سالگرد نسل كشي ارامنه به دست عثمانی ها

به گزارش باشگاه خبرنگاران شهر، 24 آوريل و آخرين هفته از اين ماه، سالگرد فاجعه نسل كشي ارامنه توسط تركيه عثماني است. اين نسل كشي كه نخستين نسل كشي سده بيستم نام گرفته امسال صد و يكمين سالگرد خود را پشت سر مي گذارد. اين در حاليست كه هنوز دولت تركيه اگرچه اين كشتار و تبعيد را رد نمي كند ولي آن را به عنوان نسل كشي نمي پذيرد. واژه نسل كشي را براي اولين بار رافائل لمكين  در جريان كنفرانس بين المللي يكنواخت سازي حقوق جزا ابداع و مورد استفاده قرار داد. بعد ها سازمان ملل طرح  هاي او را مبناي تنظيم كنوانسيون نسل كشي سازمان ملل متحد قرار داد.
عبد الحميد دوم در پايان سال هاي سده ي نوزده ميلادي پادشاه تركيه عثماني بود. او پس از ناكامي در اروپا از يكسو و درگيري هاي فرسايشي با صفويه از سوي ديگر سعي در خالي نمودن سرزمين ارمنستان غربي از سكنه داشت. وي اين هدف را به دو طريق پي مي گرفت، اول ايجاد فشار مالي با ماليات هاي سنگين بر ارامنه ي اين سر زمين و دوم ايجاد درگيري و تفرقه افكني بين كرد هاي ساكن اين نواحي و ارامنه ي بومي. همن اتفاقات و فشار ها باعث شد ارامنه به گروه هاي مخالف دولت بپيوندند و در كنار قيام ترك هاي جوان در راستاي بر اندازي عبد الحميد بكوشند. پس از سقوط سلطان عبدالحميد قيام تركان جوان كه حالا دولت را در اختيار داشت با اعمال فشاري بيش از سلطان عبد الحميد دست به آزار و اذيت ارامنه زد و تمام گذشته و مبارزات را از ياد بردند.
بالاخره دولت تركان جوان در سال 1915 با شروع جنگ جهاني برنامه ي كشتار و تبعيد گسترده و اجباري ارامنه را اجرايي كردند. در ابتدا دولت تركيه عثماني اين عمليات مخوف را به طور پنهاني انجام مي داد و به بهانه ي نياز به كارگر براي پروژه هاي عمراني ارامنه ي جوان  را به زندان ها و بازداشتگاه ها و بهتر بگوييم به قتل گاه ها مي بردند. تا آنكه در 24 آوريل 1915 حدود 300 نفر از نويسندگان، سياست مداران را به قتل رساندند و در همان روز حدود 5000 نفر از ارامنه ي ديگر را در استانبول به خاك و خون كشيدند. در اين بين اگر چه دولت هاي خارجي هشدار هايي داده بودند، اما هيچ اقدام عملي خاصي انجام نپذيرفت تا در نهايت اين فاجعه به قرباني شدن بين ششصد هزار نفر‌(آمار دولت تركيه) تا بيش از يك و نيم ميليون نفر(ديگر آمار ها) در بين سال هاي 1915 تا 1923 شد. 
قسمتي از بيانيه سال 2016/1395 هيئت بزرگداشت صد و يكمين سالگرد نسل كشي ارمنيان:
((امروز صد و يك سال از آن تاريخ شوم مي گذرد و در تمام اين مدت ارمنيان جهان متاثر از پيامد هاي اين فاجعه هرگز دست از تلاش خود جهت شناساندن اين واقعيت تلخ تاريخي به جهان و جهانيان بر نداشتند و پس از صد سال، عزم را جايگزين خشم و عدالت را جاي كينه توزي قرار دادند و داد خواهي خود را چنان با منطق و منصفانه به گوش ملل ديگر رساندند كه امروز در صد و يكمين سالگرد اين واقعه جهانيان به جاي ارمنيان از اين واقعه سخن مي گويند و حدود 27 كشور و ده ها جامعه بين المللي جهان مساله نسل كشي ارمنيان را به رسميت شناخته و با ارمنيان در دادخواهي هم آواز شده اند.
امروزه نسل كشي و كشتار جمعي يكي از بارزترين و شاخص ترين جنايات بين المللي عليه بشريت تلقي مي شود. نسل كشي به سبب آثار اندوه بار و زيان بار آن براي نسل هاي بعدي نه مشمول مرور زمان و نه پيرو اصل جانشيني دولت ها خارج از مسوليت دولت ها مي باشد. به عبارت ديگر دولت هاي بعدي مسئول رفع آثار زيان بار مادي و معنوي حاصل از نسل كشي در قبال بازماندگان و نسل هاي بعدي هستند. همچنين مطابق با اصول حقوق بين الملل، هرگونه تجاوز به حقوق بشر و جنايت عليه بشريت حق جبران خسارت را براي قربانيان و وارثين آنان به دنبال داشته و دولت ها را متعهد مي سازد تا تاوان صدمات وارد شده توسط مجرمين و مرتكبين را از دولت ها يا جانشينان آنان بگيرند. از اين رو دولت تركيه امروز ملزم به جبران خسارات وارده از طريق پرداخت غرامت،اعاده و استرداد سرزمين هاي اشغالي، حفظ و نگه داري آثار تاريخي و باستاني و بازگرداندن اموال و دارايي هاي غصب شده ملت ارمني مي باشد.
ما باور داريم محكوم نمودن اولين نسل كشي ارتكابي در قرن بيستم توسط تركيه عثماني و مجازات آن تنها عامل بازدارنده از تكرار جنايات مشابه در تاريخ خواهد بود. از اين رو جامعه ارمنيان خصوصا ايرانيان ارمني از جمهوري تركيه مي خواهند نسل كشي ارمنيان در امپراطوري عثماني را پذيرفته و محكوم نمايد و ضمن گراميداشت خاطره قربانيان اين جنايت فجيع با واقعيت هاي تاريخي خود رو به رو شده و از سياست جعل، انكار و تكفير افكار عمومي خود داري نمايد.))
 انتهاي پيام/ 51/29/05