تجلیل از هنرمند روشن دل ویولن، خسرو چناریان

به گزارش ایمنا، در این جلسه جمع زیادی از هنرمندان اصفهانی موسیقی و چهره‌های نام آشنای کشوری حضور داشتند، و جلسه پرسش و پاسخ با حضور استاد حسین کیوان رفیق دیرینیه چناریان و استاد تنبک، برگزار شد که چناریان به بیان خاطرات خود و سختی‌هایی مسیر و موفقیت های این دوران پرداخت.
چناریان گفت: همیشه به شاگردان خود مى گویم هنر موسیقى و ساز را به خاطر خود هنر و پیشبرد هنر یاد بگیرید، و ضمن علاقه‌مندی، تمرین مستمر بسیار اهمیت دارد، توصیه می کنم که موسیقی را عاشقانه دنبال کنند، نه صرفا به صورت تفریحی، عاشق باشند تا بتوانند به آن چیزی که می خواهند دست پیدا کنند.
وی در ادامه گفت: موسیقى چون هنرى است والا و عاطفى كه سرآمد تمام هنرهاست، لذا اعتقاد دارم كه باید در خون هر انسان عاطفى و عارفى باشد و نوازنده هم خصوصاً نوازنده ویولن باید سعى كند ضمن لطیف‏ نوازى و شیرین ‏نوازى، باكمال قدرت، ساز بزند، چناریان در بخش دیگری از سخنانش، احترام و پاسداشت مقام «اساتید» را در هنر مورد تأکید قرار داد.
در این جلسه سخنرانان و شاعران ضمن تجلیل از تخصص موسیقیایی خسرو چناریان، به تعهد و ایمان ایشان نیز اشاره کردند، به خصوص دقت‌نظر وی به انجام شرعیات و ارتباط با خداوند، که چناریان همه‌ موفقیت خود را مدیون و مرهون رابطه عاشقانه با پروردگار و همراهی صبورانه همسرش می‌داند.

در ادامه این نکوداشت، صادقی و معینی(البرز) اشعار زیبایی در وصف هنرمندی این هنرمند برجسته قرائت کردند.
در بخش دیگری، کلیپ زیبایی از مصاحبه و بیان زندگی از زبان وی و اجرای چند قطعه از آثارش به نمایش درآمد.
لحظاتی فضای این نشست با هم نوازی اساتید: چناریان(ویالن)، مزدک(تار) و شیخ بهائی(تنبک) در دستگاه افشاری، مترنم شد.
قابل ذکر است در این مراسم جمعی از اساتید بزرگ موسیقی شهرمان حضور داشتند، از جمله حاج احمدمراتب و سیف الله قربانی از شاگردان استاد تاج، همچنین اساتید آواز احمدی، دوامی، بطلانی، یزدخواستی، اعظمی‌کیا، قناعت نوازنده قرنی، آهنگرزاده نوازنده عود، دارابی نوازنده ویالن، هنرمند نوازنده نی، شیخ‌صراف نوازده نی، پورابوطالب نوازنده تنبک، مطاع نوازنده تنبک، منصوری نوازنده نی که اجرای برنامه نیز به عهده ایشان بود.

در این جلسه همچنین محمدعیدی مدیر هنری سازمان فرهنگی تفریحی و منصور قربانی مدیر دفتر تخصصی موسیقی هنرسرای خورشید شهرداری اصفهان که در برگزاری این مراسم همت قابل توجهی داشتند از حاضرین بودند.
در پایان، فضل‌الله صلواتی، ناهید دایی‌جواد(استاد خواننده بانوان)، حسن اکلیلی، استاد محمد مراد دارابی(نوازنده ویولن)، جوایز استاد خسرو چناریان را اهدا و از پوستر ایشان رونمایی و توسط هنرمندان حاضر در جلسه حاشیه‌نویسی شد.


خسروچناریان کاشانی در سال ۱۳۲۸ در تهران متولد شد و در 3سالگی به علت بیماری تراخم نابینا شد، می‌گوید: نخستین‌بار که موسیقی ویولن را از رادیو شنیدم دگرگونی و حالت خاص و تأثیر بسزایی در من ‏گذاشت، پس از مدتی پدرم یک ساز برای من تهیه کرد.
در شهر تهران مدت كوتاهى نزد مرحوم استاد حسینعلى وزیرى ‏تبار که امر تعلیم موسیقى به نابینایان را در دست گرفته بود به شاگردى پرداخت، سپس به كلاس مرحوم استاد يحيي نيك‌نواز كه از شاگردان مرحوم استاد صبا راه يافت و حدود يك سال و نيم در خدمت وی تلمذ كرد.

تا این كه در 14سالگى مطلع شد كه مدرسه نابینایى زیر نظر آلمانى ‏ها در اصفهان تأسیس شده، پدر علیرغم عدم تمایل به دوری از فرزند برای رشد پیشرفت و آینده وی موافقت کرد و او را به اصفهان فرستاد.
می‌گوید: حدود سال 1347 که وارد دبیرستان شده بودم، استاد رحمت‏ اللَّه بدیعى كه از نوازندگان و اساتید خوب ویولن در آن روزگار بود هفته ‏اى دو روز به هنرستان موسیقى اصفهان مى‏ آمد كه ایشان وقتى مرا دید، خیلى زود مرا پذیرفت و من مشغول تعلیم گرفتن از ایشان شدم و حدود چهار سال با تمام وجود در خدمتش بودم.
او درس خود را تا فوق ديپلم استثنايي ادامه داد،  مدتي سرپرست و بعدا نوازنده اركستر فرهنگ و هنر خانه‌ جوان بود و در ارکستر استاد رحمت الله بديعي به عنوان يكي از نوازندگان انتخاب شد، همچنین مدتی سرپرست اركستر دانش آموزان اداره كل آموزش و پرورش اصفهان بود، در راديو اصفهان نوازنده اركستر و سوليست بود، برنامه‌های هنري زيادي هم با اركستر و هم انفرادي اجرا كرده و در استان‌های مختلف کشور فعال و بانشاط حضور یافته است.
همچنین هنگام دانش‌آموزی در مسابقاتي كه در مدارس كشور در اردوگاه رامسر در سال 1348 برگزار ‌شد از طرف دبیرستان هراتی اصفهان حائز رتبه اول در رشته ويولن شده و به اخذ مدال و نشان درجه يك هنري نائل گرديد، البته طی چندین بار حضور در این اردوگاه مقامهای خوبی کسب کرد.
چناریان در کنار عشق به موسیقی، در مقطع دبستان و راهنمائی معلم آموزش و پرورش بوده است به خصوص مدتی در سازمان ابابصیر(آموزشگاه نابینایان اصفهان) کار و تدریس می‌کرد، چندین سال است که بازنشسته شده‌ و بیش از 30 سال است آموزش ویولن را در شهر اصفهان ادامه می دهد.
خسرو چناریان در سال 1352 پس از اخذ دیپلم با یکی از شاگردانش که بینا بود ازدواج کرد و این عشق و علاقمندی ادامه داشته و دارد و همواره از همراهی‌های این همسر صبور در زندگی، به نیکی یاد می‌کند و به یاری خدا، 5دختر موفق تربیت و تحویل جامعه داده است که یکی از فرزندانشان نیز از ویولن‌نوازان خوب اصفهان است./
12135/135/1
کانال اطلاع رسانی: https://telegram.me/imnanews