تکرار نقوش گنبدهای اصفهان در طراحی لباس

به گزارش خبرگزاری ایمنا، طبیعی است که این قدرت بصری بر هنرهای امروز این شهر تاثیر گذاشته باشد. طراحی لباس یکی از این هنرها است. اصفهان نساجی قدرتمندی در گذشته داشته و می توان با الهام از هنرهای سنتی آن، لباس های متفاوت امروزی طراحی کرد. طراحی لباس هایی با الهام از طرح های سنتی و اسلیمی اصفهان و امروزی کردنشان شاید بتواند در این شهر مشتری زیادی پیدا کند. حرکت های جسته و گریخته هم در این زمینه البته شده و نمایشگاه های طراحی لباس گاه داشته ایم، اما برای کسانی که از لباس های تکراری بازار خسته شده اند و به دنبال لباس های متفاوت و خاص می گردند هم مغازه هایی ویژه وجود دارد. شاید مشهورترین برند طراحی لباس در اصفهان، بانوجی باشد. با سمیرا حسینی، مدیر این برند صحبت کرده ایم.

لباس هایی با رنگ و بوی ایرانی
سمیرا حسینی مدیر برند "بانوجی" در اصفهان است که در زمینه طراحی لباس، زیورآلات و صنایع دستی هنری فعالیت می کند. او که کارش را با چاپ دستی شروع کرده، می گوید وقتی این شیوه طراحی لباس و جواهر را شروع کرد، لباس ها و جواهرات سنتی کم بود و توجه زیادی جلب می کرد. او پارچه قلمکار خام می گرفته و با آن شال و روسری طراحی می کرده است. او که ابتدا کارهایش را در نمایشگاه ارائه داده و بعد مغازه ای راه انداخته، می گوید: در ابتدا اقبال چندانی به کارمان نمی شد، چون متفاوت و نو بود. نمی خواستم از هر طرحی استفاده کنم. فرهنگ ما از نظر بصری بسیار غنی است و ما از طرح های فرش، ابنیه و حتی تصویرسازی های کتاب ها متناسب با زمینه پارچه برای چاپ دستی استفاده می کردیم. به مشتری هایمان هم این دغدغه ها را توضیح می دادیم، اما آن زمان شاید در طول دو هفته هم یک نفر نمی آمد به فروشگاه سر بزند. برایم مهم است لباس هایی که تولید می کنم، رنگ و بوی ایرانی داشته باشد و کاری به بازار نداشته باشد. ممکن است آدم های کمی آن را بپوشند، اما به این فکر می کنیم که خودمان از چه چیزی خوشمان می آید. نگاهمان به مشتری بازاری نیست، همین که مشتری وقتی کاری را می بیند خوشحال می شود، کافی است. مشتری خودمان را داریم و سعی می کنیم از نظر سطح کیفی مشتری را راضی نگه داریم. سعی می کنم لباس هایمان مستقل از طراحی از نظر ظاهر با ایرانی بودن همخوانی داشته باشد. بانوجی جایی مخصوص به من است و می خواهم آنچه را دوست دارم، داشته باشم. بچه های علاقمند را دور هم جمع می کنم تا محصولات بهتری داشته باشیم. در حال حاضر مشتری هایمان از همه قشری هستند، در حالی که پیش از این بیشتر تیپ های هنری بودند. فضای اجتماعی متفاوت شده و حتی خانم های خانه دار مشتری ما شده اند. پیش از این فقط به متفاوت بودن اهمیت می دادیم، اما اکنون به راحت پوشی هم فکر می کنیم.لباس های ما سنتی نیست. ما لباس های طراحی شده ایرانی داریم که خودمان طراحی می کنیم. او درباره زمان ارائه کارهایش هم می گوید: کارهایمان را به شکل فصلی ارایه می دهیم. هر فصل 2 تا 3 سری لباس طراحی می کنیم. البته تولیدات دیگری از جمله سایر محصولات صنایع دستی چون زیورآلات، نقاشی، کار چوب و عکس هم داریم که به چشم یک اثر هنری به آن نگاه می کنیم. ما محصولاتمان را هم در فروشگاه خودمان و هم در جاهای دیگر عرضه می کنیم.

صدای دفتین مادربزرگ
هنوز خیلی با استانداردهای موفقیت فاصله داریم. اکنون فقط در اصفهان برند هستیم، اما خیلی راه است تا یک برند موفق باشیم. لازمه موفقیت تنها فروش بالا نیست، این است که بتوانیم مدت زیادی با حفظ استانداردها کار کنیم و مشتری خودمان را داشته باشیم. عکس هایی که با لباس هایمان می گیریم، بیشتر از آن که برای جذب مشتری باشد، برای آن است که یک نمونه از کارمان را ثبت شده داشته باشیم. این عکس ها بیشتر معرفی روح کار است. ما از مدل های حرفه ای استفاده نمی کنیم، مدل هایمان ژست ها و آرایش های آنچنانی ندارند تا وقتی مخاطب به آن ها نگاه می کند، حس لباس را دریافت کند، ببیند که آدم های معمولی مثل خودش آن ها را پوشیده اند. مدل های ما ساده اند، لباس هایمان هم بدون ادا و اصول هستند. مادر بزرگ من قالی های هنری می بافت، این باعث شد که چشم من با طرح ها و رنگ های خاصی آشنا شود. صدای بافتن قالی، خفت و دفتین زدن همیشه همچون آهنگی در گوشم است. همیشه به پیشرفت فکر می کنم. ما برند بانوجی را ایجاد نکردیم که فقط لباس داشته باشیم، دوست داریم هر چیز عجیب و غریب که دلمان خواست، درست کنیم و بفروشیم. همیشه چیزهایی که دوست داشتیم در بازار نبود یا خیلی مجلل و سنگین بودند یا کارهای اسپرتی که از مدل های غربی الگو گرفته بود و روح نداشت. در نهایت کاری که هم به جیب و هم به سلیقه مان بخورد، وجود نداشت، اما حالا خودمان خواسته هایمان را می سازیم و دوست داریم هر چه بیشتر گسترش دهیم./