غزل شهریار در ستایش ساز شهناز

به گزارش ایمنا، استاد جلیل شهناز از بزرگ ترین نوازندگان قرن معاصر امروز دار فانی را وداع گفت و جامعه موسیقی را در غم فرو برد. این استاد برجسته با توجه به شخصیت وارسته ای که داشت همواره مورد توجه و علاقه موسیقیدانان و موسیقی دوستان بود. یکی از شخصیت های مطرحی که به این نوازنده تار علاقه بسیار داشت  محمدحسین شهریار از غزلسرایان معاصر بود. این شاعر در مقام استاد شهناز، سال ها پیش غزلی سروده بود که به مناسبت درگذشت این استاد بزرگ موسیقی کشور، در اینجا تقدیم می‌شود.

ای جگرگوشه کیست دمسازت / با جگر حرف می‌زند سازت
تار و پودم در اهتزاز آرد / سیمِ ساز ترانه‌پردازت
حیف نای فرشتگانم نیست / تا کنم سازِ دل هم‌آوازت
وای از این مرغِ عاشقِ زخمی / که بنالد به زخمه سازت
چون من ای مرغِ عالم ملکوت / کی شکسته است بالِ پروازت
شور فرهاد و عشوه شیرین / زنده کردی به شور و شهنازت
نازنینا نیازمند توام / عمر اگر بود می کشم نازت
سوز و سازت به اشک من ماند / که کشد پرده از رخِ رازت
گاهی از لطف سرفرازم کن / شکر سرو قد سرافرازت
شهریار این نه شعر حافظ بود / که به سر زد هوای شیرازت