سایت ایندی وایر: دنیا یکی از کلیدی ترین فیلمسازان اش را از دست داد. روحت در آرامش... کپی برابر اصل یکی از محبوب ترین فیلم های ما در قرن 21 است.
رابرت کوهلر(منتقد فیلم کامنت):دارم به عباس کیارستمی فکر میکنم. در حالی که در جاده ای طوفانی قدم میزنم، از همان جاهایی که دوست داشت عکس بگیرد.
زاویه دولان(کارگردان مامی): تو می خواهی همه چی را رها کنی؟ می خواهی طعم گیلاس را رها کنی؟ بدرود کیارستمی.
سایت پلی لیست: ما یک غول را در سینما از دست دادیم.
اصغر فرهادی : من شوکه شده ام. دنیا مرد بسیار بسیار بزرگی را از دست داده است
ترانه علیدوستی : چه ضایعه ی وحشتناک و غم انگیزی ... خداحافط آقای کیارستمی
رضا كيانيان : "متاسفم ...درست مثل اينكه پدرم پركشيده باشه"
شيلا خداداد : تسلیت برای بزرگ مرد سینما استاد عباس کیارستمی . "او به خانه ابدي دوست كوچ كرد"
محمد علی کشاورز: "رفیق ۳۰ ساله ؛ اعتبار سینمای ایران خداحافظ"
پرویز پرستویی : "او همانند علی حاتمی بدون جایگزین خواهد بود"
دكتر روحاني نيز در پي درگذشت جهاني ترين چهره سينمايي كشور علاوه بر پيام تسليت، در توئييتر خود نوشت:
فرانسوا اولاند، رئيس جمهور فرانسه نيز در پي درگذشت عباس كيارستمي بيانيه اي منتشر كرد، در متن اين بيانيه آمده است:
سینماگر ایرانی عباس كیارستمی عمیقا بر تاریخ سینما تاثیرگذار بود.
سینماگر و همچنین شاعر و عكاس، عباس كیارستمی دانسته بود چطور اثری را گسترش دهد كه در آن شعر به روزمرگی های كوچك، بُعدی ویژه و جهانی می بخشید.
برنده ی نخل طلایی كن در سال ١٩٩٧، عباس كیارستمی با كشور ما پیوندهای هنری نزدیك و دوستی عمیقی برقرار كرده بود.
رئیس جمهور یاد و خاطره ی این هنرمند بزرگ ایرانی را كه دنیای سینما همیشه از وی به نیكی یاد میكرد، گرامی می دارد.
وزير بهداشت از ديگر كساني بود كه با منتشر شدن اين خبر، در ياد داشتي مرگ عباس كيارستمي را تسليت گفت:
انا لله و انا الیه راجعون
عباس کیارستمی، فیلمساز صاحب سبک و بدون جایگزین سینمای کشورمان درحالی با دنیای مادی وداع کرد که آوازه هنرش در جهان طنین انداز است و اهل هنر و نیز منتقدان صاحبنظر، نگاه روان و شاعرانه او به انسان و جهان و آثار منحصر به فردش را می ستایند.
آن هنرمند افتخار آفرین که علاوه بر سینما در عرصههای گوناگونی چون شعر، عکاسی، طراحی، نقاشی و... فعالیت داشت؛ نگاه ناب و اصالت فرهنگی هنرمندان ایرانی را در عرصه گیتی امتداد داد.
ضایعه درگذشت این نابغه هنر هفتم را به خانواده و عموم بازماندگان، دوست دارانش و اهالی فرهیخته و نجیب فرهنگ و هنر تسلیت میگویم و برای او که در آخرین شب ماه مبارکرمضان از این جهان به «خانه دوست» رفت تا در ضیافت رحمتش «زیر درختان زیتون» آرامشی ابدی یابد؛ رحمت و غفران الهی مسئلت مینمایم.
در اين بين شايد ياد داشت مسعود فراستي جذابيت بيشتري داشته باشد، او در اين ياد داشت با عنوان "زندگيش و ديگر هيچ" مي نويسد:
از وقتی عکس اش را در بستر بیماری دیدم دلم گرفت. هی این دست و آن دست کردم که چیزی برایش بنویسم و به او بگویم بمان رئیس. جا نزن. بمان باز فیلم بساز، تا نقد کنم. تو تنها فیلمساز جشنواره ای ما هستی که لیاقت نقد داری و برای جایزه جشنواره ها، وطن نمیفروشی، خودت را هم نمیفروشی؛ حداکثر از خودت دور میشوی. خودی که با فیلم هایت چیز مهمی از آن برایمان نگفتی _که کاش می گفتی_ آن وقت قطعا من نوعی دیگر درباره شان می نوشتم.
یاد خاطره ای می افتم مربوط به سال ها قبل _شاید بیست سال پیش_ جلوی سینما شهر قصه با بهزاد رحیمیان ایستاده بودم که کیارستمی آمد. بسته ای به بهزاد داد یا از او گرفت. بهزاد معرفی کرد و او در نهایت متانت و مهربانی دست داد و گفت: «من همه نقدهایت را میخوانم بخصوص درباره خودم، و لذت می برم.» با لبخند گفتم امیدوارم. ادامه داد که «نقد کلوزآپ ات خیلی خوب است و میتوانم بگویم چیزهایی که گفته ای درست است و بدرد بخور. شاید از دوستانی که بیست سی سال من را مىشناسند، بیشتر مرا مىشناسی. فقط با لحن نقد ات مشکل دارم.» گفتم حدس میزدم، ببخش.
مدتی است فکر میکنم آن تنها نقد من است که لحن اش درست نیست و از کار بیرون میزند. اساسا به جای فیلم به فیلمساز پرداخته و بسیار هم تند و بی محابا.
از آن پس هر وقت جایی همدیگر را مي ديديم بسیار دوستانه خوش و بش میکردیم. آخرین بار در یک دیزی فروشی در محله قبلی مان دارآباد بود که تعارف به غذا کرد و....
آری او ظرفیت نقد داشت؛ آن هم نقدی به تندی «ترس در کلوزآپ» که یك صدم اش را دیگران تاب نمیآورند و خنجر میکشند. جز او، بیضایی هم و بهروز( افخمی) چنین روحیه ای دارند.
او را دوست ميداشتم بدون اینکه فیلم هایش را دوست بدارم. دلتنگ اش هستم. امیدوارم قبل از رفتن اش لبخند زده باشد و با آرامش کات داده باشد.
روحش شاد.
انتهاي پيام/
51/29/05
نظر شما