در ۱۳ آبان ۵۸ و روزهای بعدش چه گذشت؟

خبرگزاری ایمنا: بعد از تصرف سفارت سه سایت جاسوسی امریکا در ایران که یکی در کبکان، دومی در کرج و دیگری در بهشهر تا روز تسخیر فعال بودند و در ان روز امریکایی هایی که در انها مستقر بودند تمامی دستگاهها را شکسته و افراد آن تماما متواری شدند.

بخش دوم

خاطرات شاهد عینی از فتح لانه جاسوسی: تشکیلات آمریکاییها پیچیده بود

در مورد تشکیلات سفارت امریکا در تهران این سفارتخانه یک تشکیلات گسترده ای داشت که تقریبا کاملترین چارت تشکیلاتی در میان سفاتخانه های خارجی را امریکایی ها داشتند و عناصر عمدتا ورزیده و به اصطلاح با سابقه و با تجربه اش را از جاهای مختلف دنیا ماموریت تهران می دادند.
در آن زمانی که لانه جاسوسی تصرف شد از لحاظ پست های سازمانی ما اسامی را داریم. کسانی که در این بخش کار می کردند عضو رسمی سازمان سیا بودند.
مسئول این بخش آقای توماس آهرن بود که فردی بسیار پیچیده ای بود و خودش هم در مصاحبه اعتراف کرد که من عضو رسمی سیا هستم و سوابق خدمتی اش را هم در کل دنیا گفت. سیا در تهران ۵عضو رسمی داشته است البته تعدادی از پرسنل رسمی سیا به واسطه پیروزی انقلاب از ایران رفته بودند آن افراد در ساختمان موسوم به گلف اقامت داشتند یک بخش مستشاری داشتند که کار فروش سلاح و کنترل تسلیحات نیروهای دفاعی و نظامی ایران را برعهده داشتند غیر از مستشارهایی که کار فروش و معاملات و غیره را داشتند قسمت اطلاعات دفاعی داشتند که بیشتر کارهای جمع آوری اطلاعات را در منطقه خاورمیانه و انهم تنها در ایران انجام می دادند.
بعد از تصرف سفارت سه سایت جاسوسی امریکا در ایران که یکی در کبکان، دومی در کرج و دیگری در بهشهر تا روز تسخیر فعال بودند و در ان روز امریکایی هایی که در انها مستقر بودند تمامی دستگاهها را شکسته و افراد آن تماما متواری شدند تا روز سیزدهم آبان این سه سایت که بیشتر جمع آوری اطلاعات مخابراتی کشور ابرقدرت همسایه یعنی شوروی را می کردند در ایران فعال بودند و کسی هم اطلاع نداشت.
بخش روابط بین الملل فرهنگی داشتند که کنترل مسائل فرهنگی و قسمت به اصطلاح آموزش زبان را اینها عهده دار بودند قسمت اداری، کشاورزی کنسولی اقتصادی و سیاسی هم از قسمتهای فعالشان در تهران بود که بروس لینگن مسئولش بود که درست لحظه ای که ما به داخل سفارت رفته بودیم ایشان با قطب زاده وزیر خارجه وقت در وزارت خارجه ملاقات رسمی داشت که با یک محافظ و همراهش در آنجا بودند و مدت یکسال در وزارتخانه نگه داشته شدند و پس از یکسال آنها را تحویل ما دادند.

تسخیر لانه جاسوسی شیطان بزرگ از منظر آمار و ارقام
• صبح روز ۱۳آبان ۱۳۵۸ شمسی ، تعدادی از دانشجویان دانشگاه‌های تهران (دانشگاه صنعتی شریف، دانشگاه پلی تکنیک، دانشگاه ملی و دانشگاه تهران) گرد هم آمدند تا در یک حرکت هماهنگ به سوی ساختمان سفارت آمریکا در تهران حرکت کنند. عده‌ای باید پس از ورود به ساختمان سریعاً مراجعه و گفت‌ و گو با ارگان های مربوطه را آغاز می‌کردند، برخی باید که ورود محمد موسوی خوئینی‌ها را تدارک می‌دیدند و گروهی نیز باید امر تبلیغات را بر عهده می‌گرفتند. دختران دانشجو نیز باید آهن ‌برهایی که برای بریدن قفل و زنجیرهای در سفارت تهیه شده بود را زیر چادرهایشان حمل می‌کردند.
آنها از اعضای حزبهای مختلف بودند ازجمله شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت که در اشغال سفارت آمریکا از این شورای مرکزی
• ابراهیم اصغرزاده
• محسن میردامادی
• حبیب الله بیطرف
• رضا سیف اللهی
• رحیم باطنی(معاون جهاددانشگاهی)
برنامه فتح لانه جاسوسی را تدارک دیدند.

گروگان گرفتن ۶۶ نفرآمریکایی
• ۶۶گروگان (۶۳ نفر از سفارت آمریکا و ۳ نفر از دفتر کنسولگری در وزارت امور خارجه) از تاریخ ۴ نوامبر ۱۹۷۹ تا ۲۰ ژانویه ۱۹۸۱ گروگان بوده‌اند گروه ۶۳ نفری در سفارت و گروه ۳ نفری در وازرت امور خارجه نگهداری می‌شدند.
• ۱۳ نفر از گروگان‌ها بین ۱۹ و ۲۰ نوامبر ۱۹۷۹ آزاد شدند و یک نفر از آنها در ۱۱ ژوئیه ۱۹۸۰ آزاد شد. ۵۲ نفر باقیمانده ۴۴۴ روز به عنوان گروگان در اختیار و کنترل گروه دانشجویان بودند و در نهایت در ۲۰ ژانویه ۱۹۸۱ آزاد شدند. 
شش دیپلمات گریخته
در روز اشغال سفارت، شش دیپلمات آمریکایی توانستند بگریزند و در سفارت‌خانه‌های دولت سوئد و کانادا پناه گیرند و در نهایت در ۲۸ ژانویه ۱۹۸۰ با گذرنامه‌های کانادایی از ایران خارج می‌شوند.
رابرت آندرز، ۲۴ ساله، افسر کنسولی مارک جی. لیجک، ۲۹ ساله، افسر کنسولی کورا آ. لیجک، ۲۵ ساله، دستیار کنسولی هنری ل. شاتز، ۳۱ ساله، وابسته کشاورزی جوزف د. استافورد، ۲۹ ساله، افسر کنسولی کاتلین ف. استافورد، ۲۸ ساله، دستیار کنسولی.

۱۳ گروگان آزادشده
از ۱۹ تا ۲۰ نوامبر ۱۹۷۹، سیزده گروگان که زن یا سیاه‌پوست بودند، آزاد شدند :
۱. کیتی گراس، ۲۲ ساله، منشی
۲. سر گروهبان جیمز هیوز، ۳۰ ساله، مدیر اداری نیروی هوایی آمریکا
۳. لیلیان جانسون، ۳۲ ساله، منشی
۴. سر گروهبان لدل میپلز، ۲۳ ساله، محافظ تفنگداران دریایی
۵. الیزابث مونتاگن، ۴۲ ساله، منشی
۶. گروهبان ویلیام کوآرلز، ۲۳ ساله، محافظ تفنگداران دریایی
۷. للوید رولینز، ۴۰ ساله، افسر اداری
۸. کاپیتان نیل (تری) رابینسن، ۳۰ ساله، افسر اداری
۹. تری تدفورد، ۲۴ ساله، منشی
۱۰. سر گروهبان جوزف وینسنت، ۴۲ ساله، مدیر اداری نیروی هوایی آمریکا
۱۱. سر گروهبان دیوید واکر، ۲۵ ساله، محافظ تفنگداران دریایی
۱۲. جان والش، ۳۳ ساله، منشی
۱۳. سرجوخه وزلی ویلیامز، ۲۴ ساله، محافظ تفنگداران دریایی

۵۲ گروگان باقیمانده
۱. توماس ال.آهرن کهتر، ۴۸ ساله، افسر کنترل مواد مخدر
۲. کلیر کورتلند بارنس، ۳۸ ساله، متخصص ارتباطات
۳. ویلیام ای.بلک، ۴۴ ساله، افسر ارتباطات و ضبط
۴. رابرت اُ. بلاکر، ۵۴ ساله، افسر اقتصادی متخصص در زمینه نفت
۵. دانلد جی.کوک، ۲۶ ساله، کنسول یار
۶. ویلیام جی.دوگرتی، ۳۳ ساله، دبیر سوم هیئت اعزامی آمریکا به ایران
۷. فرمانده ناوبان یکم رابرت انگلمن، ۳۴ ساله، وابسته نیروی دریایی
۸. سر گروهبان ویلیام گالگوس، ۲۲ ساله، محافظ تفنگداران دریایی
۹. بروس دبلیو.جرمن، ۴۴ ساله، افسر اعتبارات
۱۰. دوان ال.جیلت، ۲۴ ساله، متخصص ارتباطات و اطلاعات نیروی دریایی
۱۱. آلن بی.گلانسینکسی، ۳۰ ساله، افسر امنیتی
۱۲. جان ای.گریوس، ۵۳ ساله، افسر روابط عمومی
۱۳. جوزف ام.هال، ۳۲ ساله، وابسته نظامی با درجهٔ ستوان یار
۱۴. سر گروهبان کوین جی.هرمنینگ، ۲۱ ساله، افسر تفنگداران دریایی
۱۵. گروهبان دوم دانلد آر.هوهمن، ۳۸ ساله، پزشک ارتش
۱۶. سرهنگ للند جی.هالند، ۵۸ ساله، وابسته نظامی
۱۷. مایکل هاولند، ۳۴ ساله، آجودان تیمسار امنیتی و یکی از سه تنی که در وزارت امور خارجه ایران نگهداری می‌شدند
۱۸. چارلس ای.جونس کهتر، ۴۰ ساله، متخصص ارتباطات و اپراتور دور نویس، تنها آمریکایی سیاهپوستی که در نوامبر ۱۹۷۹ آزاد نشد
۱۹. مالکوم کالپ، ۴۲ ساله، مقام ناشناخته
۲۰. مورهد سی.کندی کهتر، ۵۰ ساله، افسر اقتصادی و بازرگانی
۲۱. ویلیام اف.کیوف کهتر، ۵۰ ساله، سرپرست(مدیر) مدرسه آمریکایی در اسلام آباد پاکستان که در زمان اشغال به تهران مراجعه کرده بود.
۲۲. سرجوخه استیون دبلیو کرتلی، ۲۲ ساله، محافظ تفنگداران دریایی
۲۳. کاترین ال.کوب، ۴۲ ساله، افسر فرهنگی سفارت و یکی از دو گروگان زن
۲۴. فردریک لی کوپکه، ۳۴ ساله، افسر ارتباطات و متخصص الکترونیک
۲۵. ال. بروس لینگن، ۵۸ ساله، کاردار سفارت و یکی از سه تنی که در وزارت امور خارجه ایران نگهداری می‌شدند
۲۶. استیون لاوترباخ، ۲۹ ساله، افسر اداری
۲۷. گری ای.لی، ۳۷ ساله، افسر اداری
۲۸. سر گروهبان پول ادوارد لویس، ۲۳ ساله، محافظ تفنگداران دریایی
۲۹. جان دبلیو لیمبرت، ۳۷ ساله، افسر سیاسی
۳۰. سر گروهبان جیمس ام.لوپز، ۲۲ ساله، محافظ تفنگداران دریایی
۳۱. سر گروهبان جان دی.مک کیل، ۲۷ ساله، محافظ تفنگداران دریایی
۳۲. مایکل جی. مترینکو، ۳۴ ساله، افسر سیاسی
۳۳. جری جی.میل، ۴۲ ساله، افسر ارتباطات
۳۴. گروهبان دوم مایکل ای.مولر، ۳۱ ساله، رهبر واحد محافظان تفنگداران دریایی
۳۵. برت سی.مور، ۴۵ ساله، مشاور(مستشار) برای امور مدیریتی
۳۶. ریچارد اچ.مورفیلد، ۵۱ ساله، رئیس(ژنرال) کنسول آمریکایی در ایران
۳۷. کاپیتان پول ام.نیدمن کهتر، ۳۰ ساله، افسر ستاد لجستیک نیروی هوایی
۳۸. رابرت سی.اود، ۶۵ ساله، افسر بازنشسته خدمات خارجی بر روی(دربارهء) شغل موقت در تهران
۳۹. سر گروهبان گریگوری ای.پرسینگر، ۲۳ ساله، محافظ تفنگداران دریایی
۴۰. جری پلوتکین، ۴۵ ساله، تاجر غیر دولتی که به تهران مراجعه کرده بود
۴۱. استوار ارشد رجیس رگان، ۳۸ ساله، افسر وظیفه ارتش و عهده دار دفاع از افسران وابسته نظامی
۴۲. سرهنگ دوم دیوید ام.روئدر، ۴۱ ساله، نمایندهٔ وابستگان نیروی دریایی
۴۳. باری ام.روسن، ۲۶ ساله، وابسته مطبوعاتی
۴۴. ویلیام بی.رویر کهتر، ۴۹ ساله، نایب رئیس اجرایی انجمن ایران-آمریکا
۴۵. سرهنگ توماس ای.شافر، ۵۰ ساله، وابسته نیروی هوایی
۴۶. سرهنگ چارلس دبلیو.اسکات، ۴۸ ساله، افسر ارتش و وابسته نظامی
۴۷. فرمانده دانلد ام.شارر، ۴۰ ساله، وابسته ناوگان هوایی
۴۸. سر گروهبان رادنی وی(راکی).سیکمان، ۲۲ ساله، محافظ تفنگداران دریایی
۴۹. گروهبان دوم جوزف سوبیک کهتر، ۲۳ ساله، پلیس نظامی برای دفاع از پرسنل ستاد وابستگان
۵۰. الیزابت آن سویفت، ۴۰ ساله، رئیس قسمت سیاسی سفارت و یکی از دو گروگان زن
۵۱. ویلیام التامسث، ۳۹ ساله، افسر بالا رتبه سیاسی و یکی از سه تنی که در وزارت امور خارجه ایران نگهداری می‌شدند
۵۲. فیلیپ آر.وارد، ۴۰ ساله، افسر اداری 

در این عملیات از اعضای شورای بازو
علي اصغر زحمتکش(مسوول حفاظت از گروگان ها)
عباس عبدي (به دلیل مشکلات شخصی جدا شد وبه شیراز رفت)
سيدمحمد هاشمي اصفهاني ازمدیران نفتی ( ازدواج با معصومه ابتکار)
اکبر رفان(اولین فرمانده نیروی هوایی سپاه)
محمدرضا خاتمي(روابط عمومی)
محسن امين‌زاده
رحمان دادمان
شمس‌الدين وهابي
وفا تابش
محمدنعيمي‌پور
حسين شيخ‌الاسلام
فروز رجايي‌فر در این عملیات نقش داشتند.

پیوستن به سپاه
• مهر۵۹ همزمان با فراغت دانشجويان خط امام از نگهداري گروگان‌ها، عراق تهاجم ناجوانمردانه‌اي را به مرزهاي غربي کشور آغاز کرد. اکثر دانشجويان نيز که دردوران حفاظت از گروگان‌ها دوره‌هاي آموزش نظامي را به صورت کامل درپادگان‌هاي شمال کشور گذرانده بودند، به جبهه رفتند. همچنين ارتباطات گسترده قبلي با سپاه پاسداران سبب شد تا اکثر دانشجويان لباس سبز پاسداري را به تن کنند.

اعضای پیوسته به سپاه
• اکبر رفان اولين فرمانده نيروي هوايي سپاه
• حسين دهقان به لبنان رفت و بعدها رئيس بنياد شهيد انقلاب اسلامي شد.
• عليرضا افشار رئيس ستاد مشترک سپاه پاسداران، فرمانده کل بسيج و معاون فرهنگي ستاد کل نيروهاي مسلح
• رضا سيف‌اللهي مسئول اطلاعات سپاه و اولين فرمانده نيروي انتظامي شد
• احمد حسيني
• حسين کمالي
• احمدرضا کاظمي (پسرعموي شهيد احمد کاظمي)
• علي زحمتکش
• محمدرضا خاتمي
• عزت‌الله ضرغامي
• محمد علي جعفري
• محسن میردامادی اولین معاون روابط بین الملل سپاه

شهدا
محمد فاضل
علي حاتمي (اولین نفر که از دیوارسفارت بالارفت)
محسن وزوايي
عباس ورامینی
علي صبوري
علي‌رضا هادي‌پور
حسين شوريده
غلامحسين بسطامي فرمانده سپاه سوسنگرد
سید حسين علم‌الهدي
عبدالرحمن يا علي 
حسين سيف
فضل‌الله عابديني
 مهدی رجب‌بيگي
حميد صفايي 
جلال شرفي مدد
حسين بهادري

سرنوشت مکان سفارت
لانه جاسوسي تا چند سال در اختياردانشجويان بود، کار بررسي اسناد ادامه داشت و عصرهاي جمعه به بهانه ديدار،مسابقه فوتبالي نيز در زمين ورزش برگزار مي‌شد اما با تصميم دولت درسال ۶۴ لانه جاسوسي تحويل سپاه پاسداران شد. اسناد و مدارک نيز منتشر شد(۷۴جلد كتاب)
وآنچه منتشر نشده بود، در اختيار وزارت تازه تأسيس اطلاعات قرار گرفت.

ازدواج دانشجویان پیرو خط امام با یکدیگر
• ابراهیم اصغر زاده با طاهره رضازاده
• سيدمحمد هاشمي اصفهاني با معصومه ابتکار
• محسن میردامادی با زهرا مجردی
• حسین شوریده (شهید) با فیروزه آبادی

آثار فتح لانه جاسوسی
۱-جلوگیری از تدوام توطئه آمریکا از داخل کشور علیه جمهوری اسلامی
۲-افشای رابطین آمریکا در داخل کشور
۳-شکست هیمنه ی آمریکا
۴-شجاعت ملتهای مسلمان منطقه
۵-اثبات دخالت‌ آمریکا در امور داخلی یران وطراحی وتوطئه های مختلف-قبل وبعد از پیروزی انقلاب
۶-حمله به طبس وتحمل شکست مضاعف

برائت جویان
ماجراي پشيماني کساني که در تسخير سفارت امريکا در تهران نقش داشتند، از همان شب۱۳ آبان آغاز شد. حاتم قادري و جواد مظفر دو دانشجوي دانشگاه ملي به دليل حمايت امام از حرکت دانشجويان از لانه خارج شدند. سه روز بعد چند دانشجوي ديگر نيز با بيان اين‌که هرچند تسخير، يک حرکت ضد‌امپرياليستي است، اما اين راه مبارزه با امپرياليسم نيست! از لانه خارج شدند.
تقی محمدی
تقي محمدي از نزديکان بهزاد نبوي و خسرو تهراني بود، بعدها به اطلاعات نخست‌وزيري رفت و پس از انفجار هشت شهريور به سفارت ايران در افغانستان فرستاده شد، اما اسدالله لاجوردي به دليل نزديکي او با مسعود کشميري عامل انفجار نخست‌وزيري، او را از کابل فراخواند و بازداشت کرد. تقي محمدي که در بازداشتگاه براي اعتراف اعلام آمادگي کرده بود، به طرز مشکوکي ساعاتي بعد با کمربند خودکشي کرد. کارشناسان امنيتي دادستاني انقلاب معتقد بودند که اين‌گونه خودکشي، امکان ندارد و اشخاص ديگري احتمالاً او را کشته‌اند و بعد حلق‌آويزش کرده‌اند.
با مرگ تقي محمدي و فشارهاي موسوي خوئيني‌ها، تحقيقات درباره پرونده انفجار نخست‌وزيري متوقف شد.
پس از انتخاب احمدی نژاد به عنوان رئیس جمهورایران ، آمریکائیها ادعا کردند وی در اشغال سفارت آمریکا نقش داشته است .
بدترين سرنوشت را در ميان اشغال‌کنندگان سفارت امريکا فردي به نام «عباس زري‌باف» داشت. زري باف که از ابتداي سال ۵۸ وارد سازمان مجاهدين خلق (منافقين) شده بود وارد بخش اطلاعات شد و به نقل از سايت اين گروهک تروريستي مأموريت‌هايي در جهت کشف اقدامات سپاه پاسداران انجام داد.
زري‌باف که از حاضرين در لانه بود بسيار به عوامل اطلاعات نخست‌وزيري مانند تقي محمدي و خسرو تهراني نزديک بود. او در سال ۶۰ به زندگي مخفي روي آورد و در سال ۶۱ از ايران خارج شد. زري باف در چهارمين روز عمليات مرصاد به هلاکت رسيد.
کد خبر 121975

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.