خلقت زهرا (س)، رمز آفرینش

به گزارش باشگاه خبرنگاران شهر، از میان احادیث فراوانی که دلیل بر عظمت  حضرت زهرا «سلام الله علیها» دارد حدیث معروف «يـا أَحْمَدُ! لَوْلاکَ لَما خَلَقْتُ الْأَفْلاکَ، وَ لَوْلا عَلِىٌّ لَما خَلَقْتُکَ، وَ لَوْلا فاطِمَةُ لَما خَلَقْتُکُما» است.
معنای این حدیث چنین است: هان اى احمد! اگر تو نبودى، جهان را نمى‏آفريدم و اگر على نبود، تو را، و اگر فاطمه نبود، من شما دو نفر را نمى‏آفريدم.
در تفسیر این حدیث گفته می‌شود که این حدیث در بیان نقش و اهمیت وجود مقدس پیامبر گرامی اسلام (ص) و حضرت علی (ع) و حضرت فاطمه زهرا (س) می‌باشد. زیرا هدف خداوند متعال از آفرینش بدون وجود پیامبر اکرم (ص) محقق نمی‌شود.
در نگاه اول شاید چنین برداشت شود که وجود نازنین حضرت زهرا (س) و علی (ع) مقدم بر وجود مقدس پیامبر گرامی دانسته شده است ولی این حدیث دارای مضمون عالی و پیچیده‌ای است که اندیشه هر کس به آن راه نخواهد یافت و آن را درک نخواهد کرد.
اما روشن اینکه این آیه در مقام برتری کسی بر کسی نیست، بلکه ارتباط  و وابستگی ولایت و نبوّت را می رساند که اگر آن نبود اثری و اسمی از نبوّت باقی نمی‌ماند. همچنین سیاق این حدیث از این معنی و مفهوم بیرون است و گویا غلو و برتری نیست بلکه می‌خواهد این نکته را برساند که اگر فاطمه «س» وجود نداشت ارکان رسالت و امامت ویران و منهدم می‌شد و نامی از آنها برقرار نمی‌ماند.
بدیهی است که این حدیث شریف دلالت ندارد بر اینکه مقام حضرت علی (ع) و حضرت زهرا (س) از حضرت محمد (ص) بالاتر است، بلکه بالعکس مفهوم این حدیث این است که حضرت زهرا (س) و حضرت علی (ع) فدایی حضرت محمد (ص) و اهداف بلند او هستند.
در ادامه مطلب شعری سروده حسین زارعان پیرامون این حدیث شریف تقدیم می‌شود که برای اولین بار در باشگاه خبرنگاران شهر درج و منتشر می‌شود.
وحی آمد از سوی عرش علـی
بهر عقل کل نبی مصـــــــطفی
ای حبیب ما و ختم‌المــــرسلین
مثل و همتایت نباشد در زمین
رحمة للعـــــــالمین حق تویی
مونس دل‌های مظلومیـن تویی
جن و انس و جمله‌ی پیغمبران
دست‌بوس تو ای دُر گــــــران
گر نبــــــودی ای حبیب ما یقین
خلق کی می‌شد این عرش برین
آنچه در افلاک و در ارض و سماست
از قـــــــــدوم تو نبــــــی‌الله، به پاست
لیک یا احمد بدان در کـــنز ما
هست یک آقا علی مرتضـــــی
خلقت تو از وجود حیدر است
مظهر حـــق و ولی داور است
دین، اکملت نمی‌شد بی‌علـــــی
آبروی اهل دل آن متقــــــــــی
گوش کن بر وحی ما ای خوش صفات
تا بگــــویم رمز خلقـــــت را بـــــرات
گر نبودی فاطـــــمه آن دخترت
خلق کی می‌شد تو و ابن عمت
این چنین شعری که گفتی زارعان
نیست غیر از لطف خلاق جـــهان
انتهای پیام/
32/39/09