به گزارش خبرگزاری ایمنا از ایلام،مهدی تیموری امروز_ چهارشنبه بیستم آبان _در نشست تخصصی استانهای زاگرسنشین، ضمن بزرگداشت یاد ایثارگرانی که در مسیر حفاظت از محیطزیست جان خود را فدا کردهاند اظهار کرد: رشتهکوه زاگرس را ستون فقرات و نگهبان تمدن و اکوسیستم ایران زمین است.
وی با اشاره به جایگاه استراتژیک استان ایلام افزود: استان ایلام در بخشهای پرندگان، تالابها، ماهیان و پوشش جنگلی بلوط تنوع زیستی بینظیری دارد.
مدیرکل حفاظت محیطزیست ایلام با تحلیل ریشههای تخریب زیستمحیطی در منطقه، تصریح کرد: تجربه نشان داده است که رویکرد صرفاً بازدارنده و مبتنی بر زور، برای حفاظت از طبیعت کارآمد نخواهد بود.
تیموری خاطرنشان کرد: فعالیتهایی نظیر شخمزدن اراضی زیر جنگل برای کشاورزی سنتی، اگرچه سود اقتصادی ناچیزی به همراه دارد، اما آسیبهای جبرانناپذیری به روند زادآوری درختان وارد میکند.
وی بر لزوم مدیریت تداخل اراضی مستثنیات با مناطق حفاظتشده، بهویژه در نواحی مانشت و قلارنگ، تأکید کرد.
تیموری راهکار اصلی برای مقابله با تخریبها را در «ایجاد معیشت سازگار با محیطزیست» دانست و گفت: اگر بتوانیم از طریق توسعه اکوتوریسم، زنبورداری و آموزشهای مهارتمحور، درآمد پایداری برای ساکنان مناطق جنگلی ایجاد کنیم، بهگونهای که سود حاصل از حفاظت بر سود حاصل از تخریب پیشی بگیرد، مردم با میل و رغبت به حامیان اصلی طبیعت تبدیل خواهند شد.
مدیریت محیطزیست باید از حفاظتِ بازدارنده به سمت مدیریت مشارکتی و هوشمند حرکت کند
محمدحسین بازگیر مدیرکل دفتر مشارکتهای مردمی و مسئولیتهای اجتماعی سازمان حفاظت محیطزیست نیز در در این نشست بر ضرورت گذار از مدیریت سنتی به سمت «برنامهریزی مشارکتی» برای حفاظت از اکوسیستم زاگرس تأکید کرد.
وی افزود: هدف اصلی ما در این کارگاه، گذار از مدیریت صرفاً حفاظتی به سمت یک مدیریت مشارکتی است. ما نباید تنها بر پیشگیری از تخریب تمرکز کنیم، بلکه باید بر حفاظت از داراییهای موجود و مدیریت هوشمندانه فرآیندها متمرکز باشیم.
مدیرکل دفتر مشارکتهای مردمی و مسئولیتهای اجتماعی سازمان حفاظت محیطزیست تصریح کرد: مدیریت محیط زیست در دنیای امروز باید به سمت «مدیریت مشارکتی» حرکت کند؛ یعنی همسو کردن ساختارهای دولتی، صنعتی و نهادهای مردمی با طبیعت.
بازگیر با اشاره به اهمیت «دانش بومی و میراث ناملموس» در مدیریت عرصههای طبیعی، افزود: هزاران سال همزیستی انسان با زاگرس بدون تخریب گسترده، نشاندهنده وجود دانش سنتی ارزشمندی است که باید در برنامهریزیهای مدرن احیا شود.
وی به چالش «تعارض معیشت و حفاظت» اشاره کرد و گفت: بسیاری از اقدامات تخریبی، نظیر سوزاندن باغهای بلوط، ریشههای معیشتی دارند. وظیفه ما تغییر روایتها و آموزش به مردم است تا بتوانیم این رفتارها را به سمت بهرهبرداری پایدار هدایت کنیم.
مدیرکل دفتر مشارکتهای مردمی و مسئولیتهای اجتماعی سازمان حفاظت محیطزیست بر لزوم همکاریهای بینبخشی و بیناستانی تأکید و خاطرنشان کرد: زیستگاههایی مانند زاگرس و رودخانههایی چون "سیمره" مرز جغرافیایی نمیشناسند. بنابراین، مدیریت این منابع نباید صرفاً "پلیسگونه" باشد، بلکه باید با همافزایی ظرفیتهای انسانی و اجتماعی در سطح استانها، به سمت مدیریت فرآیندها و اصلاح رویهها حرکت کند.



نظر شما