به گزارش خبرگزاری ایمنا از ایلام، استان ایلام، سرزمین مرزداران غیور و استوار، بار دیگر میزبان فرزندان گمنام ایران اسلامی شده است؛ هفت شهید والامقامی که اگرچه نام و نشانی از آن‌ها در دست نیست، اما یاد و حماسه‌شان در حافظه تاریخی ملت ایران و قلب مردمان این سرزمین جاودانه خواهد ماند.
هفت شهید گمنام دوران دفاع مقدس در روزهایی به ایلام قدم گذاشته‌اند که خاطرات سال‌های جنگ هنوز در کوچه‌پس‌کوچه‌های این دیار زنده است؛ سرزمینی که روزهای آغازین جنگ تحمیلی را با صدای انفجار و آژیر خطر تجربه کرد، اما هرگز در برابر دشمن سر خم نکرد و مردمانش حتی زیر باران بمب و موشک، خانه و کاشانه خود رارها نکردند.
صبح یکشنبه، هفدهم آبان، پیکرهای مطهر این هفت شهید گمنام از طریق فرودگاه شهدای ایلام وارد استان شد و با حضور نماینده ولی‌فقیه در استان و امام جمعه ایلام، استاندار، فرمانده سپاه امیرالمؤمنین (ع) استان ایلام، جمعی از مسئولان ارشد، فرماندهان نظامی و انتظامی، خانواده‌های معظم شهدا و گروه‌های مختلف مردم مورد استقبال قرار گرفت؛ استقبالی فراتر از یک آیین رسمی، گویا ایلام به استقبال فرزندان خود آمده بود؛ فرزندانی که روزگاری برای دفاع از خاک، ناموس و استقلال ایران، از تمام دلبستگی‌های دنیوی گذشتند و جان خویش را در طبق اخلاص گذاشتند؛ بی‌آنکه چشم‌داشتی به نام و نشان یا بازگشت داشته باشند.
اما ایلام تنها میزبان شهیدان نیست؛ این استان خود روایت زنده‌ای از جنگ، مقاومت و شهادت است؛ سرزمینی که زخم‌های جنگ هنوز در حافظه تاریخی مردمانش باقی مانده و هر گوشه آن، حکایتی از ایثار و ایستادگی در سینه دارد.
ایلام از نخستین استان‌هایی بود که در آغاز جنگ تحمیلی هدف تجاوز رژیم بعث عراق قرار گرفت و در طول هشت سال دفاع مقدس، بیش از ۳۰۰ بار بمباران شد،
در آن روزهای سخت، هنگامی که هواپیماهای دشمن آسمان شهرها و روستاهای ایلام را می‌شکافتند و صدای انفجار، آرامش خانه‌ها را می‌گرفت، مردم برای در امان ماندن از حملات به کوه‌ها و ارتفاعات اطراف پناه می‌بردند؛ اما با فروکش‌کردن آتش حملات، دوباره به شهرها و خانه‌هایشان بازمی‌گشتند.
آن‌ها می‌رفتند تا جانشان را از گزند بمب‌ها حفظ کنند، اما دلشان در خانه و سرزمینشان جا می‌ماند. بازمی‌گشتند به شهری که شاید دیگر سقف بسیاری از خانه‌هایش برپا نبود، به کوچه‌هایی که رد ویرانی بر چهره داشتند و به زندگی‌ای که با وجود همه زخم‌ها باید دوباره از نو آغاز می‌شد.
مردم ایلام نه با نخستین بمباران کوچ کردند، نه با تداوم حملات تسلیم شدند و نه در برابر ویرانی‌ها به سرزمین مادری خود پشت کردند. آن‌ها در کنار رزمندگان، در دل کوه‌ها، روستاها و شهرهای جنگ‌زده ایستادند و با تمام وجود از خاکی دفاع کردند که برایشان تنها یک جغرافیا نبود؛ خانه، هویت، ریشه و شرافتشان بود.
این استان در سال‌های دفاع مقدس، داغدار شهادت شمار زیادی از مردان، زنان و کودکان بی‌گناه شد؛ انسان‌هایی که هر کدام قصه‌ای از زندگی، آرزو و امید داشتند، اما جنگ، فرصت ادامه زندگی را از آن‌ها گرفت و نامشان را در دفتر پرافتخار ایثار و مقاومت این سرزمین ثبت کرد.
امروز، حضور هفت شهید گمنام در چنین سرزمینی، معنایی فراتر از یک میزبانی دارد؛ گویی تاریخ بار دیگر ورق خورده است تا یادآوری کند آرامش امروز، حاصل ایستادگی نسلی است که از جان خود گذشت تا ایران بماند.
وداع در شهرها؛ میزبانی دل‌هایی که هنوز به یاد شهدا می‌تپد
آیین‌های وداع با پیکرهای مطهر این شهدای والامقام از هجدهم آبان آغاز شده و تا بیستم آبان در شهرستان‌های مختلف استان برگزار می‌شود تا مردم مناطق مختلف ایلام نیز فرصت حضور در این آیین‌های معنوی و تجدید پیمان با آرمان‌های شهدا را داشته باشند.
آیین وداع با شهدای گمنام در شهر ایلام، پنجشنبه، بیست‌ویکم آبان، ساعت ۲۰:۳۰ در میدان آیینی ۲۲ بهمن برگزار خواهد شد؛ شبی که مردمان این دیار با چشمانی اشک‌بار و دل‌هایی سرشار از ارادت، با میهمانان آسمانی خود وداع خواهند کرد.
مراسم تشییع پیکر مطهر این هفت شهید گمنام، جمعه، بیست‌ودوم آبان، هم‌زمان با سراسر کشور در شهرستان‌های ایلام، چرداول، دره‌شهر، چوار، هلیلان، ایوان، دهلران و ملکشاهی برگزار می‌شود.
در شهر ایلام نیز مسیر تشییع از میدان غلامرضاخان ارکوازی (میلاد سابق) به سمت مصلای امام خمینی (ره) تعیین شده است تا مردم شهیدپرور این شهر در آیینی باشکوه، پیکرهای مطهر این شهیدان را بر دوش بگیرند و بار دیگر وفاداری خود را به راه و آرمان شهدا به نمایش بگذارند.
بی‌تردید، ایلام در روز جمعه تنها میزبان یک مراسم تشییع نخواهد بود؛ این شهر میزبان خاطرات سال‌هایی است که مردمانش زیر آتش دشمن ایستادند، میزبان داغ مادرانی است که فرزندانشان را برای آخرین بار بدرقه کردند و میزبان نسلی است که هنوز صدای انفجارهای جنگ را از حافظه تاریخی خود پاک نکرده است.
ایلام را باید با خاطراتش شناخت؛ با کوه‌هایی که روزگاری پناه کودکان و مادران بودند، با خانه‌هایی که زیر آتش دشمن ویران شدند و دوباره از نو ساخته شدند، با پدرانی که قامتشان زیر بار داغ فرزند خم شد، اما غرورشان در برابر دشمن نشکست.
باید ایلام را با مادران و همسرانی شناخت که هنوز هم با شنیدن نام شهید، نگاهشان به دوردست‌ها می‌رود؛ مادران و همسرانی که شاید سال‌ها از آخرین دیدارشان گذشته باشد، اما هنوز در گوشه‌ای از قلبشان صدای قدم‌های عزیزشان را انتظار می‌کشند.
شاید روز جمعه، در میان جمعیت، مادری با دیدن تابوت‌های مطهر به یاد فرزند شهیدش بیفتد؛ پدری خاطرات سال‌های دور را مرور کند و جوانی که جنگ را ندیده است، برای نخستین بار عمق غربت و عظمت آن روزها را در چهره مردمان این دیار و پیکرهای مطهر شهدا احساس کند.
این هفت شهید آمده‌اند تا به نسل امروز یادآوری کنند که امنیت، آرامش و سربلندی ایران، میراثی آسان و بی‌هزینه نیست؛ میراث مردانی است که از عزیزترین داشته‌های خود گذشتند تا امروز پرچم این سرزمین همچنان برافراشته بماند.
شاید نام این هفت شهید را ندانیم، اما داستانشان برای مردم ایلام غریبه نیست؛ مردمی که سال‌هاست با روایت‌های ناتمام شهادت و چشم‌انتظاری زندگی کرده‌اند و خوب می‌دانند گمنامی به معنای فراموش‌شدن نیست.
اکنون هفت لاله دیگر به خاک پرافتخار این دیار بازگشته‌اند؛ به سرزمینی که بوی خون شهیدان، عطر مقاومت و خاطره سال‌های دفاع را در سینه خود حفظ کرده است؛ سرزمینی که هر وجب از خاکش می‌تواند روایتگر حماسه‌ای از ایثار و فداکاری باشد.
ایلام، این بار نه با صدای انفجار و آژیر خطر، بلکه با عطر حضور شهدا به استقبال فرزندان آسمانی ایران می‌رود؛ هفت مسافری که سال‌ها در غربت آرمیدند و امروز به آغوش مردمانی بازگشته‌اند که معنای دلتنگی و چشم‌انتظاری را خوب می‌فهمند.
اینجا ایلام است، در این دیار هیچ شهیدی غریب نیست؛ امروز، تمام ایلام خانه است و همه مردم این سرزمین خانواده این شهیدان والامقام هستند.
گزارش از: پروین سجادی
نظر شما