دومین آیین بزرگداشت اساتید شعر و ادب پارسی آشفته و پریش در شهرضا برگزار شد

به گزارش خبرنگار ایمنا از شهرضا، شهرستان شهرضا را از دیرباز به عنوان یونانچه ایران زمین و یکی از گاهواره های علم و دانش در فلات مرکزی ایران مطرح بوده است. 
خاک این دیار همواره ادبا، شعرا، علما، اطبا و بزرگانی که علوم سرآمد زمانه بودند را در دامان خود پرورده و به جامعه علمی و هنری ایران تحویل داده است.
دو تن از آخرین نام آوران شهرضا در عرصه شعر و ادب پارسی، اساتید مسلم فن شعر آشفته و پریش بودند.
زندگی نامه استاد قاسم سیاره متخلص به آشفته سیاره به قلم خود وی با نهايت ادب و احترام دانشمندان و دانش پژوهان و دانشجويان دانشگاه ذوق و معرفت را درود مي فرستم.
نامم قاسم، شهرتم سيّاره، تخلّصم آشفته است. 
متولّد ۱۳۰۳ هستم، تحصيلاتم تا حدّ امكان در شهرضا بوده و به مشاغل غيردولتي(حسابداري و هنري) پرداخته و چند سال است بازنشسته شده و در مدّت زندگي هيچگاه از مطالعه و كسب فيض از پيشينيان و معاصـرين چه غيابي و چه حضوري غافل نبوده ام و اكنون هم به خوشه چيني از خرمن ارباب معرفت روزگار مي گذرانم.
سرودن شعر را از 18 سالگي آغاز کرده، پدرم مرحوم هاشم سيّاره شاعر بود و كتاب‌هاي " جنگل مولا " و" گلشن معرفت " او مشهور است.
سروده هايم زياد است كه از جمله، كتاب‌هاي "ديوان آشفته" به سال ۱۳۶۰ و " دوگاه " به سال ۱۳۷۰ و" خوشه به سال ۱۳۸۱ "به چاپ رسيد و چهار جلد كتاب ديگر آماده به چاپ دارم كه عبارتند از، مناقـب و مراثي اهل بيت (ع)، غزل، كلاسيك و اشعار محلّي برخي اشعارم در جرائد و مجلّات به چاپ رسيده و مصاحبه و اجراي تلويزيوني و راديوئي زياد داشته ام.
همچنين در مجالس و بزرگداشت‌ها كه به مناسبتي تشكيل مي شده اجراي شعرخواني داشته و همانطور كه تاريخ شهرضا هم حاكي است در بيشتر مساجد و تكاياي شهرضا كاشي نوشته هايي از اشعارم موجود است.
زندگی نامه استاد پریش شهرضایی 
بهرام سيّـاره متخلص به پریش نیز در سال ۱۳۲۳ در شهرضا متولّد شد.
در سال ۱۳۶۳ و در سن ۴۰ سالگي سرودن اشعار را به صورت رسمي آغاز نمود.
دو ديوان از وی در انتشارات سفر صبح و روزنه به چاپ رسيده است و در مدّت كوتاهي پس از انتشار آنها با استقبال علاقمندان مواجه شد و كمياب گرديد. 
سبك اشعارش آميخته اي از اصفهـاني و عراقـي است و خمير مايۀ كلامش توحيد، عاشقانه زيستن، آزادگي و بي نيازي است. 
در سروده هايش از مضمون هاي ابداعي و تازه به سبك غزل با همۀ تركيب ها بهره گرفته است ابتكار تازۀ پريش سرودن اشعار فولكلـور است كه شديداً مورد علاقۀ مردم است، سادگي تعابير و بيان تضادها و مشكلات مردم سخن او را بر دل مردم كه به آنها عشق مي ورزد نشانده و از عارف و عامي خود و زندگي را در شعر او مي جويند.
اثري جديد از شعرهاي محلي و مادري او در دست تهيّه است، ديوان سوم او نيز با هنر خوشنويسي استاد جعفـري و تذهيبي هنرمنـدانه آمادۀ چاپ است كه به زودي با نفيس ترين طرز چاپ و تقديم هنردوستان مي شود. 
وی بیش از ۵۰ سال هنر تصوير برداري و نقّاشي را براي امرار معاش ادامه داد.
وی داراي همسر و پنج فرزند است، افتخارش به خود ساختگي و آرزويش شادي و لبخند مردمي بود كه در كنار آنها زندگي مي كرد.
پریش و آشفته شهرضایی هر دو به شعر طنز گرایش داشتند و حرفه آن ها عکاسی بود.
پدربزرگ پریش و پدر آشفته، هاشم بود و سیاره تخلص می کرد. 
تخلص او به نام خانوادگی این خانواده تبدیل شد
آشفته شهرضایی سال ها پیش انجمن ادبی آشفته را در شهرضا پایه گذاشت. این انجمن، استعدادهای ادبی بسیاری را کشف کرد، اشعار پریش به لهجه شهرضایی از خنده دارترین شعرها به زبان فارسی است و طرفداران زیادی دارد.
نوار کاست و سی دی هایی از شعرخوانی او فراهم شده است. روی بلوتوث گوشی ها نیز اشعار پریش رد و بدل می شود.
او همواره در پی مضمون های نو بود. در اشعارش تعهد به مردم بیش از همه دیده می شود. دیوان پریش و پردیس پریش از جمله مجموعه شعرهایی است که او انتشار داده.
این دو ستاره شعر و ادب در روز پنج شنبه ۲۰ مرداد ۱۳۹۰ چشم از جهان فروبستند. قضیه از آن قرار بود که ابتدا شاعر فرزند یعنی پریش چهره در نقاب خاک می کشد و چون خبر فوت فرزند به پدر می رسد آشفته نیز در ساعت ۱۱ همان روز دعوت حق را لبیک گفته سر به تیره تراب می ساید و اینگونه در نیم روزی دو ضایعه گران بر ادب و هنر شهرضا و ایران وارد می شود. 
این دو شاعر شهرضایی مدت ها بود که از بیماری رنج می بردند. در شامگاه روز پنجشنبه ۲۴ مرداد ماه آیین بزرگداشت و یادبودی به همت شهرداری و شورای اسلامی شهرضا و خانواده این اساتید در محل باغ بانوان شهرداری برگزار شد.
فضل الله شیرانی مدیر عامل انجمن هماهنگی شاعران استان اصفهان در حاشیه این آیین به خبرنگار ایمنا گفت: پریش و آشفته از افتخارات ادبی شهرضا و ایران هستند.
وی افزود: استاد آشفته دارای سابقه بیشتری در فن شعر بود و پریش دیرتر به جرگه شعرا پیوست ولی به سرعت مدارج ترقی را پیمود.
مدیر عامل انجمن هماهنگی شاعران استان اصفهان مردمی بودن را از ویژگی هخای برجسته این اساتید دانست و تصریح کرد: شعر این دو راز دل مردم اجتماع بود طوری که می توان آنها را زبان گویای جامعه خود بر شمرد.
وی اظهار داشت: وی از اعضای انجمن ادبی صائب و معاشران اساتید دیگر فن شعر چون صغیر اصفهانی، متین اصفهانی و شکیب اصفهانی بود.
شیرانی آشفته را از رباعی سرایان بزرگ ادبیات فارسی برشمرد و گفت: زندگی فقرا و طبقه عامه مردم در آیینه اشعار این دو شاعر نمود والایی داشت.
وی خواستار توجه بیشتر مردم و مسوولان به شعرا و هنرمندان شد و در ادامه افزود: بهتر است تا زمانی که چنین افرادی زنده هستند از آنها تقدیر شود نه زمانی که دیگر در بین ما نیستند.
این عضو شورای شعر و موسیقی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی همچنین از چاپ آثار این شعرا در آتیه نزدیک خبر داد و بیان داشت: دیوان پریش شهرضایی و پردیس پریش به همت اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی مراحل نهایی چاپ را می گذراند و به زودی در اختیار اهل ادب قرار می گیرد.
وی تصریح کرد: کتاب‌های خوشه و حشل هفط از آثار آشفته نیز به همرا اشعار پراکنده هر دو شاعر به زودی به زیور طبع آراسته و منتشر خواهد شد.
عباس سالاری از شعرای شهرضایی نیز ضمن تجلیل از مقام این دو ادیب بزرگ به خبرنگار ایمنا گفت: آوازه این دو شاعر از مرزهای ایران فراتر رفته است، چنانکه در مسابقه شعری که بین شعرای ایرانی و هندی برگزار شد شعر استاد آشفته مقام اول را از آن خود کرد.
وی افزود: آشفته در سبک عراقی پیرو حافظ بود و پریش در سبک هندی به شیوه صائب شعر می سرود.
ناظم یکی دیگر از شعرای شهرضا نیز گفت: از آنجا که متآسفانه از نظر امکانات تبلیغی و حضور جراید شهرستانها نسبت به تهران ضعیف‌تر هستند این بزرگان آن طور که شایسته قلم آنها است شناخته شده نیستند.
وی افزود: اگر آشفته در تهران و یا محیطی بزرگ حضور می داشت به طور قطع وی را هم اکنون به عنوان چهارمین غزل سرای بزرگ فارسی می شناختند.
شاعر شهرضایی اظهار داشت: شعر پریش به طور خلاصه رنج نامه مردم کوچه و بازار بود، ریش آینده نگر بود و آشفته گذشته نگر.
از زهرا سیاره فرزند استاد پریش در باره خصایص اخلاقی پدرش پرسیدم، وی که به دلیل غلبه احساسات توان به درستی سخن گفتن را نداشت، گفت: پدرم بیشتر در تنهایی به سر می برد و تنهایی خود را نیز با سرایش اشعار و مطالعه دیوان ادبا پر می کرد.
وی اظهار داشت: پدر همیشه ما را به صبر و شکیبایی و خصوصآ صبر سفارش می کرد.
گفتنی است؛ از جمله آثاری که تاکنون از این اساتید به چاپ رسیده است می توان به این موارد اشاره کرد، پردیس پریش، با مقدمه دکتر حسین الهی قمشه ای، ۱۳۸۰، تهرانخوشه، رهاوردی از سروده های آشفته شهرضایی، با مقدمه حسین الهی قمشه ای، ۱۳۸۱، اصفهان دیوان آشفته، قاسم سیاره (آشفته)، بی تا، شهرضا و در پایان یک دوبیتی از پریش:
من ز ترکیب رنگ های بهار هنر آن یگانه را دیدم
دست نقاش دسترس چو نبود لب گل را به عشق بوسیدم./10