به گزارش خبرگزاری ایمنا از قزوین، رسول اسدی ظهر امروز _سه‌شنبه پنجم آبان_ در مجمع سالانه هیأت دوچرخه‌سواری استان ضمن تشریح چالش‌های مدیریتی این رشته ورزشی اظهار کرد: این رشته نه منطقاً و نه آماری قابل مقایسه با گذشته نیست. در قهرمانی کشور دوچرخه‌سواری برخلاف تصور رایج کاپی اهدا نمی‌شود؛ زیرا این مسابقات امتیاز UCI دریافت می‌کند و این امتیاز به حساب ورزشکار و باشگاه حامی او واریز می‌شود.
وی با اشاره به وضعیت لیگ دوچرخه‌سواری خاطرنشان کرد: امسال لیگ پویایی داریم و تیم‌هایی مانند یارا، استقلال و دانشگاه در آن حضور دارند، اما این تیم‌ها کنتیننتال نیستند و در لیگ داخلی شرکت می‌کنند؛ تا زمانی که تیم کنتیننتال نشود و در رقابت‌های آسیایی شرکت نکند، از لحاظ فنی تنها ۱۰ تا ۲۰ درصد به درد تیم ملی می‌خورد.
رئیس فدراسیون دوچرخه‌سواری با تقدیر از فعالیت‌های هیئت دوچرخه‌سواری استان قزوین و جناب آقای قربان، اظهار کرد: با وجود تمام این تفاوت‌ها، فعالیت‌های هیئت قزوین را بسیار هم‌راستا با نگرش‌های حرفه‌ای می‌بینم؛ زیرا بار سنگینی را از دوش فدراسیون برداشته و میزبانی‌های خوب و حرفه‌ای نیز داشته‌ایم.
اسدی با اشاره به گستردگی رویدادهای این رشته گفت: ما در طول سال ۱۴۰ رویداد برگزار می‌کنیم؛ برخی دو روزه و برخی سه روزه، و هر کجای تقویم خالی باشد باید مسابقه برگزار کنیم: جاده، پیست، کوهستان، تایم‌تریل، بانوان، آقایان، پیشکسوتان، پاراسایکلینگ، الکترونیک سایکلینگ، نوجوانان، المپیادهای استعدادیابی و مسابقات منطقه‌ای. فدراسیون بسیار پرچالشی هستیم و مطالبات از فدراسیون باید هم‌راستا با اهداف حرفه‌ای باشد.
وی با اشاره به محدودیت‌های مالی فدراسیون تصریح کرد: باید ریل‌گذاری مناسبی انجام دهم، لیگم پویا باشد تا شما بتوانید تیم بیاورید و از آن تیم پول بگیرید. من نمی‌توانم به صورت مستقیم دوچرخه به شما بدهم؛ باید لیگ پویا باشد و شما اسپانسر بگیرید. هیئتی که نمی‌تواند این کار را انجام دهد، من واقعاً چاره‌ای برایش ندارم و خواهشم این است که بر اساس این موضوع حرفه‌ای‌تر عمل کنید.
رئیس فدراسیون دوچرخه‌سواری گفت: شش دوچرخه به‌روز پیست از ژاپن و سه دوچرخه تایم‌تریل نیز خریداری شد که ۳۶ هزار یورو هزینه داشته است. متأسفانه ۱۵ سال است تجهیزات فیزیکی خریداری نشده و مدیریت‌های قبلی به جای خرید سه دوچرخه خوب ۳۰۰ دوچرخه بی‌کیفیت خریدند که قابل استفاده نیست. ما هم بلدیم این کار را بکنیم، اما کار حرفه‌ای نیست. باید تیم ملی را حفظ کنم تا ورزشکار در سر خط استارت درست بایستد.
اسدی با انتقاد از سرویس‌دهی بی‌کیفیت و عمومی خاطرنشان کرد: سرویس‌دهی بی‌کیفیت و عمومی به درد نگاه فنی و حرفه‌ای فدراسیون نمی‌خورد. این مسائل باید برای همه روشن شود و میزان مطالبه از هیئت و فدراسیون مشخص باشد. شما دوچرخه دارید و نیازی نیست، همان مسابقات هفتگی خود را برگزار کنید؛ ما دوچرخه ۲۰ را خریداری کرده‌ایم و اگر تیم ملی بخواهد اعزام شود، آن دوچرخه به‌روز را در اختیارش قرار می‌دهیم و هیئت لازم نیست دوچرخه بدهد.
وی با تأکید بر لزوم دید عمیق‌تر گفت: تزریق پول و تصادفی عمل کردن شاید مستقیم نباشد و اینها دید عمیق‌تری می‌خواهد تا متوجه شوید این مسیر چگونه کار شما را تسهیل می‌کند. رسالت ریل‌گذاری مناسب را در همه دنیا دارم و در مورد رشته خودم صحبت می‌کنم. این حرفه‌ای‌گری تا زمانی که در همه هیئت‌ها و بحث‌ها جاری نباشد، واقعاً نمی‌توانیم قدمی به جلو برداریم.
رئیس فدراسیون دوچرخه‌سواری با اشاره به راه‌اندازی مسابقات منطقه‌ای تصریح کرد: در بحث مسابقات منطقه‌ای، به خاطر اینکه تیم‌های پایه راه بیفتند و هزینه کمتری برای اعزام و مسابقات باشد، این مسابقات را راه‌اندازی کردیم و همین باعث شد از ۱۰ استان فعال، اکنون ۳۱ استان فعال داشته باشیم و فینال را نیز خودمان برگزار می‌کنیم. این باعث شده ورودی استعداد بیشتر شود و خواهش می‌کنم تمرکز بیشتری روی این بخش داشته باشید.
اسدی در ادامه با اشاره به وضعیت پیست‌های دوچرخه‌سواری گفت: ریشه مشکلات دوچرخه‌سواری ایران در تصمیمات غیرحرفه‌ای چندین سال قبل است. برای نمونه ۱۰ پیست ۲۵۰ متری سیمانی روی بام در کل ایران با میلیاردها هزینه احداث شد که در تبریز از سرما و در کرمان و اهواز از گرما نمی‌شد از آن استفاده کرد.
وی تصریح کرد: تصمیم حرفه‌ای درست این بود که یک پیست استاندارد چوبی سرپوشیده در تهران یا جایی با مرکزیت تهران که فرودگاه و هتلینگ داشته باشد، ساخته شود تا بتوان میزبان مسابقات بین‌المللی شد. این کار انجام نشد و ۱۰ پیست در اقصی نقاط کشور ساخته شد که بلااستفاده است و هر کدام به اندازه یک استادیوم فوتبال هزینه داشته است.
رئیس فدراسیون دوچرخه‌سواری افزود: یک پیست بی‌ام‌ایکس هم نداریم. بی‌ام‌ایکس رشته پایه دوچرخه‌سواری است و اگر پیست بی‌ام‌ایکس داشته باشیم، دیگر لازم نیست مدام استعدادیابی کنیم؛ بی‌ام‌ایکس علاوه بر اینکه خودش یک رشته المپیکی است، یک رشته پایه برای دوچرخه‌سواری محسوب می‌شود. پس تا نگاه حرفه‌ای نباشد، همین چرخه تکرار می‌شود و درست کردن آن سال‌ها طول می‌کشد.
اسدی در حوزه ورزش همگانی نیز گفت: پلتفرم «هم‌رکاب» را طراحی کرده‌ایم که هر کسی در آن می‌تواند عضو شود، با گوشی خود استارت می‌زند و با دوچرخه رکاب می‌زند و رکاب زدنش ثبت می‌شود؛ به ازای هر رکاب کوینی به او داده می‌شود که قابل تبدیل به خرید در فروشگاه‌های طرف قرارداد در همه استان‌هاست.
وی ادامه داد: این یک گردش مالی ایجاد می‌کند و ما درصدی از آن را مستقیماً به هیئت‌ها واریز می‌کنیم؛ ۱۰ تا ۲۰ درصد آن برای هیئت است و به حساب هیئت شما واریز می‌شود. هر استانی که عضوگیری بیشتری داشته باشد، سهم بیشتری می‌برد و ما سعی کرده‌ایم اینها را تجمیع کنیم.
وی افزود: وقتی عضوگیری زیاد شود و همه در آن عضو شوند، امکان تبلیغات نیز فراهم می‌شود. ما اکنون به عنوان رئیس فدراسیون ۸۰۰۰ نفر بیمه‌شده داریم، اما آنجا میلیونی می‌شود و می‌توانید با فروشگاه‌های دوچرخه قرارداد ببندید. من مستقیم نمی‌توانم به هیئت بروم، اما این کار را می‌کنم که شما از آنجا درآمد کسب کنید.
رئیس فدراسیون دوچرخه‌سواری با اشاره به حمایت دولت و شهرداری از این طرح تصریح کرد: همایش‌هایی که برگزار می‌شود واقعیتش خیلی مهم است، اما فقط نمایشی است و تعداد واقعی دوچرخه‌سواران در خیابان را بالا نمی‌برد؛ این باید به صورت عملی اتفاق بیفتد.
رئیس فدراسیون دوچرخه‌سواری در پایان با اشاره به تفاوت دیگر این رشته گفت: در بحث لیگ حرفه‌ای نیز پخش زنده آن مانند رشته‌های سالنی نیست که دوربین بگذارید و راحت پخش شود و اسپانسر بگیرید. دوچرخه‌سواری متفاوت است و نسبت به چالش‌ها و نیازهایش باید دید حرفه‌ای داشته باشید تا بتوانید این مسائل را حل کنید. این رشته پتانسیل‌های زیادی دارد، به شرط اینکه از زاویه صحیح به آن نگاه شود.
