به گزارش خبرگزاری ایمنا، حماسه اصفهان در دوران دفاع مقدس، تنها به حضور پرشمار رزمندگان این دیار در میدانهای نبرد و تقدیم ۲۴ هزار شهید به انقلاب اسلامی خلاصه نمیشود و بخش مهمی از این حماسه را باید در خانههایی جستوجو کرد که عطر حضور چند شهید را در خود به یادگار دارند؛ خانوادههایی که با وجود سنگینی داغ فراق، صبر و استقامت را به بخشی از هویت خود تبدیل ساختند.
رهبر شهید انقلاب اسلامی در دیدار با مردم اصفهان در ۲۶ آبان ۱۳۸۹، با اشاره به جایگاه خانوادههای شهدا و صبوری مثالزدنی آنها در مسیر دفاع از آرمانهای انقلاب، فرمودند: «شهدا یک لحظه سختی را درک کردند و پرواز کردند؛ آنها که رنجی ندارند - «لاخوف علیهم و لاهم یحزنون» - مسئله، مسئله خانوادههاست؛ پدرها، مادرها، همسرها، فرزندها، برادران و خواهران، داغدیدهها؛ اینها صبر کردند، اینها افتخار کردند.
خانوادههایی در اصفهان هستند که سه شهید دادند؛ خانوادههایی که یک پسر داشتند، همان پسر را دادند؛ ابراهیمهای زمان؛ اینها است که هویت یک ملت را میسازد، اینها است که یک ملت را به عزت میرساند.»
این سخنان رهبر شهید بهخوبی بیانگر حقیقتی است که در تاریخ پرافتخار اصفهان ریشه دارد؛ حقیقتی که در آن، عظمت ایثار با صبر و استقامت خانوادههای شهدا نیز سنجیده میشود و در میان این خانوادهها، روایتهایی وجود دارد که هرکدام بهتنهایی میتواند تصویری از شکوه ایمان و فداکاری مردم این سرزمین باشد.
خانواده ادیبی؛ پدری که همراه با هفت فرزندش به شهادت رسید
یکی از این روایتهای تأثیرگذار، داستان خانواده هشت شهیدی ادیبی در اصفهان است؛ خانوادهای که پدر به همراه هفت فرزند خود در جریان بمباران منطقه مسجدسلیمان به شهادت رسید و تنها مادر خانواده و یکی از دختران از آن حادثه جان سالم به در بردند.
در دیدار سردار سرتیپ مجتبی فدا، فرمانده سپاه صاحبالزمان(عج) استان اصفهان با این خانواده، جواد کشانی مدیر منطقه ۱۳ شهرداری اصفهان، با اشاره به پیشینه زندگی آنها اظهار کرد: این خانواده اصفهانی هشت شهید دارند و ساکن منطقه ۱۳ هستند؛ به دلیل شرایط کاری پدر، خانواده به استان خوزستان مهاجرت میکنند و در سال ۱۳۶۲، در جریان بمباران منطقه مسجدسلیمان، پدر به همراه هفت فرزند خود به درجه رفیع شهادت نائل میشود و پس از این اتفاق، تنها مادر خانواده و یکی از فرزندان دختر باقی میمانند که به اصفهان عزیمت میکنند.
جعفرزادهها؛ چهار شهید از یک خانواده در مسیر دفاع از اسلام و انقلاب
در کنار خانواده ادیبی، خانواده جعفرزاده نیز یکی دیگر از نمونههای درخشان شهیدپروری در شهر شهیدان اصفهان است؛ خانوادهای که سه فرزند خود، ابراهیم، عبدالله و حبیبالله جعفرزاده و همچنین داماد خانواده، محمدعلی زمانی را در راه اسلام و انقلاب تقدیم کرد.
روایت این خانواده را میتوان از کوچکترین عضو آن، شهید حبیبالله جعفرزاده آغاز کرد؛ نوجوانی که در سال ۱۳۶۱، درحالیکه تنها ۱۴ سال داشت، راهی جبهههای نبرد شد.
خواهر شهیدان جعفرزاده با اشاره به حضور نوجوانانه برادرش در جبهه و شهادت او اظهار کرد: به هیچ عنوان باورمان نمیشد که یک نوجوان پانزده-شانزده ساله که برخی تصور میکنند درکی از این واقعیات جنگ و ارزشها ندارد، به جبهه برود و در همان دفعه اول شهید راه اسلام شود.
مادر این شهیدان نیز با اشاره به انگیزه فرزندانش برای حضور در جبهههای نبرد گفت: رفتن آنها به جبهه برای دین اسلام بود و به حضور آنها در جبههها و شهادتشان افتخار میکنیم.
حبیبالله در سال ۱۳۶۱، در جریان عملیات خیبر، به همراه محمدعلی زمانی، داماد خانواده، به شهادت رسید و پیکرش مفقودالاثر شد. پیکر مطهر حبیبالله پس از یک سال چشمانتظاری به آغوش خانواده بازگشت.

پدر شهیدان جعفرزاده با یادآوری آن روزها اظهار کرد: در حمله خیبر هر چهار نفر آنها با هم بودند. دامادمان و حبیبالله، شهید و دو نفر دیگر زخمی شده بودند. بهمحض شهادت دامادمان او را آوردند؛ اما حبیبالله بعد از حدود یازده سال پیکرش آمد.
پس از شهادت حبیبالله و داماد خانواده، هنوز یک سال نگذشته بود که دو برادر بزرگتر نیز در سال ۱۳۶۳، در جریان عملیات بدر به شهادت رسیدند؛ ابراهیم جعفرزاده در ۲۴ سالگی و عبدالله جعفرزاده در ۱۹ سالگی. عبدالله نیز همچون برادر کوچکترش مفقودالاثر شد و پیکر مطهرش به خانواده بازنگشت.
ابراهیم جعفرزاده که در دوران حضور خود در جبهه مسئولیت فرماندهی تیپ ۱۸ الغدیر یزد را بر عهده داشت، از جمله فرماندهان جوانی بود که در مسیر دفاع از کشور و آرمانهای انقلاب نقشآفرینی کرد.
چهار شهید از یک خانواده؛ سه برادر و دامادی که در کنار یکدیگر در میدان دفاع از اسلام و انقلاب حاضر شدند و هرکدام بخشی از حماسه این خانواده را رقم زدند. خانواده جعفرزاده نیز همچون بسیاری از خانوادههای شهیدپرور اصفهان، با وجود سالها فراق و چشمانتظاری، همچنان به راه و آرمان عزیزان خود افتخار میکند.
روایت خانوادههای ادیبی و جعفرزاده، تنها دو نمونه از حماسه بزرگ شهیدپروری در اصفهان است؛ سرزمینی که در تاریخ دفاع مقدس، نهتنها رزمندگان و فرماندهان بسیاری را به میدان نبرد و رزم فرستاد، بلکه خانوادههایی را پرورش داد که در آزمون دشوار ایثار، از عزیزترین داشتههای خود گذشتند؛ از پدری که همراه با هفت فرزندش به شهادت رسید تا خانوادهای که سه پسر و داماد خود را تقدیم اسلام و انقلاب کرد، همه و همه نشان میدهد حماسه این دیار، ریشه در ایمان و باور مردمانی دارد که عزت و سربلندی ایران را بر آسایش و تعلقات شخصی خود مقدم دانستند.
۲۴ هزار شهید اصفهان، بخشی از هویت تاریخی این سرزمین و نماد عزت و اقتدار ایران اسلامی هستند، اما در پس هر یک از این نامها، روایت خانوادهای نهفته است که با صبر و استقامت خود، معنای حقیقی ایثار را به نمایش گذاشتهاند. خانوادههایی که گاهی سالها چشمانتظار بازگشت پیکر عزیزانشان ماندند و گاهی در یک حادثه، بخش بزرگی از اعضای خانواده خود را از دست دادند، اما یاد و آرمان شهدا را زنده نگه داشتند.




نظر شما