به گزارش ايمنا، در بخش تازههاي پايگاه اطلاعرساني دفتر مرجع عاليقدر حضرت آيتالله العظمي مظاهري تحت عنوان «در پرتو اخلاق» بخشي از بيانات معظمله دربارهي "انسان، ظالم به خودش" آمده است که در ادامه، خلاصهاي از اين بحث را ميخوانيم.
قرآن شريف ميفرمايد: امانت خود را به عالم هستي عرضه داديم، هيچكس نتوانست بپذيرد، هيچ موجودي چه ملك و چه غير ملك نتوانست بپذيرد «و حملها الانسان»، فقط انسان آن را حمل كرد.
«إنّا عَرضنا الأمانة عَلي السَّموات و الأرض و الجبال فَأبين أن يَحمِلنَها وَ أَشفَقن مِنها و حَمَلها الانسان إنَّه كان ظَلوماً جهولا»
اما اين انساني كه امانت را پذيرفت، به خود خيلي ظالم و جاهل است.
قرآن ميگويد: «ظلوماً جهولاً» صيغهي مبالغه آورده، راستي اينچنين است، انسان به خودش خيلي ظالم و جاهل است. زيرا خود را نشناخته است. تمام مصيبتهاي دنيا از همينجا سرچشمه ميگيرد.
اميرالمؤمنين (سلام الله عليه) در روايتي همين مطلب را ميفرمايند:
«من كان همّه بطنه فَقيمتُه ما يَخرُجُ عن بَطنِه»
اگر هم و غم کسي شكمش باشد، او اصلاً قيمت ندارد، قيمتش همان است كه از شكمش بيرون ميآيد.
راستي انسان جهول است، يعني خود را نشناخته، دنياي روز «انسان» را نشناخت، لذا مثل كرم ابريشم به دور خود ميتند و خود را خفه ميكند.
آدمي كه به فكر شكم و جنبههاي مادي خود باشد اينطور است؛ انساني كه نداند به كجا ميتواند برسد، نداند يك وقت به جايي ميرسد كه جبرئيل به آن مقام راه ندارد، انساني كه ميتواند به قرب خداوند برسد، در اثر حب دنيا به اين حد سقوط ميكند.
گفتني است سلسله مطالب «در پرتو اخلاق» که شصت و پنجمين شمارهي آن را خوانديم، از سلسله دروس اخلاق حضرت آيتالله العظمي مظاهري برگرفته شدهاند.
خبرگزاري ايمنا: انساني كه نداند به كجا ميتواند برسد، نداند يك وقت به جايي ميرسد كه جبرئيل به آن مقام راه ندارد، انساني كه ميتواند به قرب خداوند برسد، در اثر حب دنيا به اين حد سقوط ميكند.
کد خبر 13335
نظر شما