«ام‌ابیها»؛ روایتی از رابطه‌ای فراتر از پیوند پدر و دختر

کارشناس علوم دینی گفت: لقب«ام‌ابیها» که در منابع و ادبیات دینی برای حضرت فاطمه زهرا(س) به کار رفته است، زمینه‌ای برای بررسی رابطه ویژه ایشان با پیامبر اکرم(ص) فراهم می‌کند؛ رابطه‌ای که در کنار محبت خانوادگی از همراهی، حمایت عاطفی و پیوند عمیق میان دو شخصیت در سال‌های دشوار آغاز اسلام حکایت دارد.

حجت‌الاسلام احمد بهرامی در گفت‌وگو با خبرنگار ایمنا اظهار کرد: حضرت فاطمه زهرا(س) در سال‌های دشوار رسالت پیامبر اکرم(س) تنها دختر و عضو خانواده ایشان نبودند، بلکه روایت‌های تاریخی از همراهی و مراقبت ایشان از پیامبر در موقعیت‌های سخت حکایت دارند.

وی افزود: ماجرای پرستاری حضرت زهرا(س) از پدرشان در جنگ احد، یکی از نمونه‌های شناخته شده این همراهی است، روایتی که در تبیین لقب«ام ابیها» و شناخت ابعاد عاطفی و مسئولانه شخصیت آن حضرت مورد توجه قرار می‌گیرد.

کارشناس علوم دینی در توضیح معنای لقب «ام ابیها» گفت: این لقب به معنای مادر پدرش است و در گزارش‌های مربوط به سیره حضرت زهرا(س)، محبت و مراقبت ایشان از پیامبر(ص) از جلوه‌های مهم این رابطه معرفی شده است.

بهرامی با اشاره به ماجرای جنگ احد اظهار داشت: در این جنگ، پیامبر اکرم(ص) مجروح شدند و حضرت فاطمه زهرا(س) برای رسیدگی به جراحت ایشان به میدان آمدند و خون را از چهره پیامبر(س) پاک می‌کردند.

وی اضافه کرد: در گزارش‌های نقل شده از این واقعه آمده است که امیرالمومنین (ع) با سپر خود آب می‌آوردند و هنگامی که خونریزی متوقف نشد، حضرت زهرا(س) قطعه‌ای حصیر را سوزاندند و خاکستر آن را بر زخم گذاشتند تا خون بند بیاید.

این کارشناس علومی دینی با تاکید بر اینکه شناخت حضرت زهرا(س) به بیان فضائل و القاب ایشان محدود نمی‌شود، تصریح کرد: ماجرای احد تنها نمونه‌ای روشن از حضور عملی حضرت زهرا(س) در موقعیتی دشوار است، این واقعه نشان می‌دهد که محبت ایشان به پیامبر تنها در حد یک احساس و علاقه خانوادگی نبود، بلکه در رفتار و مسئولیت پذیری ایشان نیز نمود پیدا می‌کرد.

بهرامی خاطرنشان کرد: حضرت زهرا(س) در دوران کودکی نیز در شرایطی که پیامبر با آزار و مخالفت مشرکان روبه‌رو بودند، به پدرشان دلداری می‌دادند و همچون مادری دلسوز از پیامبر(س) در برابر آزار مشرکان حمایت می‌کردند.

کد مطلب 1014728

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.