اگر نمره ورزش فرزندم ۲۰ نشود، معدل او پایین می آید!

خبرگزاري ايمنا - صحبت‎هایی از این دست که بیشتر آنها نتیجه بخش هم بوده در مدارس کشور زیاد شنیده می‎شود. فرقی هم ندارد مدرسه پسرانه است یا دخترانه. رده ابتدایی است یا راهنمایی یا دبیرستان. آنچه آشکارا دیده می‎شود اینکه زنگ ورزش فرصتی مغتنم شمرده می‌شود برای جبران عقب ماندگی دانش آموزان در سایر درس‌ها که هیچ شباهتی هم به ورزش ندارند!
البته این امری طبیعی به نظر می‌رسد وقتی کمتر کسی جویای وضعیت ورزش دانش آموزان می‌شود. حتی خود والدین که بعضاً برای تحصیل فرزندان‎شان هزینه‌های بالا صرف کرده و وقت زیادی هم می‌گذارند اما میزان توجه آنها به ورزش نزدیک به صفر است. مگر زمان‌هایی که به خاطر معدل پیگیر نمره بهتر فرزند دانش آموز خود در ورزش می‌شوند.
بسیاری از والدین پس از مراجعه به مدارس فرزندان خود، از هر معلمی و درسی جویا می‌شوند به جز ورزش! برخی والدین اعتقاد دارند نمرات بالا در ورزش حق مسلم فرزندان آنهاست و در مواردی اینگونه اعتراض خود را به نمرات پایین فرزند خود در ورزش اعلام می‌کنند:چون اعتقاد دارند اگر نمره ورزش فرزندشان ۲۰ نشود، معدل او پایین می آید. به همین دلیل است که بیشتر والدین از هر معلمی وضعیت درسی فرزند خود را جویا می شوند به جز معلم ورزش!
ورزش و زنگ ورزش در مدارس، زمینه هایی ابتدایی برای شناسایی استعدادهایی است که می‌توانند در آینده یکی از ملی پوشان و مدال آوران ورزش ایران در رشته و عرصه‌ای مختلف باشند. البته اگر معلم ورزش از شیوه های استعدادیابی آگاه باشد.
همه اینها در حالی است که ورزش و به خصوص معلم ورزش نقش مهم و تاثیرگذار در امر اهداف آموزشی و سلامت دانش آموزان دارند. به همین دلیل است که از سالیان دور معلم ورزش به خصوص در کشورهای پیشرفته اگر نقش و جایگاهی مهم‌تر و برجسته تر از سایر معلمان نداشته باشد، نقش کم اهمیت‌تري ندارد.
معلم ورزش ارتباط مستقیمی با توسعه سلامت جسمی و روانی دانش آموزان و آموزش شیوه‌های صحیح زندگی سالم دارد. ارزیابی سلامت جسمی اولیه و بهبود شاخص‌های سلامت دانش آموزان، بهبود مهارت‌های حرکتی و ورزشی آنها از وظایف معلم ورزش است.
به همین دلیل در کشورهای پیشرفته که آموزش پرورش پیشرفته‌ای هم دارند، برای معلم ورزش جایگاهی برابر با سایر معلمان در نظر گرفته می‌شود و نقش‌هایی مانند سازماندهی و اجرای دقیق فوق برنامه‌ها هم به معلم ورزش نسبت داده می‌شود. فوق برنامه‎هایی تفریحی آموزشی که از مسابقات و تمرینات داخل مدرسه تا خارج از مدرسه را در برمی‎گیرد.
با همه اینها جایگاه اصلی معلم ورزش هنوز در کشورمان شناخته و ایجاد نشده است. البته اوضاع نسبت به گذشته بهتر شده اما هنوز تا رسیدن به نقطه عالی راه زیادی مانده است.
برای هویت دادن به ورزش به معنای واقعی کارهای زیادی انجام شده است اما نمی‎توان توقع داشت که یک شبه اتفاقات جدید زیادی افتاده و دیگر زنگ ورزش، زنگ تفریح تلقی نشود. باید در این زمینه فرهنگ‎سازی شود.
همه اینها نیازمند آن است که جایگاه معلمان ورزش در آنجایی که باید باشد، حفظ شود. چرا که اگر معلم دیگری که فاقد مهارت‌های ورزشی باشد و غیر متخصص، می‌تواند موجب بی توجهی دانش آموزان به ورزش و سلامتی در بزرگسالی شود.
ورزش و زنگ ورزش در مدارس، زمینه هایی ابتدایی برای شناسایی استعدادهایی است که می‌توانند در آینده یکی از ملی پوشان و مدال آوران ورزش ایران در رشته و عرصه‌ای مختلف باشند. البته اگر معلم ورزش از شیوه های استعدادیابی آگاه باشد. بنابراین معلمان ورزش باید به گونه ای تربیت شوند که بتوانند مهارتهای لازم برای تاثیرگذاری به عنوان "معلم ورزش" را به دست آورند.
مجموعه این مباحث تاکید و تاملی بر شناخت و ایجاد جایگاه شایسته معلم ورزش در مدارس است. لازم است نگرش ها نسبت به معلم ورزش و كلاس او تغییر کند. باید جایگاه معلم در راستای جایگاه معلمان سایر دروس قرار گیرد. کاملاً برابر و چه بسا در بسیاری موارد بالاتر از سایرین. برای رسیدن به این منظور مهمترین اقدام تلاش برای تغییر نگرش مسؤولان و خانواده ها نسبت به معلم ورزش و درس ورزش است. در گام بعدی ایجاد نظام آموزشی مناسب در تربیت معلم ورزش مجهز به مهارت های لازم در ایفای نقش‌های یاد شده است و در گام دیگر، ایجاد نظام شرایط احراز در جذب و به کارگیری بهترین گزینه های ممکن در این شغل حساس و بسیار مهم است.
البته در کنار این موارد باید به مشکلات مدارس و کمبود فضاهای ورزشی هم اشاره کرد که متاسفانه در اکثر مدارس ما فضاهایی برای ورزش کردن دانش اموزان وجود ندارد و همین امر دست معلمان برای انجام وظیفه به معنای واقعی را بسته است. 

منبع: پرتال تخصصی تندرستی و علوم ورزشی