بعد از اصفهان كجا برويم؟/ لنجان+تصاویر

به گزارش خبرنگار ایمنا، شهرستان لنجان در ۳۵ كيلومتري جنوب غربي اصفهان و در دره رودخانه زاينده رود واقع گرديده است. مساحت آن ۵/۱۱۷۲ كيلومتر مربع می باشد. اين شهرستان از شمال به شهرستان هاي تيران وكرون و نجف آباد، از جنوب و غرب به استان چهارمحال و بختياري و از شرق به شهرستان‌هاي فلاورجان و مباركه محدود مي باشد. ارتفاع آن از سطح دريا ۱۵۵۰ متر برآورد گرديده است و به سبب آنكه در حد فاصل نواحي نيمه خشك اصفهان و نيمه مرطوب چهارمحال و بختياري قرار گرفته است از آب و هواي متغيري برخوردار است؛ كمي بارندگي موجب گرديده كه اين منطقه خصوصاً در كوهپايه ها پوشش گياهي ناچيزي داشته باشد. 
آثار تاریخی شهرستان:
پارک ساحلی زرین شهر
این پارک بزرگ که در منطقه جنوبی شهر و در حاشیه شمالی زاینده رود قراردارد با طول۱۶۰۰متر وعرض ۹۰ تا ۱۷۰ متر از مساحتی معادل ۲۰۰۰۰۰متر مربع برخوردار است.
احداث دریاچه‌ای به وسعت ۳۰هزار متر مربع در این پارک که جهت قایق رانی و پرورش ماهی مورد استفاده قرار گرفته است بر جاذبه و جمعیت بهره مند از امکانات پارک مذکور بطور محسوسی افزوده است.


دریاچه قایق رانی حسین آباد (بابا شیخ علی) 
در منطقه حسین آباد که بین شهرک واحد و محله بابا شیخ علی از محلات شهر نو بنیاد زاینده رود قرار دارد، در شمال این دریاچه و در منطقه حسین آباد مجموعه ای از باغات و اراضی کشت برنج وجود دارد که علی رغم نبود امکانات تا حد اندکی نیاز بعضی از مسافران را در استراحت و استفاده از طبیعت تأمین می نماید.

آبشار شاهلولاک(شاهلرا)
در فاصله ۹کیلومتری شهر باغبهادران و ۴ کیلومتری جنوب شهر چرمهین در دل سلسله جبال زاگرس آبشار طبیعی، زیبا و مفرح شاهلولاک با ارتفاع ۷۰ متر قرار دارد که بواسطه جذابیت فراوان خود در سراسر فصول بهار، تابستان و پاییز مورد استفاده خیل مشتاقان طبیعت قرار می گیرد. 

سلسله جبال البرز در این منطقه و در بطن کوه شاهلولاک یکی از بدیع ترین و چشم نوازترین مناظر طبیعی را به تصویر در آورده و با دو آبشار دايم و موقت در دامنه صخره های خود همه ساله میزبان شمار زیادی از افرادی است که از راه های دور و نزدیک و استان‌های هم جوار به منظور تفریح و تفرج به این مکان مراجعت می نمایند.
آبشار موقت شاهلولاک معروف به هلکی از اوایل فصل بهار تا اواخر اردیبهشت ماه جریان داشته که بواسطه میزان آبدهی و ارتفاع زیاد تا بلوئی شگفت آور از خلقت محسوب می گردد. آب جریان یافته از آبشار در قسمت پایین کوه نهر زلال و مصفائی را بوجود آورده که ضمن تعدیل در شرایط آب و هوایی و اکوسیستم منطقه نهایتا در بخش انتهایی مسیر خود اشجار و باغات اهالی را مشروب می نماید در دامنه این کوه درختان کهنسالی از جمله درخت گردو رشد و نمو یافته اند و منظره بدیعی را پدید آورده اند.
افراد برجسته شهرستان:
آیت ا... العظمی سید ابوالحسن مدیسه ای(اصفهانی)(ره) 
مشهور به اصفهانی فرزند مرحوم حاج محمد موسوی بین سالهای ۱۲۸۴و۱۲۷۶ قمری در روستای مدیسه لنجان متولد شد. وی حدود یک ربع قرن رهبری جهان تشیع را بعهده داشت.
آیت الله شیخ محمود شریعت (ره) فرزند مرحوم آیت ا...جلال الدین شریعت در سال ۱۲۹۲ درزرین شهر تولد یافت. وی در سال ۱۳۲۵ حوزه علمیه زرین شهر را بنا گذارده و به تدریس طلاب جوان منطقه پرداخت همچنین تأسیس مکتب زینب (س)در اصفهان از جمله فعالیتهای گسترده فرهنگی وعلمی این بزرگوار بود.مرحوم شیخ محمود شریعت در ۱۶ شهریور سال ۱۳۷۶ در سن ۸۵ سالگی دار فانی را وداع کرده وجسد وی پس از تشییع از اصفهان در مسجد جامع زرین شهر به خاک سپرده شد.
مرحوم استاد علی پرورش ریزی صنعتگر معروف ریز (زرین شهر) و سازنده پل فلزی معروف زرین شهر از چهره های ماندگار علمی وصنعتی منطقه لنجان به شمار می آید. وی جز پل معلق زرین شهر که در پنج ماه ساخته شد،دو پل فلزی دیگر نیز بین کرچکان وسعید آباد ونیز درچم علیشاه ساخته که هنوز نیز مورد استفاده اند و نیز گلدسته های آهنی مساجد جامع زرین شهر و چمگردان هم از کارهای آن مرحوم می باشد.
غذاهای محلی:
دم پخت مخصوصا از نوع آتشی (لاخلی) متداول‌ترین غذای محلی است که شهرت خاص دارد و در اصطلاح محلی ورگیر است یعنی کسی که این غذا را بخورد می تواند مقدار زیادی کار سنگین را با یک وعده ی آن انجام دهد. که در اصطلاح محلی به آن آش لاخلی می گویند. از دیگر آشها که می توان با آن پخت و در سده لنجان هنوز مرسوم است آش شیر (شیربرنج) است که معمولا با خرده لاشه ی آن درست می شود. آش شله ماش با سبزی، آش کشک، کته، انواع دمپخت ، شله زرد، و انواع چلو و پلوهای امروزی رانیز با این برنج تهیه می کنند.
در بین قدیمی ترها چندنوع آش مرسوم است که یکی از آنها به آش دندانی (آش دندونی) معروف و دیگری آش هفتاد ودو تن شهرت دارد.




قلعه کافر 
در شمال غرب و غرب شهر باغبهادران دشت هموار و باغات انبوهی وجود دارد که از سبزی و خرمی قابل توجه برخوردار می‌باشند. این محل که اینک وشمندجان وبشمگون خوانده می‌شود در گذشته ای دور و ادوار پیش از اسلام سمندگان نام داشته، آثار تاریخی اندکی که در این محل به دست آمده خصوصا خمره های سفالینی که در درون آنها اجساد مردگان قرار گرفته بود مؤید قدمت حیات اجتماعی و استقرار ساکنان اولیه منطقه در این محل در دوران پیش از اسلام می باشد و چنین به نظر می رسد که محدودیت منابع اقتصادی در این محل و کثرت جمعیت بتدریج موجب گسترش این محل به سوی شرق و جابجایی سکونت گاه‌ها به محدوده کنونی باغبهادران شده است.
در جوار این محل(وشمندجان) قلعه ای وجود دارد که در نزد عامه با عنوان قلعه کافر یا قلعه گبر خوانده می شود و در این قلعه آتشکده ای وجود داشته که در آن نگهداری می شده است. 

معماری این آتشکده با بنای آتشگاه اصفهان مطابقت دارد. این قلعه که اینک در محدوده منطقه سد چم آسمان واقع است و از این رو از دسترس عموم خارج است کهن ترین سند حیات اجتماعی در منطقه لنجان بشمار می آید و قدمت آن به نخستین دوران سلسله ساسانیان برمی‌گردد. 
مسجدصباحی 

در جنوب شرقی زرین شهر و در محلی که بنا به باور عمومی زیستگاه اولیه مردم این شهر بوده است مسجدی قرار داردکه با توجه به شواهد موجود توسط اسماعیلیان در دوران اقتدار آنان در این منطقه (قرن پنجم هجری) احداث گردیده. بنای اولیه این مسجد از خشت های بزرگ و ضخیم مشابه خشت های بکار رفته در ساختمان آتشگاه اصفهان متعلق به دوران ساسانی بنا گردیده است و از همین رو بسیاری از باستان شناسان قدمت بنای مذکور را به دوران پیش از اسلام مربوط دانسته و ماهیت اولیه آن را آتشکده ای مربوط به عصر حاکمیت ساسانیان می دانند. بنای قدیمی مسجد هشت ضلعی و ضخامت دیوارهای آن حدود ۲متر و سقف آن گنبدی با ارتفاع متوسط بوده و راهروهایی در شمال و جنوب و یک راه ورودی به پشت بام داشت ولی اینک تنها دارای یک گنبد و دو مناره و یک صحن کوچک اس. 
پل کله(پل قلعه) 

یکی از مشهورترین جاذبه های تاریخی منطقه لنجان پل کله می باشد که بر روی زاینده رود احداث گردیده است و در مجاورت روستاهای نوگران و مدیسه قرار دارد. این پل در آغاز پل قلعه نام داشته و به تدریج تحت تاثیر گویش های رایج پل کله خوانده شده است و قدمت آن به دوران صفویه و عصر سلطنت شاه عباس صفوی باز می گردد. 
قلعه باغبهادران 
در کناره شمالی شهر باغبهادران و در مرتفع ترین نقطه آن آثاری از قلعه نظامی بر جای مانده است که اینک قلعه باغبهادران خوانده می شود. معماری قلعه با سبک قلاع عصر صفویه و افشاریه مطابقت دارد و آن را می‌توان از جمله آثار و ابنیه احداث شده در عصر نادری دانست، نقش این قلعه در حفاظت مردم شهر از معرض تهاجم و جنایات دشمنان بوده است و پناهگاه مردم در زمان خطر بشمار می آمده است.
قلعه دارای چهار برج بزرگ گلی سه طبقه و سه اطاق بزرگ بوده و مردمی که در زمان نا امنی به این قلعه پناه می بردند از آب چشمه ای که در آن جاری بوده سیراب می‌شدند.
آثار دیگری که متأسفانه تخریب شده اند گورستان زرتشتیان در جوار آبشار شاهلولاک چرمهین، حمام متعلق به دوران صفویه در سده لنجان و کاروان سرای معتبر بیستجان که در عصر شاه عباس بنا گردیده و تا یکصد سال پیش همچنان رونق داشته است از جمله آثار تخریب شده منطقه می باشند که اینک جز اندک خرابه ای از دیوارهای آنان یا روایاتی از وجود آنان اثر دیگری در دست نیست.