مصلح الدین ، مجتهد دانشمند با هفتاد تألیف ارزشمند

مصلح الدین با کسب درجه اجتهاد به علت محدودیت‌های ایجاد شده در دوره پهلوی اول لباس روحانیون را کنار گذاشت و با اجازه آيت الله بروجردی به تدریس مشغول شد.

به گزارش باشگاه خبرنگاران شهر سید محمد حسین مهدوی اصفهانی در بامداد نوزدهم محرم الحرام سال ۱۳۳۴ قمری (۱۲۹۴ شمسی) به دنیا آمد. وی از خاندان سادات معروف ومشهور اصفهان بود. 
سید محمد حسین مهدوی اصفهانی (۱۲۹۴- ۱۳۷۴ شمسی) مشهور به مصلح‌الدین از نویسندگان آثار تاریخی و ترجمه‌نگاری بود که در حوزه علمیه تحصیل کرده و از چندین تن از علماء و فقیهان آن دوره موفق به کسب درجه اجتهاد و اجازه روایت گردید ولی به علت محدودیت‌های ایجاد شده در دوره پهلوی اول لباس روحانیون را کنار گذاشت و با اجازه آيت الله بروجردی به تدریس در دبیرستان مشغول شد. او در این سال‌ها بیشتر ادبیات عرب و تعلیمات دینی درس می‌داد. 
 سید مصلح الدین مهدوی تدریس را از سال ۱۳۱۵ ش در تهران آغاز کرد. این تدریس با فراز و نشیب‌های زیادی روبرو بود تا اینکه در سال ۱۳۳۱ به استخدام آموزش و پرورش تهران درآمد. مدتی را در دبیرستان پهلوی تهران و سپس با انتقال به اصفهان، به مدت ۱۵ سال در دبیرستان ادب اصفهان، به شغل معلمی مشغول بود.
سید مصلح الدین، در اصفهان از محضر حضرات آیات میرزا محمدعلی حبیب آبادی، استاد سید محمدكاظم عصار بهره‏‎ها برد.
وی در اصفهان به تدریس، تحقیق و تالیف روی آورد و در رشته‏‎های تاریخ، جغرافیا، حدیث، تراجم و ادبیات اشتغال ورزید. استاد مهدوی بر اثر تلاش وافر در علوم حدیث از آیات عظام سید شهاب الدین مرعشی نجفی، محمدعلی اراكی، شیخ آقا بزرگ تهرانی، سید مصطفی صفایی خوانساری و دیگران اجازه روایت اخبار و احادیث اهل بیت (ع) را اخذ كرد. وی بیش از پنجاه سال از عمر خود را در كار تالیف و تحقیق و احیای عالمان دین و شرح خدماتِ مفاخر روحانیت شیعه گذرانید و از این رهگذر، كتاب‏‌های بسیاری را به عالَم علم و دانش ارزانی داشت كه این آثار نشانگر ژرفای تحقیق و تتبع و دقت در نقل و عشق او به اهل بیت (ع) عصمت و طهارت و علاقه‏‎اش به روحانیت شیعه است. سرانجام آن مرد بزرگ پس از یك دوره بیماری در شب چهارم تیر ماه 1374شمسی برابر با 26 محرم 1416قمری در 79 سالگی دار فانی را وداع گفت و در تخت فولاد اصفهان به خاك سپرده شد.
مصلح الدین از پانزده سالگی نوشتن را آغاز کرد و تا پایان عمر به این کار ادامه داد. او دائما به مطالعه و جمع آوری اطلاعات، همراه با تدریس در مدارس مشغول بود و بیش از هفتاد جلد کتاب، مقاله و رساله در موضوع‌های زندگی نامه، شرح احوال ائمه معصومین (ع) و بزرگان دین و علم و شعراء و نام داران اصفهان نوشته است که فقط در حدود نیمی از آن ها تاکنون چاپ و منتشر شده است.
از آثارش
1.زندگی‏نامه علامه مجلسی در دو جلد
2.بیان المفاخر در دو جلد
3.دانشمندان و بزرگان اصفهان
4.تعلیمات دینی برای دبیرستان در پنج جلد
5.
مختصری از تاریخچه محله خواجو و وقف نامه حمام شریف
6.مشاهیر زنان اصفهان، به کوشش محمدحسین ریاحی
7.ابطال الصفا فی ذکر اسماء الشهدا، ترجمه عدنان طهماسبی

و ده‎‏ها اثر دیگر از جمله آثار این محقق فرزانه است.
انتهای پیام/32/25/24

 
کد خبر 236660

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.