15 ارديبهشت‌ماه 1323؛ صدور پیام تاریخی امام (ره)؛ دعوت به قيام برای خدا

● تاريخي‏ترين سند مبارزه‏ي امام خميني (ره) براي دعوت به قيام براي خدا در چنين روزي از سال 1323 صادر گرديد.
درحالي‏که تبليغات مسموم عليه اسلام و روحانيت و حوزه‏هاي علميه، سعي داشت در سطح وسيعي مردم را از اصول راستين اسلام دور نمايد، حضرت امام خميني (ره) در 15 ارديبهشت 1323 ش برابر با 11 جمادي‏الاول 1363 ق در سن چهل و دو سالگي، اولين بيانيه‏ي سياسي خود را صادر کردند.
در اين بيانيه، حضرت امام (ره) ضمن بررسي و تحليل اوضاع گذشته، حال و آينده‏ي مردم، قيام براي خدا را تنها راه اصلاح جهان عنوان کرده که آن، فلسفه‏ي بعثت همه‏ي انبياي الهي بوده است. ايشان در ادامه، دلايل بدبختي مسلمانان و ملت ايران را تشريح مي‏کنند و در قسمت ديگري، مسؤوليت سنگين علما و روحانيان را برشمرده و عواقب زيان‏بار غفلت سياسي آن‏ها را متذکر مي‏شوند. در ادامه، ايشان در اين بيانيه، صريحاً علماي اسلام و جامعه‏ي اسلامي را به قيام عمومي فراخواندند و نسبت به سکوت در برابر توطئه‏هاي ضد اسلام هشدار دادند.
مقصود امام (ره) از انتشار اين بيانيه، به صدا در آوردن زنگ خطر و بيدارباشي براي طلاب جوان بود. اين اقدام، شخصيت و موضع سياسي ايشان را بيش از پيش آشکار کرد و به‏تدريج زمينه‏ي حضور عده‏اي از ياران هم‏فکر را در جمع شاگردان ايشان فراهم آورد. اين اشخاص کساني بودند که هسته‏ي اصلي اقدامات انقلابي سال‏هاي بعد را تحت رهبري معظم‏له، تشکيل دادند.

● پانزدهم ارديبهشت‌ماه 1290:
غلامحسین بنان، استاد آواز موسیقي ایران در چنين روزي از سال 1290 هجري شمسي زاده شد.
استاد غلامحسين بنان به سال 1290 خورشيدي در تهران به‏دنيا آمد. او در خانه‏اي رشد کرد که آنجا محل آمدوشد هنرمندان بزرگ بود. اولين کسي که به استعداد موسيقيايي غلامحسين پي برد، مرتضي ني‏داوود ـ نوازنده‏ي برجسته‏ي تار ـ بود. او از پدر غلامحسين ـ بنان‏الدوله ـ خواست تا اجازه دهد با وي موسيقي کار کند. بدين‏ترتيب، غلامحسين در يازده سالگي اولين درس موسيقي را فرامي‏گيرد. بعدها فن تلفيق و طرز اداي شعر را از ميرزاطاهر رسائي (ضياءالذاکرين) آموخت و مدتي هم از ناصر سيف، کسب فيض کرد.
استعداد ذاتي، پرورش در خانواده‏اي هنردوست و برخورداري از تعاليم صحيح موسيقي، دست به دست هم داد تا از بنان در عرصه‏ي موسيقي ايران، هنرمندي توانا بسازند. صداي بنان کوتاه و بم و داراي حالتي است که براي ظرافت‏هاي آواز ايراني بسيار مناسب مي‏باشد. شادروان حسين‏علي ملاح درمورد کيفيت صداي بنان مي‏گويد: «شايد بتوان از ديدگاه زيباشناسي، صوت خوش بنان را به خطي منحني تشبيه کرد که عاري از هرگونه زاويه است و شنونده مطلقأ زبري، درشتي يا عدم نرمش در آن احساس نمي‏کند.»
روح‏الله خالقي در سال 1321 ـ که معاون اداره‏ي کل موسيقي بود ـ از عبدالعلي وزيري شنيده بود که بنان صداي خوشي دارد و علي‏نقي وزيري، برادر همسر اول بنان هم اين موضوع را تأييد و بنان را به خالقي معرفي مي‏کند. بنان به راديو مي‏رود و با حضور صبا و ويولن سحرآميز و لطيفش امتحان مي‏دهد که پذيرفته شده و به راديو دعوت مي‏شود.
استاد بنان پس از تأسيس انجمن موسيقي در سال 1323 و تأسيس هنرستان موسيقي در سال 1328 به دست روح‏الله خالقي به فعاليت در اين دو مرکز پرداخت. در سال‏هاي فعاليت حرفه‏اي او بيشتر به شيوه‏ي آواز اديب خوانساري متمايل شد و در رديف، از استاد صبا تأثير پذيرفت و سرانجام به سليقه‏ي خود شيوه‏اي را پي‏ريزي کرد که او را از ديگر خوانندگان هم‏عصرش متمايز ساخت.
در کارنامه‏ي هنري بنان، بالغ بر 150 اثر به ثبت رسيده که در برنامه‏هاي موسيقي ايراني، گل‏هاي جاويدان، گل‏هاي رنگارنگ و گل‏هاي صحرايي اجرا شده است. او ابتدا تمايلي به اجراي تصنيف و ترانه نداشت و تنها آواز مي‏خواند اما با تشويق خالقي کم‏کم به تصنيف و قطعات ضربي روي آورد و حاصلش آثار زيبايي شد که در کارنامه‏ي پربارش ثبت است.

● پانزدهم ارديبهشت‌ماه 1362:
حزب توده به‏دليل خيانت به آرمان‏هاي جمهوري اسلامي در چنين روزي از سال 1362 هجري شمسي به‏طور رسمي منحل شد.
حزب توده‏ي ايران در سال 1320 ش با مرام كمونيستي تشكيل شد. اما طولي نيز نكشيد كه اين حزب به عامل و مزدور شوروي در ايران تبديل گشت و به‏همين دليل هيچ‏گاه مردم مسلمان ايران از آن استقبال نكردند. حزب توده به جريان ملي شدن صنعت نفت ايران خيانت كرد و در ازاي اعطاي امتياز نفت جنوب به انگليس، خواستار واگذاري نفت شمال ايران به شوروي شد تا به‏اصطلاح، توازن برقرار شود.
پس از پيروزي انقلاب اسلامي ايران، فعاليت حزب توده كه در زمان رژيم شاه ممنوع شده بود پس از سي سال، از سر گرفته شد. اما اعضاي اين حزب همچنان به تلاش براي تأمين منافع نامشروع شوروي در ايران ادامه دادند به‏طوري‏كه در اعترافات صريح رهبران حزب توده، همكاري اين حزب با شوروي تأييد و حتي مطرح شد كه درواقع سفير شوروي در تهران، تصميمات كميته‏ي مركزي حزب توده را تأييد نهايي مي‏كرده است.
در پي اين اعترافات و اطلاعات به دست آمده توسط نيروهاي امنيتي درمورد نقش شوروي در توطئه عليه انقلاب اسلامي، دستور اخراج هجده تن از افراد سفارت شوروي در ايران صادر شد. پس از آن‏كه شوروي از رسيدن به اهداف خود در ايران مأيوس شد، با همكاري عوامل داخلي خود در ارتش، در توطئه‏اي براي براندازي نظام جمهوري اسلامي شركت كرد. اما با هوشياري عناصر مؤمن و انقلابي در ارتش و نيروهاي امنيتي، اين توطئه، خنثي شد.
پس از افشاي نقش حزب توده‏ي ايران در طرح كودتاي شوروي عليه انقلاب اسلامي ايران در سال 1361، مسؤولان نظام جمهوري اسلامي، ادامه‏ي فعاليت اين حزب را برخلاف مصالح نظام تشخيص داده و پس از دستگيري سران آن، حزب توده را منحل اعلام كردند.

● پانزدهم ارديبهشت‌ماه 1374:
فرمان اجرايي دولت آمريكا در تحريم اقتصادي جمهوري اسلامي ايران در چنين روزي از سال 1374 هجري شمسي صادر شد.
پس از آن‏كه دولت آمريكا، تحريم‏هاي اقتصادي خود در طول سال‏هاي جنگ تحميلي را كافي نديد، به فكر اين افتاد كه دامنه‏ي اين تحريم‏ها را وسعت داده و جمهوري اسلامي ايران را در جهان منزوي سازد. از اين‏رو، بيل كلينتون رييس‏جمهور وقت آمريكا در پانزدهم ارديبهشت‏ماه 1374 ش، با مستمسك قرار دادن اين‏كه عملكرد ايران، باعث تهديد عليه صلح و امنيت كليه‏ي ملت‏هاست؛ ايران همچنان از تروريسم بين‏المللي حمايت مي‏كند؛ روند صلح خاورميانه را به مخاطره مي‏افكند و به‏دنبال دستيابي به سلاح‏هاي كشتار جمعي است تحريم‏هايي عليه جمهوري اسلامي ايران اعمال نمود.
ممنوعيت صادرات كالا و تكنولوژي و خدمات به ايران، ممنوعيت هرگونه معامله با ايران، ممنوعيت سرمايه‏گذاري‏هاي جديد از طرف آمريكائيان با ايران، ممانعت شركت‏هاي آمريكايي از فراهم آوردن تسهيلات براي شركت‏هاي تحت كنترل آمريكا كه با ايران معامله مي‏كنند، از جمله موارد اين تحريم بود.
علي‏رغم گستردگي اين تحريم و تحريم‏هاي بعد، آمريكا هيچ‏گاه به هدف خود كه همان به زانو درآوردن دولت و ملت انقلابي ايران و منزوي كردن جمهوري اسلامي است، نائل نشد و در طول ساليان بعد، ايران به‏عنوان يكي از كشورهاي در حال رشد و مطرح در عرصه‏هاي منطقه‏اي و بين‏المللي عنوان گرديده است.

● پانزدهم ارديبهشت‌ماه 1378:
شاعر توانا و اديب معاصر استاد محمدعلي مرداني در چنين روزي از سال 1378 هجري شمسي درگذشت.
استاد محمدعلي مرداني، در سال 1301 ش در يكي از روستاهاي توابع شهرستان خمين در استان مركزي به دنيا آمد. وي از كودكي به شعر علاقه‏مند شد. در ده سالگي به مرثيه و مديحه‏سرايي پرداخت و در تكايا و مجالس سوگواري اباعبدالله الحسين (ع) مرثيه‏سرايي مي‏كرد.
استاد مرداني در زمان رژيم پهلوي، در شهر خمين، به تشكيل مجمع مداحان همت گماشت ولي مورد غضب رژيم ستم‏شاهي قرار گرفت و خانه‏اش توسط مزدوران محلي به آتش كشيده شد. وي در سال 1331 ش ساكن تهران شد و از آن پس انجمن نغمه‏سرايان مذهبي شرق تهران را تأسيس كرد.
مرداني پس از پيروزي انقلاب، فعاليت خود را شدت بخشيد و به عضويت شوراي شعر وزارت ارشاد اسلامي و واحد ادبيات حوزه‏ي هنري سازمان تبليغات اسلامي درآمد. وي همچنين در طول جنگ تحميلي، در جبهه‏ها حضور داشت و در اين راه دچار عوارض جسمي گرديد.
مرداني شاعري اخلاص‏پيشه و عارفي وارسته بود و نسبت به چهارده معصوم (عليهم‏السلام) اخلاص كامل داشت. استاد مرداني در طول عمر خود توفيق تأليف و گردآوري حدود هفتاد مجموعه‏ي شعر را يافت كه اغلب آن‏ها به چاپ رسيده كه مجموعه‏هاي آفتاب، ادبيات عاشورا، همراه با كاروان، حريم عشق، راهيان عاشورا، فروغ ايمان و نواي رزمندگان از آن جمله است.
استاد مرداني سرانجام پس از تحمل سال‏ها رنج بيماري در نيمه‏ي ارديبهشت 1378 ش برابر با 18 محرم 1420 ق در 77 سالگي بدرود حيات گفت و در قطعه‏ي فرهيختگان بهشت زهرا به خاك سپرده شد.

● پانزدهم ارديبهشت‌ماه 1380:
محقق فرزانه و پژوهشگر نهج‏البلاغه حجت‏الاسلام محمد دشتي در چنين روزي از سال 1380 هجري شمسي درگذشت.
استاد فرهيخته حجت‏الاسلام والمسلمين شيخ‏محمد دشتي در سال 1330 ش (1370 ق) در مازندران به دنيا آمد و پس از فراگيري تحصيلات ابتدايي به آموختن علوم ديني روي آورد. وي پس از تلاش و پشتكار فراوان، در بيست سالگي به درس خارج فقه و اصول حضرات آيات: ميرزاهاشم آملي، ناصر مكارم شيرازي، علي مشكيني اردبيلي و عبدالله جوادي آملي راه يافت و مباني حكمت و فلسفه را از استادان فن آموخت.
حجت‏الاسلام دشتي پس از آن به تأليف و تدريس و تحقيق روي آورد تا اين‏كه در سال 1367، مؤسسه‏ي تحقيقاتي اميرالمؤمنين (ع) را بنيان نهاد و با كمك گروهي از محققان، كتاب‏هاي ذيل را فراهم نمود: فرهنگ سخنان معصومين (ع) در 15 جلد، تحليل تاريخي سياسي معصومين (ع) در 14 جلد و سيره‏ي امام علي (ع) در 15 جلد، ترجمه‏ي نهج‏البلاغه، فرهنگ واژه‏ها، موضوعات كلي و معارف نهج‏البلاغه در 4 جلد، اسناد و مدارك نهج‏البلاغه و ده‏ها اثر ديگر.
وي پس از پيروزي انقلاب اسلامي يك‏سره به تلاش و كوشش در راه احياي شعائر ديني مي‏پرداخت و هماره به تبليغ دين در شهرهاي مختلف كشور و تدريس در نهادهاي انقلابي و دانشگاه‏ها و سخنراني همت گماشت تا اين‏كه در بازگشت از سفر تبليغي خود از كاشان در 5 ارديبهشت 1380 دچار سانحه‏ي تصادف شد و پس از گذشت ده روز، در نيمه‏ي همان‏ماه برابر با 11 صفر 1422ق در پنجاه سالگي بدرود حيات گفت و در حرم مطهر حضرت معصومه (س) به خاك سپرده شد.

● پانزدهم ارديبهشت‌ماه 1382:
در پي دريافت خبر شهادت جمعي از علما در عراق در چنين روزي از سال 1382 هجري شمسي، عزاي عمومي اعلام شد.
در پي اعلام خبر شهادت 182 تن از فضلا و علماي حوزه‏ي علميه‏ي نجف اشرف كه تصور مي‏شد در زندان‏هاي رژيم بعثي عراق به‏سر مي‏برند، روز پانزدهم ارديبهشت 1382، عزاي عمومي اعلام شد و كليه‏ي حوزه‏هاي علميه‏ي جهان تشيع، تعطيل گرديدند. اعلام خبر شهادت اين افراد كه 138 تن از آنان ايراني و مابقي از ديگر كشورها بوده‏اند.
شخصيت‏ها، گروه‏ها و نهادهاي مختلف كشور اين جنايت رژيم سرنگون‏شده‏ي بعث را محكوم كردند. همچنين مجالس بزرگداشت متعددي در حوزه‏هاي علميه در شهرهاي گوناگون برگزار شد.
در پيام مقام معظم رهبري، حضرت آيت‏الله خامنه‏اي كه در همين زمينه منتشر شد. ايشان مسئوليت اين جنايت را تنها مختص رژيم سفاك عراق ندانستند و كساني را كه با كمك‏ها و سياست‏هاي خود، آن رژيم را تقويت و تجهيز كرده‏اند نيز مسئول اين حادثه در پيشگاه خدا و مردم عراق عنوان كردند. شهادت اين افراد تنها يكي از جنايات بي‏شمار در دوران سياه حاكميت رژيم بعث عراق است.

● پانزدهم ارديبهشت‌ماه:
همه‏ساله چنين روزي به‏عنوان روز بزرگداشت شيخ صدوق دانشمند شهير شيعه گرامي داشته مي‏شود.
ابوجعفر محمد بن علي بن بابوِيه معروف به شيخ صدوق در حدود سال 306ق در خاندان اهل علم و فقاهت و با بشارت حضرت صاحب‏الزمان (عج) در شهر مقدس قم به دنيا آمد. محمد در سنين كودكي فراگيري دانش ديني را آغاز كرد و در محضر پدر و ديگر استادان رشد يافت. وي پس از آن‏كه به مرتبه‏ي بالايي در علم رسيد، براي درك محضر اساتيد بزرگ و حديث‏شناسان آن دوران، سفرهاي علمي خود را آغاز كرد و از بيش از 200 تن از دانشمندان بزرگ عصر بهره برد.
پس از سفر به بغداد، شهرت علمي او آن‏چنان دانشمندان آن ديار را تحت تأثير قرار داده بود كه تمام آن‏ها را مجذوب خود كرد و از شعاع وجودي خود بهره‏مند ساخت. در حلقه‏ي درسي اين فقيه سترگ، عالمان نامداري پرورش يافتند كه شيخ مفيد، حسن بن محمد قمي، هارون بن موسي تلعكبري و حسين بن عبيدالله غضائري از آن جمله‏اند.
همچنين كتاب عظيم "من لايحضر الفقيه" در 4 جلد به‏عنوان يكي از اركان كتب اربعه‏ي شيعه، شامل شش هزار حديث و براساس موضوعات مختلف فقهي و نيز كتاب "مدينةالعلم" در 10 جلد كه مفقود شده، "امالي"، "خصال"، "عيون اخبارالرضا (ع)" و "علل‏الشرايع" از جمله‏ي سيصد كتاب ارزشمند اين عالم كم‏نظير شيعه مي‏باشند.
شيخ صدوق در اواخر عمر به درخواست شيعيان شهر ري، ساكن آن شهر شد تا اين‏كه در سال 381ق در سن 75 سالگي درگذشت و در مكاني كه به نام او مشهور است به خاك سپرده شد.