● 22 فروردينماه مصادف با سالروز آغاز عمليات بيتالمقدس 5 در سال 1367 هجري شمسي است.
در آخرين ماههاي جنگ هشت سالهي ايران و عراق و هنگامي كه نيروهاي ايران با پيروزي كامل، موفق به پيشروي در خاك دشمن و آزادسازي مناطق و شهرهاي مهمي همچون «حلبچه» كردستان عراق شده بودند، يك عمليات انهدامي براي ضربه زدن به ماشين جنگي ارتش عراق در منطقهي عمومي «پنجوين» صورت گرفت.
اين منطقه پيوسته صحنهي رويارويي قواي خودي و دشمن، از جمله عمليات «والفجر 4» بود. اين يورش بيامان را نيروي زميني سپاه پاسداران انقلاب اسلامي به فرماندهي و هدايت قرارگاه «رمضان» به اجرا گذاشت.
طي اين عمليات، يگانهاي عملكنندهي خودي در شامگاه 22 فروردينماه 1367 با رمز «يا اباعبدالله الحسين (ع)» به مواضع نيروهاي عراقي حمله برده و طي روزها درگيري و نبرد، 45 دستگاه تانك و نفربر و صدها خودروي نظامي و دهها قبضه سلاح سبك و نيمهسنگين دشمن را منهدم و به لشكر 27 ارتش عراق تلفات و خسارات چشمگيري وارد آوردند. همچنين در عمليات بيتالمقدس 5 تعداد 3810 تن از نيروهاي دشمن كشته و زخمي شده يا به اسارت نيروهاي خودي درآمدند.
● بیست و دوم فروردینماه (یازدهم آوریل 35 ميلادی):
يازدهم آوريل سال 35 ميلادي؛ سنا و شوراي دولتي امپراتوري روم در يك جلسهي مشترك غيرعلني و با نگراني تمام به مسئلهي ارمنستان كه اردوان سوم شاه وقت ايران بدون دادن اطلاع قبلي به دولت روم، پادشاه تازهاي برايش تعيين و اعزام داشته بود، رسيدگي كردند.
اردوان سوم پسر خود «ارشك (اشك)» را به پادشاهي ارمنستان كه چند برابر امروز وسعت داشت منصوب كرده بود. در آن زمان «تيبريوس سزار اگوستوس» امپراتور روم بود که در زمان لژيونر بودنش در چند جنگ با ايران و از جمله جنگ مارکوس شرکت کرده و از ناحيهي صورت زخم برداشته بود که آثار اين زخمها روي چانه و بيني او تا پايان عمر باقي مانده و مشخصهي او بود.
از صورتجلسهي مذاكرات 11 آوريل سال 35 ميلادي (دو سال پيش از مرگ تيبريوس) كه بعداً به دست آمده و تاکنون محفوظ مانده است چنين برميآيد كه در آن نشست فوقالعاده، روميان تصميم گرفتند كه با تيرداد پسر عموي اردوان سوم كه پيش از انتخاب شدن اردوان بهعنوان شاه، نامزد اين مقام بود و بعداً هم از مخالفت با شاه منتخب دست برنميداشت تماس برقرار و وي را با دادن وعدهي هرگونه كمك، تحريك به مبارزهي مسلحانه و يا كودتا كنند. اين تصميم بزرگان روم با صرف هزينهي بسيار به اجرا درآمد.
تيبريوس از آغاز حکومت، اين نظر خود را به مقامات رومي تلقين کرده بود که بهجاي جنگ با ايران، بايد بر ضد اين کشور وارد توطئه و انواع فريب و دسيسه شد زيرا که پيروزي در جنگ با ايران قابل پيشبيني نيست و امکان دارد که به از دست رفتن متصرفات روم در شرق بيانجامد.
دولت روم در اجراي تصميمات محرمانهي نشست 11 آوريل، حاكم ايبريا (گرجستان كنوني) را كه دستنشاندهي ايران بود ترغيب به حمايت از كودتاي تيرداد كرد. اين توطئه موقتاً پيروز شد، پايتخت به دست تيرداد افتاد كه خود را «تيرداد سوم» و بدون كسب رأي مجلس بزرگان كشور (مهستان)؛ شاه تازه خواند و با هدف راضي كردن دولت روم، با بركناري ارشك از پادشاهي ارمنستان موافقت كرد كه حاكم گرجستان با حفظ سمت بر جاي ارشك نشست.
اردوان سوم پس از ترك پايتخت، بهمنظور جلب كمك و جمعآوري نيرو جهت سركوب كردن تيرداد كودتاگر به منطقهي هيركانيا (گرگان) رفت. (هيركانيا =گرگان بهمعناي سرزميني است که گرگ در آن زياد است؛ هيرکان = گرگ). اردوان سوم سپس با يک نيروي تازه، از گرگان به پايتخت بازگشت و تيرداد را كه مورد تنفر بسياري از بزرگان (بهعلت كوتاه آمدن در برابر روميان) بود فراري داد و مقام خود را بازگرفت.
وي درصدد انتقامگيري از روميان برنيامد و با آنان صلح و سازش كرد. اما اين سازش از سوي بزرگان ايران (مهستان) رد و اردوان سوم بركنار شد كه با دادن قول عدم احترام به مفاد سازشنامه با روم، بار ديگر به سلطنت بازگشت و تا سال 41 ميلادي كه زنده بود، شاهي كرد.
با وجود اين، تفكر كودتا و درگيري شاهزادگان باهم تا مدتي در ايران باقي ماند و پس از مرگ اردوان سوم، دو پسر او گودرز و «واردان» بر سر كسب قدرت به جان هم افتادند و تاج پادشاهي ميان آن دو، چند بار دست به دست گشت و از اين رهگذر، ملت آسيب ديد.
● بیست و دوم فروردینماه (یازدهم آوریل 491 ميلادی):
«آناستاسيوس يكم Flavius Anastasius» كه از سال 502 تا 505 ميلادي با امپراتوري ايران جنگيد و شكست خورد، يازدهم آوريل سال 491 ميلادي؛ امپراتور روم شرقي شده بود. نام قبلي او «فلاويوس» بود.
آناستاسيوس قصد تصرف دو منطقهي استراتژيك درعا (داراس در سوريه) و تل عفر (در عراق شمال غربي امروز و در چهل مايلي مرز سوريه) را كرده بود تا در آنجا دو دژ بسازد و نيرو مستقر كند.
بهعلاوه، به منطقهي آمد (دياربكر) لشكر فرستاده بود كه قباد ساساني سه سپاه از سه جانب به سوي قلمرو روم فرستاد. يك سپاه ارتش ايران نيروهاي رومي را در كردستان امروز تركيه شكست داد و شهر «آمد» را پس گرفت (روميها اين شهر را «آميدا»، ارمنيان «آميد» و ايرانيان «آمد» تلفظ ميكردند كه امروز «دياربكر» خوانده ميشود و كردنشين است). سپاه ديگر در جهت تراكيه به حركت درآمد (تراكيه = تراس منطقهاي است اروپايي در شمال درياي مرمره و اينك در چند قطعه و هر قطعه جداگانه متعلق به تركيه، بلغارستان و يونان)، و سپاه سوم بعداً شهر تئودوسيوپوليس را تصرف كرد.
در پي اين شكستها، دولت روم حاضر به پرداخت غرامت شد و ميان دو امپراتوري در سال 506 ميلادي يك پيمان صلح امضاء شد كه هفت سال رعايت ميشد. اين پيمان به قباد ساساني فرصت داد تا اقوام ساکن شرق آسياي ميانه كه عزم مهاجرت به قلمرو ايران را كرده بودند، به اروپاي جنوب شرقي براند.
اين راندهشدگان بهنوبهي خود در شرق اروپا و بالکان اسلاوها و بلغارها را تحت فشار قرار دادند و آناستاسيوس از بيم حرکت اين اسلاوها و بلغارها به سوي منطقهي قسطنطنيه، در سر راه آنان يک ديوار طولاني (ميان مرمره و درياي سياه) کشيد که به ديوار آستاسيانوس Anastasius Wall معروف است.
ساسانيان نسبت به مهاجرت مردماني از تبار و فرهنگ ديگر به ايرانزمين حساسيت زياد از خود نشان ميدادند. بهنظر برخي از مورخان، اين تفكر هنوز در ميان كردهاي تركيه، عراق و سوريه وجود دارد. اينان تنها پس از جنگ ملازگرد در سال 1071 ميلادي كه به پيروزي آلپ ارسلان انجاميد، اجباراً اجازه دادند كه سلجوقيان در برخي از مناطقشان سكونت كنند و پس از آن زمان است كه تركمانان در مناطق كردنشين از جمله سليمانيه و تل عفر و... ساكن شدهاند.
يک اقدام آناستاسيوس يكم که باقي مانده و جهاني شده است تدوين ضابطهي «قطعيت اقدامهاي مأموران دولت پس از صدور حكم دادگاه» است كه جهانگير شده است. طبق اين ضابطه (كه به تصميم آناستاسيوس تدوين شده است)؛ هر تصميم و اقدام مأموران دولت درصورتيكه مورد اعتراض قرار گيرد، هنگامي قطعيت مييابد كه دادگاه صالحه به آن رسيدگي كند و حكم بدهد. آناستاسيوس يكم تا سال 518 ميلادي حكومت كرد.
● بیست و دوم فروردینماه 1300:
22 فروردين 1300 هجري خورشيدي (11 آوريل 1921) و 50 روز پس از كودتاي رضاخان، دولت مسكو با عجله تمامي نواحي وابسته به امپراتوري روسيه در آسياي ميانه از جمله نواحي تاجيکنشين و پارسيزبان منطقهي «فرارود» را «تركستان» اعلام كرد.
روزنامههاي لندن و پاريس دو روز پس از اين اقدام مسکو نوشتند كه بيم از تلاش ايران براي اعمال نفوذ و تحريك در اين مناطق و جدا كردن آنها از امپراتوري بلشويكي تازه تأسيس روسيه سبب شده بود كه حكومت مسكو عجولانه اين تصميم را بگيرد كه در دهههاي بعد و در چهارچوب اتحاد شوروي، اين منطقه با ترسيم خطوط و بدون توجه به واقعيتهاي تاريخي، به چند جمهوري تقسيم شد.
در آن تقسيمبنديهاي بلشويكي، شهرهاي پارسينشين بخارا و سمرقند بهجاي تاجيكستان، به ازبكستان و مرو به تركمنستان داده شدند(!) اوايل دههي 1990 هركدام از اين جمهوريها با همان مرزبندي اعلام استقلال كردند كه گهگاه برخي معارضات نژادي و فرهنگي مشاهده ميشود. روسها در قرن نوزدهم، آسياي ميانه را كه بهصورت «خاننشين» بود از ايران جدا كردند و ضمن سازش با دولت لندن، رود جيحون (آمودريا) را خط فاصل مناطق نفوذ انگلستان و روسيه قرار دادند.
● بیست و دوم فروردینماه 1315:
بخشنامهي نخستوزير به وزارت دارايي و بيان دستورالعمل تغيير نام شهرها و مكانهاي جغرافيايي طبق نظر فرهنگستان در چنين روزي از سال 1315 هجري شمسي در دست ميباشد.
در اين بخشنامه ضمن اشاره به ديده شدن اشتباهاتي از لحاظ علمي، تاريخي، جغرافيايي و لغوي در تغيير نامهاي جغرافيايي و اسامي خاص، دستور داده شده است كه اسامي جغرافيايي و تاريخي براي تصحيح به فرهنگستان ارسال شوند و نيز در آينده پيشنهاد هر تغييري در اسامي با دلايل تغيير براي تصويب به فرهنگستان ارسال شود.
● بیست و دوم فروردینماه 1350:
در چنين روزي از سال 1350 هجري شمسي؛ اعلام گرديد که جمعيت تهران بيش از 3 ميليون تن شده است.
دولت ايران 22 فروردين 1350 ضمن صدور اعلاميهاي از ايرانيان خواست که از نقل مکان به تهران خودداري کنند و براي بازگشت تازهواردين به ديار خود يک رشته امتياز را اعلام داشت و اخطار کرد که اگر به خواست دولت که منفعت عمومي در آن نهفته است توجه نشود، قانون محدودهي تهران و شهرهاي بزرگ را تشديد خواهد کرد و افزود که تمرکز جمعيت در تهران و شهرهاي بزرگ، موازنهي سالم اشتغال به توليدگري را نسبت به خدمات برهم خواهد زد و کشور را نيازمند به واردات کالاي ضروري بهويژه توليدات کشاورزي خواهد کرد. اعلاميهي دولت چند ساعت پس از انتشار گزارش ادارهي آمار که "جمعيت تهران از مرز سه ميليون تجاوز کرده است" صادر شده بود.
● بیست و دوم فروردینماه 1358:
سپيدهدم 22 فروردين 1358 (11 آوريل 1979) در ادامهي مجازات مقامات فاسد نظام طاغوتي ايران، يازده تن ديگر از آنان اعدام شدند. محاكمهي اين يازده نفر در زندان قصر انجام شده بود. اعدامشدگان که جرم آنان محارب و مفسد فيالارض اعلام شده بود عبارت بودند از: سپهبد ناصر مقدم (آخرين رئيس سازمان اطلاعات و امنيت كشور ـ ساواك)، مهندس عبدالله رياضي (رئيس پيشين مجلس)، عباسعلي خلعتبري (وزير امور خارجهي اسبق)، سرلشكر حسن پاكروان (رئيس پيشين ساواک و وزير اطلاعات و جهانگردي ـ ارشاد ـ اسبق)، منصور روحاني (وزير كشاورزي و آب و برق اسبق)، سپهبد حجت كاشاني (رئيس پيشين سازمان تربيت بدني کشور)، سپهبد محمدتقي مجيدي (رئيس اسبق دادگاه نظامي)، غلامرضا نيكپي (شهردار اسبق تهران)، سرلشكر علي نشاط، سرتيپ حسينعلي بيات (سناتور سابق) و محمدعلي علامه وحيدي (نيابت توليت مدرسهي سپهسالار).
● بیست و دوم فروردینماه 1376:
22 فروردينماه 1376 مصادف با فراخواندن سفراي اروپايي از تهران در پي حوادث دادگاه ميکونوس است.
يک روز پس از اعلام حکم يک دادگاه محلي آلمان عليه مقامهاي بلندپايهي جمهوري اسلامي ايران، دولتهاي عضو اتحاديهي اروپا سفيران خود را از تهران فراخواندند. قاضي اين دادگاه که در محافل خبري به دادگاه ميکونوس معروف شد، شديداً تحت تأثير صهيونيستها بود و در يک محاکمهي جنجالي و سياسي، ايران را متهم به دخالت در قتل يک مخالف اين کشور در آلمان کرد.
در پاسخ به تصميم اتحاديهي اروپا، ايران نيز ضمن رد ادعاهاي بياساس دادگاه آلماني، سفيران خود را از کشورهاي عضو اين اتحاديه فرا خواند. ادعايي که در دادگاه محلي برلن موسوم به ميکونوس عليه ايران طرح شد، در واقع بخشي از تهاجم سياسي مشترک آمريکا و رژيم صهيونيستي بر ضد جمهوري اسلامي ايران بود. به همين علت، دولت ايران، اين دادگاه را مردود دانست و پيشبيني کرد که سفراي اتحاديهي اروپا، منفعلانه به ايران بازخواهند گشت.
در عمل نيز چنين شد و در حدود ده ماه بعد از صدور حکم دادگاه ميکونوس، سفراي اتحاديهي اروپا، يکي پس از ديگري به تهران بازگشتند. البته رهبر معظم انقلاب اسلامي طي فرماني اعلام داشتند که سفير آلمان بايد ديرتر از همه وارد تهران شود و در نهايت سفير آلمان نيز، بعد از تمام سفرا با فضاحت تمام به ايران بازگشت.
خبرگزاری ايمنا: در چنین روزی از سال 1367 هجری شمسی؛ عمليات بيتالمقدس 5 در در منطقهی عمومی پنجوين انجام گرفت. اين منطقه پيوسته صحنهی رويارويی قوای خودی و دشمن، از جمله عمليات «والفجر 4» بود. اين يورش بیامان را نيروی زمينی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به فرماندهی و هدايت قرارگاه «رمضان» به اجرا گذاشت.
کد خبر 27471
نظر شما