کشتار فلسطينيان در فاجعه‌ي سپتامبر سياه 1970

به گزارش ايمنا، در تاريخ 26 شهريورماه سال 1349 فاجعه‌اي رخ داد که سپتامبر سياه نام گرفت.
هفدهم سپتامبر سال 1970 ارتش اردن با حمله‌ي همه‌جانبه به مراکز تجمع چريک‌هاي فلسطيني در اردن طي ده روز متوالي به اخراج و کشتار فلسطينيان پرداخت.
پس از پيروزي فلسطيني‌ها در نبرد کرامه و از پاييز سال 1968، اردن به‌تدريج مرکز فعاليت فلسطينيان شد. به‌طوري‌که شش هزار چريک فلسطيني و بيش از پانزده هزار جوان عرب با سازمان الفتح در شهر عمان اردن جهت پيشبرد اهداف انتفاضه با يکديگر همکاري مي‌کردند.
از سال 1969 بيشتر عمليات نظامي فلسطينيان عليه نظاميان رژيم صهيونيستي از داخل خاک اردن آغاز مي‌شد. شاه حسين پادشاه اردن در دهم آوريل 1969، طرح ده ماده‌اي خود را علاوه بر پذيرش قطعنامه‌ي 242 شوراي امنيت مبني بر برقراري صلح پايدار در منطقه که در آن همه‌ي کشورها داراي حق حيات باشند، ارائه کرد و حتي آن را به‌طور مبسوطي گسترش داد.
اين طرح که در زمينه‌ي کشتيراني در خليج عقبه و کانال سوئز امتيازي بيشتر از قطعنامه‌ي ياد شده به رژيم صهيونيستي مي‌داد با واکنش تند فلسطيني‌ها مواجه شد.
پس از عدم پذيرش اين طرح از سوي فلسطيني‌ها، ارتش اردن در چهارم سپتامبر سال 1970 مقر کميته‌ي مرکزي سازمان آزادي‌بخش فلسطين را مورد حمله‌ي نظامي قرار داد. دليل اين حمله بروز سوءقصد در روز اول سپتامبر همان سال به شاه حسين بود.
اما بعد از اين تاريخ، وضعيت وخيم‌تري شکل گرفت و دولت اردن در روز 16 سپتامبر همان سال با تشکيل يک کابينه‌ي نظامي عملاً به ساف اعلان جنگ کرد. در همين وضعيت سي تا چهل هزار چريک فلسطيني نيز تحت فرماندهي ياسر عرفات وضعيت و آرايش نظامي به خود گرفتند.
در 17 سپتامبر سال 1970 ارتش اردن به فرمان ملک حسين پادشاه با حمله‌ي همه‌جانبه به مراکز تجمع چريک‌هاي فلسطيني در اردن طي ده روز به کشتار فلسطينيان پرداخت. بعد از اين واقعه در تاريخ 26 سپتامبر همان سال دولت اردن کابينه‌ي نظامي را کنار گذاشت و يک کابينه‌ي غيرنظامي به رهبري احمد طوقان تشکيل داد.
خاطرنشان مي‌سازد که در جنگ‌هاي خونيني که در فاصله‌ي هفدهم سپتامبر تا ششم اکتبر همان سال اتفاق افتاد هزاران فلسطيني کشته و مجروح شدند و فاجعه‌ي سپتامبر سياه بدين‌صورت شکل گرفت.