مصرف"شيشه" خطرناك تر از هروئين و كراك است

به گزارش ایمنا و به نقل از پایگاه اطلاع رسانی پلیس استان، نام ديگر شيشه "آيس" يا "كريستال" است ، وجه تسميه اين ماده مخدر اين است كه در بعضي حالات شكل ظاهري آن شبيه خرده شيشه و يا تكه هاي كوچك يخ است اما بيشتر به صورت دانه هاي ريز مشاهده می شود.
اين ماده در اروپا و آمريكا به نام "آيس" و در آسياي جنوب شرقي و خاور دور به نام "شابو" معروف است.
مهمترين تركيب اين ماده مخدر، آمفتامين است. سابقه توليد و مصرف آمفتامين به قبل از جنگ جهاني دوم ميرسد و در آن زمان به عنوان يك داروي موثر در رفع افسردگي سربازان مورد استفاده قرار می گرفت. با گذشت زمان و با مشخص شدن عوارض خطرناك اين ماده كاربرد آن به عنوان دارو كنار گذاشته شده است.
عوارض شيشه
مصرف كنندگان اين ماده در دفعات اوليه مصرف، گاه تا 72 ساعت نمي خوابد در اين مدت، سطح انرژي بسيار بالا، توهم شديد و خيره شدن به يك نقطه خاص براي چندين ساعت و همين طور رفتارهاي بي پروا از حالات نشئگي اين ماده محسوب مي شود.
عوارض مصرف شيشه به قدري وحشتناك است كه حقيقتاً هروئين يا قوي ترين مخدرهاي سنتي در مقابل آن بسيار ضعيف است. توهمات شيشه به گونه اي است كه بيان آنها كار ساده اي نيست.
شيشه اي ها پس از گذشت مدتي از مصرف شيشه شديداً بدبين مي شوند و همه مردم را دشمن خود مي دانند. برخلاف تصور اين افراد، شيشه به شدت اعتياد آور است و اعتياد اين ماده محرك هيچ راه درماني نداشته و فرد را به مرز خودكشي و همسركشي مي كشاند.

شيشه علاوه بر اين كه اعتياد آور است، به شدت فرد مصرف كننده را دچار وابستگي فكري و رواني مي كند و براساس شواهدي كه در اين زمينه به دست آمده، عوارض مصرف اين ماده بسيار بيشتر از هروئين و كراك است و حتي مصرف تفنني آن نيز فرد را معتاد مي كند.
زنان، بيشترين مصرف كنندگان شيشه
در يك سال گذشته مصرف شيشه در بين زنان افزايش زيادي داشته است كه اين امر به دليل تبليغات نادرست و اشتباه در خصوص اين ماده مخدر بوده است.
تبليغات براي اين ماده بيشتر در محيط هاي زنانه همچون آرايشگاه ها و باشگاه هاي ورزشي صورت مي گيرد و مصرف آن به منظور رفع امراضي همچون افسردگي، لاغري، تناسب اندام و ... توصيه مي گردد.
اين افراد كه در ابتدا به منظور حفظ اندام و جلوگيري از چاقي به شيشه روي مي آورند بعد از مدت كمي كاملاً به آن وابسته مي شوند.
شيشه؛ پرهزينه ترين ماده مخدر
براساس اعلام مسئول سازمان مردم نهاد كنگره 60، قيمت هر كيلو شيشه در يك سال گذشته 100ميليون تومان و هر گرم شيشه بين 80 تا 100 هزار تومان بوده است كه مصرف كننده براي هر بار مصرف نيم سوت شيشه كه معادل پنج هزار تومان است را نياز دارد. اما اين مصرف كننده براي اولين بار اين مبلغ را نمي پردازد چون به دعوت دوستانش مصرف مي كند.
مصرف كننده دفعه بعد پنج هزار تومان براي نيم سوت شيشه مي پردازد و بعد كه معتاد شد، براي تامين مخارج اعتيادش به هركاري دست مي زند. به اين ترتيب به وادي خريد و فروش و معامله شيشه مي افتد و به فروشنده آن نیز تبديل مي شود.
چه بايد كرد ؟
در يك نظر سنجي كه از شهروندان صورت گرفته مشخص گرديد كه بيشتر مردم فقط اسمي از اين ماده شنيده اند و هيچ چيز زيادي از اين ماده خطرناك نمي دانند. همين ناآگاهي و نا آشنا بودن با اين ماده به همراه تبليغات سوئي كه در اين باره مي شود موجب گرايش به سمت این ماده خطرناک شده است.
بدیهی است، بايد به روشهای مختلف از طريق رسانه صدا و سيما، روزنامه ها، چاپ بروشور هاي آموزشي، برگزاري كلاس هاي توجيهي براي دانشجويان و دانش آموزان دختر و پسر ، مسئولان باشگاه ها و آرايشگاه ها و... مردم و به ويژه زنان و دختران را با آثار مخرب اين ماده آشنا نمود و از خانمان سوزی اين ماده مخدر صنعتي به جامعه خبر داد.
پس لازم است تا سازمانها، ارگانها و تشكل هاي غير دولتي دست در دست يك ديگر داده و با همكاري نيروي انتظامي مبارزه اي جدي براي اين ماده شروع شود.
امروز مبارزه با مواد مخدر صنعتي نيازمند همدلي و همراهي همه جانبه است تا جوانان و به خصوص دختران جوان اين مرزو بوم كه مادران فرداي جامعه هستند را از افتادن به ورطه اين مواد نجات دهيم.