فضایل علی (ع) حق است اما گفتنی نیست

به گزارش ایمنا، در کتاب در محضر بهجت ، از این عالم بزرگوار حدیثی در فضیلت امیرالمومنین(ع) بیان شده که ایشان می فرمایند : در حدیثی، پیغمبراکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم فرمود: «یا علی، اگر بیم آن را نداشتم که مسلمانان درباره تو آن کنند که مسیحی‌ها درباره حضرت عیسی علیه‌السلام نمودند، درباه تو چیزی می‌گفتم که به هر کجا گذر کنی، از خاک کف پایت تبرک جویند». 
تازه هنوز علی (ع) را معرفی نکرد، با اینکه این همه بیانات در این حدیث و احادیث دیگری فرموده است. مرحوم آیت الله بهجت معتقدند : فضایل علی (ع) گفتنی نیست؛ حق است اما گفتنی نیست! زیرا ما ضعیفُ‌العقل‌والایمان هستیم و ظرفیت نداریم. اگر بیان می‌کرد، بسیاری از مردم کافر می‌شدند و عده‌ای معدود ایمان می‌آوردند، همچنان که درباره حضرت عیسی مسیح (ع) چنین اتفاق افتاد.
مرحوم آیت الله بهجت در مورد بیان ارزش های حضرت علی(ع) حتی از سوی معاویه به داستانی جالب اشاره می کنند .
ایشان تعریف می کنند معاویه جلوی مردم دوستش را صدا زد و گفت :از کجا آمدی؟ گفت: من عند عیّ جبانٍ بخیل.
معاویه گفت: عیّ و جبان کیست؟ برای اینکه دل معاویه را به‌دست بیاورد، گفت: از پیش علی‌بن‌ابی‌طالب آمدم. معاویه حرف نزد. در خلوت او را صدا زد. یک کس دیگر هم بوده، به گمانم عمروعاص هم بوده در آن مجلس خلوت. گفت: می‌گویی عیّ و جبان و بخیل، مقصود تو کیست؟ گفت: علی‌بن‌ابی‌طالب.
عیّ یعنی عاجز، کسی که بلد نیست حرف بزند. معاویه گفت: اما این‌که می‌گویی بلد نیست حرف بزند؛ تمام عالم جمع بشوند، در لسان به او نمی‌رسند. لسان او بر لسان همه غالب است. این‌که می‌گویی جبان است؛ احدی در شجاعت قابل مقابلۀ با او نیست. بخیل است؟! حاضر است به این‌که قوت شبانه‌روز خودش و واجب‌النفقه‌اش را نگاه بدارد و بقیه هرچه باشد، بدهد در راه خدا.
آن شخص گفت: تو که او را این‌جور می‌دانی، چطور با او می‌جنگی؟ معاویه گفت: آخر آن مُهر از دست ما می‌رود؛ اگر بخواهم طبق این عمل بکنم تمام بیت‌المال و تمام این چیزها که باید به امضاء من درست بشود، از دست ما می‌رود. من برای ملاحظه این دنیا این کار را می‌کنم، والاّ یقین دارم هیچ‌کسی به او نمی‌رسد.
(شرح الأخبار في فضائل الأئمۀ الأطهار عليهم‌السلام، ج‏۲، ص۹۸ـ۹۹)./
12162/135