به گزارش خبرگزاری ایمنا، پنجمین دوره بازی‌های پاراآسیایی ناگویا در حالی به پایان رسید که کاروان ورزشی ایران با کسب ۱۰۲ مدال در جایگاه ششم جدول رده‌بندی قرار گرفت؛ نتیجه‌ای که در مقایسه با نایب‌قهرمانی دوره گذشته، چهار پله سقوط را برای ورزش پارالمپیکی کشورمان به همراه داشت، کاهش تعداد مدال‌ها به‌ویژه افت محسوس مدال‌های طلا، مهم‌ترین نکته در بررسی عملکرد ایران در این دوره از رقابت‌ها است.
کاروان ایران با نام «جان‌فدای ایران قوی» و حضور ۱۶۶ ورزشکار در ۱۵ رشته ورزشی در این رقابت‌ها شرکت کرد و با کسب ۲۶ مدال طلا، ۳۶ نقره و ۴۰ برنز به کار خود پایان داد، این در حالی است که ایران در بازی‌های پاراآسیایی هانگژو ۲۰۲۳ با ۲۱۰ ورزشکار و کسب ۱۳۱ مدال، شامل ۴۴ طلا، ۴۶ نقره و ۴۱ برنز، عنوان نایب‌قهرمانی را به‌دست آورده بود.
مروری بر عملکرد ایران در پنج دوره بازی‌های پاراآسیایی
بررسی نتایج ایران در ادوار گذشته نشان می‌دهد که کاروان کشورمان در نخستین دوره بازی‌ها در سال ۲۰۱۰ و در گوانگژو، با کسب ۸۰ مدال شامل ۲۷ طلا، ۲۴ نقره و ۲۹ برنز، در جایگاه چهارم قرار گرفت؛ ایران در اینچئون ۲۰۱۴ نیز با ۱۲۰ مدال شامل ۳۷ طلا، ۵۲ نقره و ۳۱ برنز، رتبه چهارم را تکرار کرد.
در جاکارتای ۲۰۱۸، کاروان ایران با کسب ۱۳۶ مدال شامل ۵۱ طلا، ۴۲ نقره و ۴۳ برنز، به جایگاه سوم رسید و بهترین عملکرد خود از نظر مجموع مدال‌ها را ثبت کرد؛ این روند در هانگژو ۲۰۲۳ با کسب ۱۳۱ مدال شامل ۴۴ طلا، ۴۶ نقره و ۴۱ برنز و دستیابی به‌عنوان نایب‌قهرمانی ادامه یافت؛ با این حال، ناگویا ۲۰۲۶ با نتیجه‌ای متفاوت برای ورزش ایران همراه شد.
بر همین اساس، ایران در پنج دوره بازی‌های پاراآسیایی به ترتیب در جایگاه‌های در مرتبه جایگاه چهارم، سوم، دوم و ششم قرار گرفته است؛ مسیری که از پیشرفت تدریجی کاروان کشورمان تا هانگژو و سپس افت جایگاه در ناگویا حکایت دارد.
کاهش ۲۹ مدال و افت ۴۱ درصدی مدال‌های طلایی
مقایسه عملکرد ایران در دو دوره اخیر نشان می‌دهد که مجموع مدال‌های کاروان کشورمان از ۱۳۱ مدال در هانگژو به ۱۰۲ مدال در ناگویا کاهش یافته است؛ به عبارتی، ایران ۲۹ مدال کمتر از دوره گذشته کسب کرد که معادل حدود ۲۲ درصد کاهش است.
در بخش مدال‌های طلا، افت محسوس‌تر بود، تعداد مدال‌های طلای ایران از ۴۴ مدال در هانگژو به ۲۶ مدال در ناگویا رسید؛ کاهشی معادل ۱۸ مدال یا حدود ۴۱ درصد، همچنین مدال‌های نقره از ۴۶ به ۳۶ کاهش یافت و تعداد مدال‌های برنز با یک مدال کاهش، از ۴۱ به ۴۰ رسید.
این آمار نشان می‌دهد که افت عملکرد ایران تنها به کاهش مجموع مدال‌ها محدود نبوده و سهم مدال‌های طلا از مجموع مدال‌های کاروان نیز کاهش یافته است؛ موضوعی که ضرورت بررسی عملکرد رشته‌های مختلف، کیفیت آماده‌سازی ورزشکاران و میزان تحقق اهداف پیش از اعزام را برجسته می‌کند.
تغییر ترکیب رشته‌های ورزشی؛ عاملی قابل بررسی در ارزیابی عملکرد کاروان ایران
بررسی ترکیب کاروان ایران در ادوار مختلف بازی‌های پاراآسیایی نشان می‌دهد تعداد رشته‌های اعزامی کشور در هر دوره تغییر کرده است؛ ایران در بازی‌های گوانگژو ۲۰۱۰ با ۱۴ رشته، اینچئون ۲۰۱۴ با ۱۶ رشته، جاکارتا ۲۰۱۸ با ۱۳ رشته و هانگژو ۲۰۲۲ که در سال ۲۰۲۳ برگزار شد، با ۱۶ رشته حضور داشت، در بازی‌های آیچی‌ناگویا ۲۰۲۶ نیز ورزشکاران ایران در ۱۵ رشته به رقابت پرداختند.
با این حال، کاهش یک‌رشته‌ای حضور ایران نسبت به دوره پیشین، به‌تنهایی نمی‌تواند علت افت جایگاه کاروان از رتبه دوم هانگژو به رتبه ششم ناگویا تلقی شود؛ ارزیابی دقیق این تغییر مستلزم بررسی هم‌زمان تعداد ورزشکاران اعزامی، سطح رقابت‌ها، ظرفیت مدال‌آوری رشته‌ها، نتایج ورزشکاران و میزان تحقق اهداف فنی هر تیم است.
سهم بانوان در ترکیب کاروان
ترکیب جنسیتی کاروان ایران در بازی‌های پاراآسیایی ناگویا ۲۰۲۶ شامل ۱۶۶ ورزشکار بود که از این تعداد، ۱۰۴ نفر مرد و ۶۲ نفر زن بودند، بر این اساس، بانوان حدود ۳۷ درصد از ورزشکاران اعزامی ایران را تشکیل دادند.
با وجود حضور بانوان در ترکیب کاروان، بررسی سهم آن‌ها در عملکرد نهایی ایران نیازمند تفکیک نتایج مدال‌آوری بانوان و آقایان در رشته‌های مختلف است، از این‌رو، صرف اتکا به تعداد ورزشکاران اعزامی برای قضاوت درباره میزان اثرگذاری هر گروه کافی نیست.
رتبه ششم با وجود مدال‌های بیشتر از کره جنوبی
به‌طور کلی تعداد کل مدال‌ها به‌تنهایی تعیین‌کننده جایگاه کشورها نیست، ایران با ۱۰۲ مدال در رتبه ششم قرار گرفت، در حالی که کره جنوبی با ۹۷ مدال، شامل ۲۸ طلا، ۳۶ نقره و ۳۳ برنز، در جایگاه پنجم ایستاد؛ تعداد بیشتر مدال‌های طلای کره جنوبی، عامل اصلی برتری این کشور در جدول رده‌بندی بود.
چین با ۲۰۴ مدال طلا و مجموع ۴۲۷ مدال در صدر جدول قرار گرفت، ژاپن با ۶۳ طلا و ازبکستان با ۴۵ طلا به‌ترتیب دوم و سوم شدند و هند نیز با ۳۰ مدال طلا در رتبه چهارم ایستاد.
از سوی دیگر، کاهش ۴۴ نفر از تعداد ورزشکاران اعزامی ایران نسبت به هانگژو، یکی از متغیرهای قابل بررسی در تحلیل عملکرد کاروان است؛ با این حال، نمی‌توان افت رتبه را تنها به کاهش تعداد ورزشکاران نسبت داد، ارزیابی دقیق‌تر، مستلزم بررسی نتایج رشته‌ها، فرصت‌های ازدست‌رفته مدال‌آوری و عملکرد ورزشکاران در رقابت‌های نهایی است.
ضرورت بازنگری در مسیر آماده‌سازی
فهرست مدال‌آوران ایران در ناگویا نشان می‌دهد که ورزشکاران کشورمان در رشته‌هایی همچون پارادوومیدانی، پاراشنا، پاراتکواندو، پاراوزنه‌برداری، پاراجودو و تیراندازی موفق به کسب مدال شدند، همچنین تیم ملی والیبال نشسته مردان به مدال طلا رسید و تیم‌های ملی والیبال نشسته بانوان و بسکتبال با ویلچر مردان به مدال نقره بسنده کردند، تیم ملی فوتبال نابینایان نیز در جمع مدال‌آوران برنز قرار گرفت.
با وجود این دستاوردها، سقوط از رتبه دوم به ششم و کاهش ۱۸ مدال طلا نسبت به دوره گذشته، ضرورت ارزیابی عملکرد رشته‌های مختلف و بازنگری در برنامه‌های آماده‌سازی را مطرح می‌کند؛ بررسی سهم هر رشته در نتایج نهایی، میزان تحقق اهداف پیش از اعزام و شناسایی نقاط ضعف و قوت کاروان می‌تواند مبنایی برای برنامه‌ریزی دقیق‌تر در دوره آینده باشد.
کاروان ایران در فاصله سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۳ توانسته بود جایگاه خود را از رتبه چهارم به نایب‌قهرمانی ارتقا دهد، اما نتیجه ناگویا نشان داد که حفظ جایگاه در میان قدرت‌های اصلی ورزش پارالمپیکی آسیا، به برنامه‌ریزی مستمر، توسعه پشتوانه‌های ورزشی و ارتقای کیفیت مدال‌آوری نیاز دارد.
پایان بازی‌های پاراآسیایی ناگویا برای ایران، علاوه‌بر ثبت ۱۰۲ مدال، فرصتی برای ارزیابی دقیق مسیر طی‌شده است؛ ارزیابی‌ای که باید با شناسایی دلایل کاهش مدال‌های طلا و بررسی عملکرد رشته‌ها همراه شود تا زمینه بازگشت کاروان کشورمان به جمع مدعیان اصلی آسیا در دوره آینده فراهم شود.
نظر شما