اصفهان بخش عمده ای از این مزیت را مدیون شهرهای استان و شهرستانهای همجوار خود است.
از جمله این شهرستانها شهرضاست که در فاصله ۷۰ کیلومتری جنوب شهر اصفهان واقع شده است و زمینه های تاثیرگذاری و تاثیر پذیری این دو شهر از یکدیگر سبب نزدیکی و در عین حال وابستگی فراوان این دو شهر به یکدیگر شود.
اصلی ترین موضوع ایجاد ارتباط بین دو شهر شهرضا و اصفهان جاده ترانزیت شمال – جنوب است که با گذشتن از این دو شهر آنها را به هم مرتبط میکند.
در بخش اقتصاد این دو شهر بیشتر در حوزه تبادل مواد اولیه و محصولات و تولیدات، با هم در ارتباط هستند.
از زمان های گذشته سفال و سرامیک از صنایع اصلی هنرمندان و صنعتگران شهرضا بوده است.
ساخت و تولید این ظروف و محصولات با برچسب شهرضا سبب رغبت گسترده خریداران و تجار میشده است.
از طرف دیگر جمعیت انبوه، بازارهای متنوع فروش و سلایق متنوع خریداران در اصفهان سبب میشده تا هنرمندان و صنعتگران سفال و سرامیک شهرضا این محصول را بیشتر در اصفهان به فروش رسانند.
بنا بر این اصفهان یکی از بازارهای اصلی فروش این محصول بوده است، از طرف دیگر وجود کارگاههای گسترده تولید فرش و گلیم در اصفهان و نیاز این کارگاهها به نیروی کار سبب میشده تا از قدیم عده فراوانی از سکنه شهرضا برای کار در این کارگاهها راهی اصفهان شوند.
همین مسئله از جمله علتهای رواج هنر فرش بافی در شهرضا و تبدیل آن به یکی از صنایع مهم منطقه بوده است.
اما روند کند اقتصاد سنتی اندک اندک جای خود را به مدلهای نوین تولید و توزیع درآمد داد و البته شهرضا و اصفهان هم از این تغییر بی نصیب نماندند.
ساخت و توسعه شهرکهای جدید صنعتی نخست در اصفهان آغاز شد و بالطبع همین مسئله باعث سرازیر شدن سیل جمعیت متقاضی کار از شهرهای اطراف و از جمله شهرضا به سوی اصفهان شد.
این کارگران کارخانه های صنعتی اگر میتوانستند در اصفهان ساکن میشدند و اگر در شهرضا می ماندند برای کار به اصفهان می آمدند.
تولید اینگونه منابع درآمدی جدید برای مردم شهرضا از یکطرف باعث ایجاد رفاه اقتصادی بیشتر و از طرف دیگر گسترش فرهنگی آن شد.
کودکان بیشتری توانستند به مدرسه بروند و هم استادکاران جدیدی تربیت شدند. بازنشتگان شهرکهای صنعتی بعدها از جمله واسطه های معتبر و فروشندگان محصولات در شهرضا شدند.
بخشی از مردم شهرضا به کشورهای حاشیه خلیج فارس برای کار عظیمت کردند که اطلاع از زائقه و بازار مصرف این کشورها سبب ایجاد تنوع در تولید محصولاتی نظیر فرش، سفال، گلیم و سایر صنایع دستی شود که خود این امر به افزایش تعداد کارگاهها و مغازه های فروش کمک چشمگیری نمود.
بخش عمده ای از رواج اقتصادی دهههای ۶۰،۵۰ و۷۰ هجری در منطقه اصفهان مرهون همین عامل بود که خود نوعی صادرات کوچک منطقه ای به شمار میرفت.
احداث کارخانه های بزرگ تولید فولاد و آهن در منطقه مبارکه اصفهان که در آن زمان بخشی از شهرستان شهرضا محسوب میشد علاوه بر آنکه باعث تولید ثروت در این منطقه شد زمینه ایجاد صنایع تبدیلی و بازاریابی و فروش را در مناطقی نظیر دشت مهیار، جی اصفهان و اطراف شهرضا فراهم ساخت.
ارزانی زیرساختهای لازم برای ایجاد کارخانه ها و کارگاهها در اطراف شهرضا سبب رغبت بخش قابل توجهی از سرمایه گذاران بخش صنعت شهرضا به ایجاد صنایع پایه و تبدیلی در این منطقه شد.
قابل توجه آنکه در میان شهرهای استان سرمایه گذاران اصفهان در این بخش گوی سبقت را از دیگران ربودند.
این گرایش گسترده سبب ایجاد دو شهرک بزرگ صنعتی سپرآباد و شیمیایی رازی در شهرضا شد.
احداث این شهرکها در سالهای اخیر باعث تغییر چرخه تولیدی محصولات شده به نحوی که بخش عمده ای از مواد اولیه در حوزه صنایع نفت و گاز و مواد شیمیایی در شهرکهای صنعتی شهرضا تولید و سپس برای تبدیل به محصولات نهایی به اصفهان حمل میشوند.
در کل محصولاتی نظیر ظروف یکبار مصرف، محصولات سلولزی، میز و اتوماسیون اداری، لوازم خانگی و مواد بهداشتی ساختمانی از جمله محصولاتی است که در این چرخه تبادل ساخته و روانه بازارهای مصرف میشوند./
نظر شما