زمانی که حق و حقوق ما را نپردازند و با بازیکنان و کادر فنی به صورت کامل تسویه حساب نکنند حق شرکت در لیگ ندارند.
او به سال هایی اشاره می کند که با آرن و اوشین و باهران جوانتر های ذوب آهن بودند. می گوید: سالی که ذوب آهن جوان گرایی کرد ما را در کنار تعدادی از با تجربه تر ها قرار داد. ما تعدادی از بازیکنان ذوب آهن بودیم که به همراه هم در این تیم بزرگ شدیم و کسب تجربه کردیم. بازیکنانی مثل عماد سلمانی و امجد، جوان اما با تجربه هستند. ذوب آهن اگر بخواهد سیستم جوان گرایی را به کار بگیرد باید تعدادی بازیکن ۲۰ ساله را در کنار هم جمع کند که نتیجه آن چیزی جز سقوط به دسته پایین تر و زیر سوال رفتن اعتبار ذوب آهن نیست.
احمدیان می گوید: آنقدر برای دریافت مطالبات خود رفتیم و آمدیم و نتیجه نداد که بی خیال شدیم. اما مسوولان باشگاه ذوب آهن هرچه می کنند باید شرایط را بهبود ببخشند و بهترین تصمیم را بگیرند تا دوباره داستان سال قبل تکرار نشود.
تصمیمی بگیرند که پشیمانی نداشته باشد
محمدعلی ارباب زاده که چند سالی است سرپرستی ذوب آهن را برعهده دارد نگران آینده است اینکه اگر ذوب آهن خصوصی شود چه سرنوشتی در انتظار او خواهد بود. او می گوید: نمی توان فقط به این موضوع توجه کرد که اگر این تیم به بخش خصوصی واگذار شود خوب است و شرایط حتما از امسال بهتر می شود. باید دید کجا و کدام باشگاه قرار است حمایت این تیم را برعهده بگیرد. بنابراین تا مسائل در این خصوص شفاف سازی نشود نمی توان نظر قطعی داد. با شرایطی که باشگاههای اصفهانی دارند بعید می دانم این تیم در اصفهان خصوصی شود اما باید شرایط مشخص شود و تصمیم گیری نهایی هرچه زودتر گرفته شود و البته تصمیمی گرفته شود که بعد باعث پشیمانی و بدتر شدن شرایط این تیم نشود.
واگذار کردن این تیم به سود ذوب آهن نیست
محمد پاکروان از چهره های شناخته شده بسکتبال اصفهان منطقی تر به این موضوع نگاه می کند. او می گوید: موضوع فقط این نیست که ذوب آهن به بخش خصوصی واگذار شود. حتی اگر این تیم با برند خود به باشگاه دیگری منتقل شود که البته ممکن نیست چون هر باشگاهی می خواهد نام خودش را پسوند تیم هایش قرار دهد؛ اما بعد از مدتی ریشه و اصالت ذوب آهن فراموش می شود. خصوصا اینکه ذوب آهن را ابتدا با بسکتبال و در سال های بعد با فوتبالش شناختند.
پاکروان جوان گرایی را بهترین راهکار در شرایط کنونی می داند. او ادامه می دهد: شاید اگر ذوب آهن از پایه آغاز کند بهتر باشد. سال ۸۳ اسکلت تیم بسکتبال ذوب آهن کاملا عوض شد، بازیکنانی مانند اوشین و آرن، باهران، اکبری و امجد در کنار هم در این تیم بزرگ شدند، از ششمی به چهارمی رسیدند و بعد به نایب قهرمانی. اگر ذوب آهن قرار است بماند می تواند با جوان‌ترهایی که دغدغه مالی ندارند تیمی از نو بسازد اما واگذار کردن این تیم به سود ذوب آهن نیست.
نام ذوب‌آهن با جوان‌ها حفظ می‌شود
منوچهر شهامت نژاد که در حال حاضر نایب رئیس هیات بسکتبال استان اصفهان است از سال ۷۰ با ذوب آهن در رقابت های لیگ کشوری حضور داشت. این سرمربی هشت قهرمانی را با ذوبی ها کسب کرد و بعد از او محسن صادق زاده با ذوب آهن قهرمان لیگ برتر شد. شهامت نژاد بهترین راهکار برای حفظ نام ذوب آهن تبدیل این تیم به یک تیم جوان است. او می گوید: ۹۰ درصد افتخارات بسکتبال ایران متعلق به ذوب آهن است. این تیم ویترین افتخارات بسکتبال اصفهان است و انحلال و واگذاری راحت این تیم اشتباه است. نباید اجازه داد این همه افتخار به راحتی از هم پاشیده شود.
وی ادامه می دهد: همین حالا ذوب آهن می تواند با یک تیم بسیار جوان نتیجه خوبی در لیگ بگیرند. امیدهای ذوب آهن حتی اگر به جای بزرگسالان این تیم شرکت کنند می توانند در سال اول جایگاه خوبی کسب کنند تا دوباره کم کم صاحب تجربه شوند. حقیقت این است که روی این تیم کار شده است سرمایه هایی دارد که اگر از دست بروند ممکن است تا سال ها هیچ تیمی جایگزین آن نشود بهتر است این تیم حفظ شود حتی با جوان ترها. شاید در آینده ای نزدیک شرایط خوب شود و مشکلات کم کم رفع گردد آن وقت می توان این تیم را دوباره تقویت کرد.
گزارش: مریم قمریان