جنایت میناب نباید در حافظه جهانی به فراموشی سپرده شود

معاون رئیس‌جمهور در امور زنان و خانواده گفت: هنر و موسیقی را ابزاری برای زنده نگه‌داشتن یاد قربانیان و انتقال حقیقت جنایت میناب به نسل‌های آینده است.

به گزارش خبرگزاری ایمنا، زهرا بهروزآذر در نخستین سمفونی ویژه شهدای زن و کودک مقاومت با عنوان «فرشتگان بی‌صدا» که با حضور خانواده‌های شهدا و جمعی از مهمانان داخلی و خارجی برگزار شد، با اشاره به حمله به مدرسه شجره طیبه میناب اظهار کرد: مدرسه باید محل آموختن، پرورش رویاها و آماده‌شدن کودکان برای ساختن آینده باشد؛ مکانی که امنیت، پیش‌شرط امید و رشد نسل آینده است.

وی با اشاره به هم‌زمانی این مراسم با روز دانش‌آموز افزود: امروز در حالی از روز دانش‌آموز سخن می‌گوییم که خاطره تلخ حمله به مدرسه شجره طیبه میناب و ورزشگاه لامرد، معنای این روز را برای ما عمیق‌تر و مسئولیت ما را سنگین‌تر کرده است.

معاون رئیس‌جمهور در امور زنان و خانواده این حادثه را حمله به جان انسان‌های بی‌گناه و حق بنیادین آنان برای زندگی، امنیت و آموزش دانست و تأکید کرد: محکومیت تروریسم نباید تابع جغرافیا، هویت قربانیان یا ملاحظات سیاسی باشد؛ جان انسان‌ها ارزش برابر دارد و رنج خانواده‌هایی که عزیزان خود را از دست داده‌اند نباید با هیچ مرزبندی سیاسی و جغرافیایی کم‌اهمیت جلوه داده شود.

بهروزآذر با تأکید بر ضرورت جلوگیری از فراموش‌شدن این جنایت گفت: ما نباید بگذاریم چنین اتفاقی به فراموشی سپرده شود؛ همان‌طور که واقعه هیروشیما در حافظه جهانی باقی مانده است، نباید اجازه دهیم جنایت میناب نیز از حافظه عمومی کنار گذاشته شود.

وی ادامه داد: حفظ این حافظه و انتقال آن به نسل‌های آینده اهمیت بسیاری دارد و باید با کودکان و نوجوانان درباره این وقایع گفت‌وگو کنیم تا حقیقت را بشناسند و نسبت به ارزش صلح، امنیت، کرامت انسانی و حق زندگی حساس و مسئول باشند.

معاون رئیس‌جمهور در امور زنان و خانواده با بیان اینکه مقابله با تروریسم، حمایت از قربانیان و جلوگیری از تکرار چنین رخدادهایی مسئولیتی مشترک است، تصریح کرد: ما با اندوه از جان‌های عزیزی که از دست داده‌ایم و با اراده‌ای استوار برای پاسخگو شدن عاملان و آمران این جنایت در برابر قانون و عدالت می‌ایستیم.

بهروزآذر در بخش دیگری از سخنان خود، هنر را یکی از ارزشمندترین ابزارهای زنده نگه‌داشتن حافظه جمعی دانست و گفت: موسیقی تنها مجموعه‌ای از نغمه‌ها و صداها نیست، بلکه زبانی است که می‌تواند اندوه را به همدلی، خاطره را به آگاهی و سکوت را به یادآوری تبدیل کند.

وی ابراز امیدواری کرد که این نغمه‌ها، علاوه بر یادآوری اندوهی بزرگ، پژواکی از تعهد مشترک برای زندگی، صلح، عدالت و آینده‌ای امن برای کودکان ایران و همه کودکان جهان باشد.

کد مطلب 1017278

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.