اما برخی از مناطق نیز در کشور ایران وجود دارد که به دلیل تعدد آثار تاریخی و ویژگیهای فرهنگی، یک مجموعه فرهنگی بسیار بزرگ را در پیشگاه شما نمایش میدهند که در شاید در نوع خود بینظیر باشد.
به عقیده راقم این سطور اکثریت قریب به اتفاق شهرها و شهرستانهای ایران این ویژگی را دارد اما لازم است تا این مناطق بهتر و بیشتر به دیگران معرفی شوند؛ شهرستان شهرضا در جنوب استان اصفهان و در فاصله تقریبی 70 کیلومتری از مرکز این استان یکی از مهمترین مناطق تاریخی فرهنگی کشور محسوب میشود که در آن مجموعهای از ابنیه تاریخی و آداب و رسوم مردمی و فرهنگ بومی گرد آمده است.
یکی از بخشهای تاریخی این شهرستان، روستاهای آن هستند که هر یک در جای خود ویژگیهای منحصر به فردی دارند که در جای خود به آن پرداخته میشود.
روستای «زیارتگاه» در جنوب شهرستان شهرضا و در فاصله 10 کیلومتری از جنوب آن قرار دارد. در این روستا مزار دو امامزاده واجب التعظیم به نامهای سیدمحمد و سید ابراهیم، از فرزندان امام موسیکاظم(ع)، واقع شده است که بنای آن حدود 900 سال قدمت دارد.
وقتی وارد حیاط این امامزاده میشوید در ابتدای درب ورودی حوض آب کوچکی قرار دارد که معماری آن به گونهای است که تصویر گنبد و صحن ورودی را در آن قابل مشاهده است؛ در سمت چپ سقاخانهای قرار دارد که ساختمان و رنگ طلایی آن شما را به یاد سقاخانه حرم امام رضا (ع) میاندازد.
شمار زیادی از اهالی محل به جهت ارادتی که به این امامزاده دارند وصیت کردهاند تا پس از وفات در حیاط و صحن حرم مطهر به خاک سپرده شوند.
در سمت راست تعدادی حجره تاریخی قرار دارد که آنچه از ظاهر امر بر میآید محلی برای استراحت زوار و مسافران بوده است.
جلو تر که بروید به ایوانی بلند از یک ساختمان تاریخی بسیار بزرگ میرسید. درب ورودی نقره کوب بنای ورودی منقوش به اشعار و آیاتی از قرآن مجید است.
این دو امامزاده دارای ضریح کوچک هستند، سر این دو امامزاده در شیراز در حرم سید محمد در صحن شاهچراغ و در حد شرقی دفن شده است.
شهادت این امامزاگان به دستور حاکم اموی شیراز و به دنبال اعزام مأموران قاتل در شهرضا و در محل روستای زیارتگاه انجام شده و سرهای آنان طبق رسوم آن دوره جهت اطمینان حاکم اموی از قتل آنان به شیراز برده و به خاک سپرده شده است.
بر روی قبور فوق گنبدی قرار دارد که سبک معماری بنا متعلق به عهد سلجوقی است، ساختمان گنبد این امامزداه به طرز بسیار جالبی بنا شده است.
گنبد بنا از سه قسمت تشکیل شده است، پایه که به شکل دایره میباشد، بر روی دایره یک ۱۲ ضلعی قرار دارد و بعد از آن هرم دوازده پایهای ساخته شده است، در روی هر ضلع این گنبد نام ائمه اطهار(ع) با کاشی و به خط کوفی نوشته شده و این گنبد بر روی حرم بنا شده است.
داخل حرم به شکل منشور و سقف آن که داخل گنبد است به شکل مخروط میباشد ارتفاع سقف تا کف ۱۸ متر در وسط بوده است. در گذشته ضریحی روی قبر قرار داشته که از چوب جنگل بوده و تزییناتی نداشته اما امروز ضریحی فلزی، همانند سایر قبور مطهر امامزادگان بر روی این 2 مزار قرار دارد.
در داخل حرم و در سمت جنوب یک محراب ساخته شده و اطراف آن بر یک زمینه گچ بری سوره توحید نوشته شده و روی گچ بریها را نقاشی قهوهای تیره پوشانده و در اطراف آن آیه الکرسی منقوش شده است.
به جز این امامزاده که مهمترین اثر تاریخی این روستا محسوب شده و کنبد تاریخی آن از نمادهای شهرستان شهرضا محسوب میشود، آثار تاریخی دیگری نیز در آن وجود دارد.
برجهای کبوتر که تعدادی از آنها به خوبی در گذر ایام از گزند حوادث سالم مانده، از جمله دیگر ابنیه تاریخی این روستا محصوب میشود.
در کنار امامزاده این روستا مسجدی قرار دارد که با معماری بسیار زیبای آن، شباهت بسیاری به معماری مسجد جامع اصفهان دارد؛ مسجد جامع زیارتگاه مربوط به دوره قاجاریه بوده و در تاریخ 26 اسفند 1386 با شماره ثبت 21832 به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.02149/131/15
کانال اطلاع رسانی: https://telegram.me/imnanews
نظر شما