• ۵ فروردین ۱۳۹۸ - ۱۳:۳۲
  • کد خبر: 371162
بازدید مسافران نوروزی از میدان نقش جهان

هر سال نوروز که از راه می‌رسد، نقش جهان لباس سبز و آبی‌اش را برتن و گل‌سرهای فیروزه‌ای‌اش را مرتب می‌کند و به انتظار میهمانان نوروزی‌اش می‌نشیند.

به گزارش ایمنا، بوی بهار که از راه می‌رسد، رقص چکش‌ها و قلم‌ها بر ظروف نقره‌ای و مسی و صدای پای اسب‌ها با پژواک زنگوله‌ی کالسکه‌ها در هم می‌آمیزد و سمفونی نقش جهان را می‌سازد؛ فواره‌ای که در میانه میدان این سمفونی را به شنیدار نشسته، ایستاده برایش کف می‌زند.

فواره میانه میدان، شاهد تصویر زنده عالی قاپو در حوض وسط میدان است. تصویری که تحسین ایرانیان و جهانیان را برانگیخته. از همان تصاویر نابی که هزاران هزار متن و شعر و نظم و نثر برای ستایشش سروده شده، اما گویی کافی نبوده است.

گویی نگاشتن هزاران سفرنامه، مقاله و مطلب، سیرآبش نمی‌کند، حتی اگر از قلم پیترو دلاواله، توماس هربرت، تاورنیه، شاردن، انگلبرت کمپفر، اوژن فلاندن، ژان دیولافوا و هزاران نویسنده و جهانگرد دیگر باشد. بانوی نقش جهان را باید همیشه به تحسین و مدح نشست تا همیشه دلش زنده باشد و چراغ دولتخانه صفوی را روشن نگاه دارد و راه میهمانش را آب زند.

گذشته از تمام متونی که در ستایش این میدان نگاشته اند همین بس که بناهایی نظیر عالی‌قاپو، مسجد امام، مسجد شیخ لطف‌الله و سردر قیصریه در چهار سوی این میدان سکنی گزیده‌اند و این چهار بنا به وسیله ۲۰۰ حجره دو طبقه به یکدیگر متصل شده‌اند؛ این حفظ تناسب در معماری و ظرافت، زیبایی میدان را دوچندان می‌کند؛ دویست حجره‌ای که با توازن و به صورت موازی در دور میدان صف آرایی کردند و به زیبایی میدان افزوده‌اند. حال آنکه این حجره‌ها مزین به آثار و صنایع دستی نصف جهان شده و از هر انگشتش هنری می‌ریزد.

پارچه‌های قلمکار و قلم زنی، خاتم کاری، ظروف مینا و... گردشگران را به تحسین وا می‌دارد و هنر پنجه نقش جهان را می‌ستایند و به عنوان سوغات و فرهنگ اصفهان با خود به سراسر جهان به یادگار می‌برند. گذشته از آن وسوسه خوردن بستنی، فالوده و فرنی اصفهان لذت سفر را دوچندان می‌کند، برخی از گردشگران نیز شیفته عطر و طعم چایی ایرانی می‌شوند و در کافه‌های قدیمی به دنبال چایی عطری می‌گردند. اگر اهل بستنی و فرنی هم نباشند، بدون خرید پولکی و گز اصفهان میدان را ترک نخواهند کرد.

میدان نقش جهان همچون نگین انگشتری در میان بناها و بازارهای تاریخی در محدوده دولتخانه صفوی محصور شده است و الیور در مدح و ستایش آن می‌گوید"اما عمارت سلطنتی مرا چنان به نظر آمد که چنین چیزی در فرنگستان نسیت که نظیر و مماثل آن را توان داشت."

این همه عظمت و شکوه در میدان،  هر کسی را وادار می کند که در آن قدم بزند و به دوران شاه عباس صفوی سفر و درون دالان‌ها فضایی زیبا را تجربه کند و به آثار تاریخی سر بزند که روزی بزرگان معروفی قدم در آن‌ها گذاشته اند اینجا یک میدان است که نصف جهان را در خود جا داده است.

ارسال نظر

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
4 + 5 =