"زادروز ماركوس اورليوس آنتونيوس امپراتور روم"، "آغاز رهبري شواليه‌هاي هيکل توسط ژاک دوموله"، "قتل پونتياك رئيس قبيله‌ي سرخ‌پوستان اوتاوا با توطئه‌ي انگليسي‌ها"، "زادروز سيمون بوليوار سياست‌مدار و انقلابي معروف آمريكاي لاتين"، "تجاوز وحشیانه‌ي وهابيون به شهرهاي مقدس نجف و كربلا"، "تبعید ناپلئون به جزيره‌ي الب در درياي مديترانه" و... از جمله‌ي مهم‌ترين رخدادهاي امروز (بیستم آوريل) در تقویم تاریخ میلادي است.
● بیستم آوريل سال 121 میلادی:
«ماركوس اورليوس آنتونيوس Marcus Aurelius Antonius» بيستم آوريل سال 121 ميلادي به دنيا آمد و از سال 161 تا 180 امپراتور انتخابي روم بود و بيش از هر امپراتور رومي ديگر به امر قضاوت و دادگاه توجه داشت.
وي مي‌گفت كه يك قاضي خوب بهتر از سرباز مسلح مي‌تواند نظم جامعه را حفظ كند، زيرا كه نظم بدون عدالت را براي مدتي طولاني نمي‌توان حفظ كرد و عدالت به سرپنجه‌ي تدبير قاضي خوب و بي‌نظر برقرار مي‌شود. برخي از مورخان 26 آوريل را زادروز ماركوس نوشته‌اند.
ماركوس در طول 19 سال حكومت خود دو بار درصدد جنگ با ايران برآمد كه بار اول نيروهاي او در كاپادوكيه از ژنرال خسرو فرماندهي نيروهاي ايران شكست خوردند و فرماندهي آنان كشته شد و در حمله‌ي دوم، رومي‌ها به طاعون مبتلا شدند و اين بيماري را از سوريه به اروپا منتقل كردند كه تلفات سنگيني وارد ساخت و برادر ماركوس از همين بيماري درگذشت. ماركوس اورليوس معاصر بلاش سوم بود كه شاهي باتدبير بود.
● بیستم آوريل سال 1292 میلادی:
ژاک دوموله بيست و سومين و آخرين رهبر شواليه‌هاي هيکل بود که به جرم بدعت‌گذاري در دستگاه تفتيش عقايد و به دستور مستقيم پاپ کلمنت پنجم سوزانده شد.
ژاک در دهه‌ي پنجم قرن 12 ميلادي به دنيا آمد و از 20 آوريل سال 1292 رهبري شواليه‌هاي هيکل را بر عهده داشت و تا زمان مرگ (مارس 1314) عهده‌دار اين منصب بود. سربازان مسکين و ياور مسيح و هيکل سليمان يا به اختصار شواليه‌هاي هيکل گروهي نظامي - مذهبي بودند که وظيفه‌ي آن‌ها ابتدا شرکت در جنگ‌هاي صليبي بود، سپس آن‌ها وظيفه‌ي خود را محافظت از زائران در سرزمين فلسطين دانستند.
● بیستم آوريل سال 1769 میلادی:
20 آوريل سال 1769 «پونتياك» رئيس قبيله‌ي سرخ‌پوستان «اوتاوا» قرباني توطئه‌ي انگليسي‌ها گرديد كه بر شرق آمريكاي شمالي استيلاء داشتند و جان خود را از دست داد. در آن زمان هنوز مهاجرنشينان استقلال نداشتند.
پونتياك پس از تشكيل اتحاديه‌اي از قبايل «دلور»، «چيپاوا»، «اوتاوا» و «شاوني»، از 1763 تا 1766 با نيروهاي انگليسي جنگيده و تلفاتي وارد ساخته بود. وي ضمن اين زد و خوردها يك‌بار پايگاه نظاميان انگلستان در محل شهر ديترويت امروز (ايالت ميشيگان) را محاصره كرده بود.
پونتياك عقيده داشت كه مهاجران سفيدپوست اروپايي كه طمع به اراضي و وطن سرخ‌پوستان دارند به آنان ترحم نخواهند كرد و راهي جز جنگ وجود ندارد و اين نظر خود را به قبايل ديگر تلقين مي‌كرد. با وجود اين، نسبت به فرانسويان كه در غرب كوه‌هاي اپالچيان (آپالاش) فعاليت داشتند، نظر بدي نداشت و از آنان جنگ‌افزار آتشين مي‌گرفت.
زماني وي از همه‌ي اروپائيان خشمگين شد كه شنيد فرانسويان بدون اطلاع او مرزهاي مناطق فعاليت خود را با انگليسي‌ها تعيين كرده‌اند و انگليسي‌ها سرگرم توطئه براي برهم زدن اتحاد قبايل سرخ‌پوست هستند.
پونتياك راه جلوگيري از تفرقه را در ادامه‌ي جنگ و سرگرم كردن قبايل به مبارزه دانست كه انگليسي‌ها دست او را خواندند و نقشه‌ي قتلش را از طريق ترور كشيدند كه 20 آوريل به اجرا درآمد و...
● بیستم آوريل سال 1783 میلادی:
سيمون بوليوار سياست‌مدار و انقلابي معروف آمريكاي لاتين در بيستم آوريل 1783م در شهر كاراكاس در ونزوئلا به دنيا آمد. وي پس از طي تحصيلات دانشگاهي در رشته‌ي حقوق، درصدد برآمد تا كشور خود و مناطق آمريكاي لاتين را از يوغ استعمار اسپانيا رهايى بخشد.
از اين‌رو از سال 1813م، مبارزات استقلالطلبانهي خود را آغاز نمود و بسياري از سرزمينهاي اين ناحيه را از استعمار اسپانيا آزاد كرد. پس از آن، بوليوار در انقلاب كاراكاس شركت فعال داشت و با كمك ارتشي از هوادارانش، كلمبيا را به تصرف درآورد. سپس، بوليوار از طرف كنگرهاي كه به‌منظور تشكيل كلمبياي بزرگ برپا شده بود، به رياست‌جمهوري برگزيده شد و با آزادسازي كلمبيا، ونزوئلا و پاناما، اين هدف را تحقق بخشيد.
در سال 1822م مبارزات آزادي‌بخش بوليوار به اكوادور نيز گسترش يافت و اين كشور پس از آزادي به كلمبياي بزرگ پيوست. يك سال قبل از آن نيز بوليوار با فرماندهي نيروهاي آزادي‌بخش پرو، اين كشور را از يوغ استعمار اسپانيا آزاد كرده بود. در سال 1826 انقلابيون بوليوي نيز به رهبري بوليوار پس از هفده سال مبارزه توانستند سرزمين خود را آزاد كنند و به پاس خدمات سيمون بوليوار، اين كشور را بوليوي ناميدند.
بوليوار رؤياي وحدت امريكاي جنوبي را در يك قالب تشكيل فدراسيون دنبال مي‌كرد، اما به‌علت خودمحوريها و فرقهگرايىها، نتوانست به اين خواسته‌ي خود جامه عمل بپوشاند. وي در اواخر عمر پس از آن‌كه مدتي نيز به ديكتاتوري روي آورد، از قدرت كناره گرفت.
سيمون بوليوار تمام ثروت سرشار و ارثيه‌ي هنگفت پدر را در راه پيشرفت انقلاب و آزادي سرزمينهاي آمريكاي لاتين گذاشت تا اين‌كه در هفدهم دسامبر سال 1830م در 47 سالگي درگذشت. در حال حاضر، سيمون بوليوار در كشورهاي آمريكاي جنوبي و به‌ويژه در ونزوئلا به‌عنوان قهرمان ملي، محبوب همگان است.
● بیستم آوريل سال 1802 میلادی:
با قدرت يافتن وهابيون در حجاز، مناقشات و زد و خوردهايى بين آنان و ديگر مسلمانان به‌ويژه شيعيان روي ميداد كه يكي از اين موارد، تجاوز وهابيون به شهرهاي مقدس نجف و كربلا در بيستم آوريل سال 1802م است.
با توجه به اين كه دو شهر نجف و كربلا از شهرهاي مورد احترام و از زيارتگاههاي مهم شيعه است، اين امر باعث شد كه حملات وهابيت بيش‌تر و شديدتر در مورد اين دو نقطه متمركز شود. انگيزه‌ي اصلي اين تجاوزكاران از كشتار و قتل و غارت شيعيان، اعتقادات تند مذهبي آنان بود كه با تعصب شديدي آميخته است.
وهابيان به تهمت مشرك بودن مردم كربلا به اين شهر حمله كرده و پس از تخريب گنبد و بارگاه و ضريح مقدس امام حسين (ع) خزانه‌ي حرم را غارت نمودند. در جريان اين تهاجم وحشيانه، بيش از دو هزار نفر از شيعيان كربلا به شهادت رسيدند. همچنين، وهابيان با غارت اموال و تخريب قسمتهايى از شهر، آن را به ويرانهاي تبديل كردند.
اين واقعه خشم مسلمانان را برانگيخت و نفرت از اعمال وهابيت را در دل آنان بيش‌تر كرد. وهابيان پس از روي كار آمدن دولت سعودي نيز به اعمال ضد شيعي خود ادامه داده و در حركتي ضد ديني، بارگاه ملكوتي ائمه‌ي بقيع (ع) و خاندان پيامبر (ص) را تخريب كردند.
● بیستم آوريل سال 1814 میلادی:
پس از شكست سنگين ناپلئون بناپارت از روسيه و نيز شكست از كشورهاي ديگر اروپايى، ناپلئون در ششم آوريل 1814م از امپراتوري فرانسه استعفا داد و در 20 آوريل آن سال به جزيره‌ي الب در درياي مديترانه تبعيد شد. ناپلئون حدود ده ماه به حالت تبعيد، محترمانه در اين جزيره زندگي كرد و در اين مدت، با موافقت فاتحين، اداره‌ي امور جزيره نيز به وي سپرده شد.
در اين ميان سران دول متفق با به قدرت رساندن لويى هجدهم، حكومتي دستنشانده در فرانسه ايجاد كردند. در زمان لويى هجدهم، به ظاهر فرانسه، سياست سازش با انقلابيون فرانسه را در پيش گرفت و فرمان سلطنت مشروطه را صادر كرد ولي در اصل، اين مقدمهاي براي حكومت استبدادي بود.
از اين‌رو مردم در گوشه و كنار شورشهايى برپا نموده و زمزمههايى براي بازگشت ناپلئون صورت گرفت. ناپلئون نيز با آگاهي از اين وضعيت، تصميم گرفت يك‌بار ديگر بخت خود را بيازمايد. از اين‌رو در 28 فوريه‌ي 1815م با چند تن از نزديكان خود از جزيره‌ي الب گريخت و روز اول مارس در سواحل فرانسه پياده شد.
طرفداران ناپلئون قبلاً مقدمات حركت او از اين نقطه تا پاريس را فراهم كرده بودند و با استقبال پرشوري كه در بين راه از او به‌عمل آمد، لويى هجدهم و اعضاي دولت او پيش از ورود ناپلئون به پاريس، از پايتخت گريختند و ناپلئون، پيروزمندانه وارد پاريس شد. اما حكومت دوم ناپلئون بيش از صد روز به طول نيانجاميد و به زودي اتحاد جديدي بر ضد او شكل گرفت.
در نهايت با شكست ناپلئون از دول ديگر اروپايي در جنگ واترلو، حيات سياسي وي نيز به پايان رسيد و اين بار به جزيره‌ي دوردست سنت هلن در جنوب اقيانوس اطلس تبعيد شد و در همان‌جا در سال 1821م درگذشت.
● برخی دیگر از مهم‌ترين رخدادهای بیستم آوريل در تقویم تاریخ میلادی:
1534: «اليزابت بارتن» راهبه‌ي انگليسي كه ادعاي پيغمبري كرده بود، اعدام شد.
1809: ناپلئون ارتش اتريش را در باوير آلمان شكست داد.
1839: طبق معاهده‌ي لندن بلژيك استقلال يافت.
1865: «ماكس نتلائو» تاريخ‌دان اتريشي به دنيا آمد كه عقيده داشت براي حل مسائل اقتصادي، اجتماعي، انساني و سياسي جهان لازم است كه ملل روي كره‌ي زمين يك كنفدراسيون تشكيل دهند كه يك نخست‌وزير واحد داشته باشد.
1889: تولد آدولف هيتلر صدراعظم و ديكتاتور سفاك آلمان.
1902: پير و ماري كوري زن وشوهر فيزيك‌دان موفق شدند كه عنصر راديواكتيو راديوم را ايزوله كنند.
1917: «پراودا» كار انتشار خود را آغاز كرد كه بعداً ارگان حزب كمونيست شوروي شد و پس از انحلال اين حزب به دست يلتسين مدتي تعطيل گرديد و سپس يك سوسياليست يوناني آن را خريد و دوباره منتشر ساخت.
1920: «بالفور» وزير امور خارجه‌ي وقت انگلستان اعلاميه‌ي معروف خود درباره‌ي فلسطين را صادر كرد.
1941: يك‌صد بمب‌افكن آلماني شهر آتن را بمباران كردند.
1974: ژنرال محمدايوب‌خان رئيس‌جمهوري اسبق پاكستان سكته كرد و درگذشت. وي از طريق كودتا قدرت را به دست گرفته بود.
خبرگزاری ایمنا: در چنین روزی از سال 1802 ميلادی؛ وهابيون به شهرهای مقدس نجف و كربلا تجاوزی وحشیانه صورت دادند. اين واقعه و واقعه‌های بسیار مشابه دیگر، خشم مسلمانان را برانگيخت و آتش نفرت از اعمال ننگین وهابيت را در دل آنان بيش‌تر از پیش برافروخت.
کد مطلب 28009
نظر شما