اصفهان را با همه زیبایی هایش دوست دارم حتی اگر در شمال باشم

 به گزارش ایمنا،میدانی پر از شور و نشاط میدانی که سال ها پیش شاه عباس در آن قدم میزد و حالا روزانه ۲۵۰ هزار نفر در نوروز ۹۴ از شهرها و کشورهای دور و نزدیک آمده اند تا زیبایی های این میدان سراسر هنر و تمدن را به تماشا بنشینند. صدای درشکه های سواری دور تا دور میدان را احاطه کرده است.گرپ گرپ سم اسب ها طنینی دلنشین به پیکر عالی قاپو می اندازد و مسافران خسته از سفر را به تکاپو می خواند. صف شلوغی از مسافران نوروزی برای سوار شدن بر درشکه هایی که با دور زدن در سراسر میدان تاریخ، فرهنگ و هویت این معماری زیبا را زنده می کند. چشم مسافران به عالی قاپو، مسجد شیخ لطف الله و مسجد امام خیره می ماند. مسافران آمده اند تا در نخستین روزهای سال جان و دل خود را با معماری زیبای میدان امام پیوند دهند. میدانی که در آثار تاریخی یونسکو به ثبت جهانی رسیده است.
در کنار عالی قاپو می ایستم و خیره بر داربست هایی می شوم که این عمارت زیبا را در خود جای داده است. باران بهاری بر پیکر این زیبا اثر تازگی بخشیده است. در کنارم جوانی ایستاده که برای نخستین بار از هرمزگان به اصفهان آمده است. مرد جوان چشم های مشکی اش را بر عمارت عالی قاپو دوخته است.
هرگاه به اصفهان می آیم تاریخ ایران برای من زنده می شود
به او می گویم به چه می نگری میگوید به اینکه معمار این بنای زیبا چه کسی بوده است و چه زیبا ساخته است. به نقاشی می اندیشم که چه زیبا تصاویر را بر دیوار این بنا نقش نموده است. او می گوید وصف معماری اصفهان ناگفتنی است. هرگاه به اصفهان می آیم تاریخ سرزمین ایران برای من زنده می شود. از بودن و ماندن در اصفهان لذت می برم.
من نیز به این عمارت زیبا خیره می شوم و درود و سلام میفرستم بر معمار و نقاشی که برای خودش باقیات الصالحات گذاشته است.
گنبد مسجد شیخ لطف الله شبیه یک کارت پستال است
از کنار عالی قاپو می گذرم به مسافرانی می رسم که در حال خرید صنایع دستی هستند در کنار آنها جوانی با قامتی بلند ایستاده است به نظر می رسد ورزشکار باشد. به سراغش می روم می گوید اصفهانی هستم و زمانی عضو تیم بسکتبال اصفهان بودم و حالا به اتفاق مهمان هایمان که از تهران آمده اند به میدان آمدیم. آنها اصفهان را خیلی دوست دارند و از بودن در این شهر لذت می برند. احسان میگوید به واقع اصفهان زیباست هر طرف را که بنگری اثری از هنر و معماری خواهی دید. اقوام ما در وهله ورودشان به اصفهان بازدید از میدان امام را به همه چیز ترجیح می دهند. گاهی ساعت ها می نشینند روبروی گنبد مسجد شیخ لطف الله و به آن می نگرند و می گویند این گنبد شبیه کارت پستال است و نگارگری بسیار زیبایی دارد.
چرخی میزنم به اطراف میدانی که لبریز از مسافر است و بر خود می بالم که در شهری زندگی می کنم که همه چیز تمام است. در اصفهانی که مسجد جامع و میدان امام آن به ثبت یونسکو رسیده است. در اصفهانی که اکثر مردم دوست دارند برای همیشه در آن بمانند. از میدان امام خارج می شوم و در پیاده رو خیابان سپه مسافرانی را می بینم که در حال خرید رومیزی و صنایع دستی اصفهان هستند. حالا شاه عباس کجاست که بر تخت سلطنت بنشیند و به مسافرانی چشم بدوزد که اصفهان را برای سفر انتخاب کرده اند. حالا شاه عباس کجاست که ببیند اصفهان در ید قدرت هنرمندانی است که آن را زیبا سرشته اند. هنرمندانی که اگر بودند اکنون به حال تک تک این ابنیه نیمه جان می گریستند و بیماری آنها را علاج می کردند.
درود برهمه هنرمندانی که نام و یادشان برای همیشه زنده می ماند.