● عمليات والفجر هشت در ساعت ده و بيست و دو دقيقهي بيستم بهمنماه سال 1364 هجري شمسي توسط فرماندهي کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامي با قرائت رمز عمليات به اين شرح آغاز شد: «بسم الله الحمن الرحيم: لاحول ولاقوة الا بالله العلي العظيم. وقاتلوهم حتي لاتکون فتنه. يا فاطمةالزهرا يا فاطمةالزهرا، يا فاطمةالزهرا.»
پس از آن يگانهاي نيروي زميني سپاه با پشتيباني آتش طرحريزي شده، تهاجم خود را در محورهاي مورد نظر آغاز و مبادرت به شکستن خط کردند. در اين عمليات، رزمندگان اسلام توانستند از آبهاي خروشان اروندرود بگذرند و دشمن را با حملات برقآساي خود مضحمل کنند.
استراتژي تنبيه متجاوز در عمليات والفجر هشت که يکي از بينظيرترين عملياتهاي آبي خاکي در عالم نظاميگري است، به وجه بارزي نمود پيدا ميکند.
در اين عمليات با عبور باورنکردني رزمندگان اسلام از اروندرود، دو هدف تأثيرگذار بر موازنهي جنگ يعني تصرف منطقهي مهم فاو و انهدام دشمن به دست آمد.
همچنين تسلط بر اروندرود، بستن راه عراق به خليج فارس و هممرزي با کويت از جمله نتايج اين عمليات بود که نظام بينالملل را بهشدت نگران کرد. پس از اين عمليات بود که مک فارلين به تهران آمد. سرانجام پس از هفتاد و پنج روز نبرد در فاو با پيروزي رزمندگان اسلام پايان يافت.
در اين عمليات هشتصد کيلومتر مربع از زمينهاي دشمن آزاد شد و بيش از پنجاه هزار نفر از نيروهاي آن کشته و زخمي شده و نزديک به سه هزار نفر به اسارت نيروهاي خودي درآمدند.
انهدام وسايل و تجهيزات دشمن نيز در اين عمليات قابل ملاحظه بود بهگونهاي که بيش از ششصد دستگاه تانک و نفربر، پانصد دستگاه خودرو، 150 قبضه توپ، 45 فروند هواپيما، ده فروند بالگرد و سه فروند ناوچه منهدم شد.
● ششم اسفندماه 1294:
ششم اسفند 1294؛ نيروهاي روسيه تصرف شهر كرمانشاه را پس از عقب راندن ژاندارمهاي ايران تكميل كردند.
نيروهاي روسيه از چهارم اسفند به كرمانشاه رخنه كرده بودند. دفاع نيروي ژاندارم از كرمانشاه بهرغم نداشتن اسلحهي سنگين چشمگير بود. پيش از سقوط كرمانشاه گروههايي كه از تهران، قم و اصفهان به اين شهر رفته بودند و نيز اعضاي كميتهي دفاع ملي به قصر شيرين نقل مكان كرده بودند. در پي سقوط كرمانشاه، عبدالحسين ميرزا فرمانفرما رئيسالوزراء وقت به نشانهي اعتراض به اقدام روسها از سمت رياست دولت كنارهگيري كرد.
دولت وقت ايران در آغاز جنگ جهاني اول اعلام بيطرفي كرده بود كه به آن احترام گذارده نشد و طرفين جنگ دامنهي نبرد خود را به وطن ما کشانيدند که نيروي نظامي کافي براي دفاع از خود نداشت. در دوران جنگ جهاني اول، نيروهاي انگلستان و روسيه با هدف جنگ با عثماني و همچنين قطع نفوذ آلمان وارد ايران شده بودند.
● ششم اسفندماه 1302:
در اين روز در سال 1302 رضاخان پهلوي ـ که در آن زمان رئيسالوزراء بود ـ از دكتر مصدق و شش رجل سياسي ديگر كه شهرت ميهندوستي داشتند خواست كه در امور مملكتي كه وطن مشترك است نظر و اندرز دهند و دعوت او را به مشورت بپذيرند (!)
در اين کابينه، رضاخان ـ بعداً رضاشاه پهلوي ـ خود سمت وزير جنگ را بر عهده داشت. احمدشاه قاجار در اروپا بود. رضاخان از آبانماه اين سال، رئيسالوزراء شده بود و برنامهي دولت خود را بر اين اصول قرار داده بود: 1ـ حفظ منافع كشور. 2ـ رعايت قانون در همهي شئون. 3ـ تقويت هرچه بيشتر بنيهي دفاعي و نيروهاي انتظامي كشور. (که ميدانيم بهدليل خيانتهاي رضاخان و سرسپردگي کاملش به بيگانگان بهخصوص دولت انگليس، هيچکدام از اصول مذکور عملي نشدند و تنها جنبهي عوامفریبي داشتند.)
خاطرنشان ميسازد که در كابينهي قبلي، دكتر مصدق وزير امور خارجه بود و با رضاخان ـ كه وزير جنگ بود ـ در يك رديف قرار داشتند، اما رضاخان از کودتاي سوم اسفند 1299 با داشتن عنوان سرداري سپه (نيروهاي مسلح) قدرت اصلي ايران در آن سالهاي سراسر ظلم و خفقان بهشمار ميآمد.
ميدانيم که کودتاي سوم اسفند 1299 که رضاخان بهوسيلهي آن به قدرت رسيد؛ با توجه به تأثيرات فراوان آن بر حيات سياسي، اجتماعي، فرهنگي و اقتصادي ايران واقعهاي مهم و درخور توجه است. انگليسيها براي اجراي نقشهاي که کشيده بودند، علاوه بر يک چهرهي سياسي (سيدضياءالدين طباطبايي) به چهرهاي نظامي نيز احتياج داشتند و رضاخان ميرپنج را براي اين کار برگزيدند.
رضاخان سوادکوهي که چند سال قبل توسط اردشير جي به عوامل انگلستان ملحق شده بود بهعنوان عامل نظامي کودتا به ژنرال "آيرون سايد" معرفي شد. رضاخان در بهمنماه همان سال در ملاقاتي با آيرون سايد توافق کرده بود که پس از فتح تهران توسط نيروهاي قزاق مقام نخستوزيري به سيدضياءالدين طباطبايي سپرده شود.
براي اينکه رضاخان اطمينان حاصل کند که در تصرف تهران مشکلاتي وجود نخواهد داشت ژنرال انگليسي به او اعلام کرد که احمدشاه در جريان اين اقدام قرار دارد و نورمن سفير انگلستان در تهران مشکلات احتمالي را مرتفع خواهد کرد. سرانجام در شب سوم اسفند 1299 کودتاچيان وارد تهران شده و نقاط حساس شهر را به اشغال خود درآوردند. با فتح تهران، حکومت به دست کودتاچيان افتاد.
● ششم اسفندماه 1303:
در چنين روزي از سال 1303 هجري شمسي؛ شهيد آيتالله مدرس نمايندهي مجلس، در جلسهي چهارم اسفند مجلس شوراي ملي با لايحهي دولت براي قانوني شدن نظام وظيفهي اجباري مخالفت كرد. در آن زمان بسياري از روحانيون وقت با اين لايحه، موافقت نداشتند.
حضرت امام خميني رحمةالله از شهید آيتالله مدرس بهعنوان نمايندهي ممتاز و اسوه فضيلت و کمال و تدبير و سياست و ديانت ياد کرده و فرمودهاند: «اينک که مدرس با سربلندي از بين ما رفت، بر ماست که ابعاد روحي و بينش سياسي و اعتقادي او را هرچه بهتر بشناسيم؛ زيرا که او زنده است و الگوي تمامي مبارزان است.»
قناعت و سادهزيستي، عفو و اغماض، اجتناب از کينهورزي، شهامت و شجاعت، قاطعيت و تدبير، فصاحت و بلاغت کمنظير، تيزبيني و دورانديشي، مناعت طبع و عزت نفس، صبر و استقامت، ظلمستيزي و ظالمگريزي، اخلاص و تواضع، نظم و انضباط، قانونمداري، عظمت و استقلالخواهي براي کشور، بياعتنائي به فرهنگ مزورانهي استعمارگران و بيگانگان، عشق به مناجات و عبادت و عرفان، رسيدگي به محرومان و مستمندان، سعهي صدر و حسن تدبير، صداقت در رفتار و گفتار، برخي از صفات برجستهي اين مرد الهي و نمايندهي ملت ايران در مجلس شورا بود.
امام (ره) همچنين در انتخاب نمايندگان به ملت ايران سفارش فرمودند که: «سعي کنيد مثل مرحوم مدرس را انتخاب کنيد، البته مثل مدرس که به اين زوديها پيدا نميشود، شايد آحادي مثل مدرس باشند.»
خبرگزاری ايمنا: در چنين روزی در سال 1364 هجری شمسی؛ شبهه جزيرهی فاو عراق در جريان عمليات بینظير آبی خاکی والفجر هشت به تصرف رزمندگان پرتوان سپاه اسلام درآمد و برگی ديگر بر سلسله افتخارآفرينیهای ارزشمند هشت سال دفاع مقدس جمهوری اسلامي ايران افزوده شد.
کد خبر 25115
نظر شما